Konkurs z książką „Ten jeden dzień”

ten jedenUwaga! Rozstrzygnięcie konkursu! Książkę „Ten jeden dzień” wygrywają:

Anna Rymaszewska-Dybała, Jadwiga i Ewa

Gratulacje! Laureatki proszone są o wiadomość z adresem do wysyłki nagrody. Można pisać na maila: kontakt@ksiazkiweterze.pl lub w wiadomości na Facebookowym profilu Książki w eterze. Termin mija 20.07.2015 o godz. 11.00. Brak zgłoszenia powoduje, że nagroda zostanie przyznana kolejnej osobie.

 

Serdecznie dziękuję Wydawnictwu Nasza Księgarnia za egzemplarze konkursowe.


 

Wraz z Wydawnictwem Nasza Księgarnia http://nk.com.pl zapraszam do udziału w konkursie!

 

Do wygrania 3 egzemplarze książki Gayle Forman „Ten jeden dzień”!

 

Opis wydawcy: Życie Allyson jest poukładane, zaplanowane, uporządkowane. Ale wystarczy jeden dzień, by wszystko się zmieniło. Pod koniec swoich europejskich wakacji Allyson poznaje Willema, obiecującego młodego aktora i wolnego ducha. Chłopak różni się od Allyson pod każdym względem. Spontaniczna i nietypowa dla niej decyzja rozpocznie dzień pełen ryzyka i emocji, wyzwolenia i intymności. Nadchodzące 24 godziny mogą zmienić życie Allyson na dobre…

 

Zapraszam do przeczytania mojej recenzji: http://ksiazkiweterze.pl/k2/w1/2015/07/15/gayle-forman-ten-jeden-dzien-wydawnictwo-nasza-ksiegarnia/

 

Aby wziąć udział w konkursie należy w komentarzu poniżej dokończyć zdanie: „Odnalezienie zagubionego…”. Udostępnienie informacji o konkursie na Facebooku mile widziane. Konkurs trwa do godz. 20.00 w piątek 17 lipca 2015 roku. Wśród uczestników zostaną wyłonieni laureaci. Powodzenia!

46 komentarzy

  1. Odnalezienie zagubionego to magia przeznaczenia. Zagubione dotąd dusze, zostają odnalezione przez dar miłości i złączone ze sobą na wieki.

  2. Ewelina pisze:

    Odnalezienie zagubionego uczucia, daje szansę na szczęśliwsze życie.

  3. Izabela pisze:

    Odnalezienie zagubionego to jak urodzenie się na nowo. Często przy zgubieniu jednej rzeczy potrafi się zawalić cały świat. Trzeba mieć wielkie szczęście w nieszczęściu, żeby tę rzecz odnaleźć i znów – jak element puzzli – włożyć ją w swoje życie.

  4. Ewelina Bondyra pisze:

    Odnalezienie zagubionego sensu życia daje nam radość i sprawia, że dopiero wtedy będziemy mogli żyć w spokoju i w spokoju umrzeć!

  5. Anna G. pisze:

    Odnalezienie zagubionego, jeśli stanowi sens życia może stać się niebezpiecznym zakończeniem. Dotarcie do celu kończy etap poszukiwań tego, co zostało zgubione, o czym się marzyło i wyobrażało. Spotkanie z rzeczywistością może być odmienne a radość z odnalezienia przerodzić się w smutek zakończenia poszukiwań.

  6. magda3003 pisze:

    Odnalezienie zagubionego szczęścia to prezent od losu,który nam składa do stóp przeznaczenie. To radość z każdego dnia,wspólnych radości i ocierania nawzajem łez. Bo szczęśliwym jest się nawet gdy po policzku spływa łza- najważniejsze jednak by mieć kogoś kto smutek zamieni w radość, kto poda pomocną dłoń gdy jest taka potrzeba. Odnalezienie zagubionego szczęścia to biała kartka ,którą razem możemy zapisać na nowo.
    Udostępniono na fb:https://www.facebook.com/magdalena.redlinska/posts/917884724942500

  7. paulina wiśnicka pisze:

    Odnalezienie zagubionego szczęścia…drogi do celu…sensu istnienia ukazuje mi całe swoje piękno

  8. kinga pisze:

    Odnalezienie zagubionego
    fragmentu siebie
    pragnienie całości
    posklejanej z zawieruszonych odłamków
    i tylko ciebie
    brakuje do kompletu
    ten jeden dzień
    gdy będziemy sobą.

    pozdrawiam,
    kinga młynarska

  9. natka294 pisze:

    Odnalezienie zagubionego miejsca w swoim życiu, zagubionego celu … daję nam pełnię szczęścia na resztę życia i pełnię szczęścia

  10. Halina pisze:

    Odnalezienie zagubionego klucza otwiera wszystkie drzwi do szczęścia.

  11. Izabela W pisze:

    Odnalezienie zagubionego jednego dnia z życia, jedynej miłości, uczucia, wspólnych chwil, które zdarzają się nam tylko jeden jedyny raz w życiu.

  12. Daga800 pisze:

    Odnalezienie zagubionego marzenia i pewności siebie to cud. Tak trudno znowu po nie sięgnąć jak nic ci się nie udaje w życiu. Jednak jak nie masz już nic do stracenia to czemu nie zaryzykować i nie zacząć od nowa. A może będzie to strzał w dziesiątkę 🙂

  13. Kinga pisze:

    Odnalezienie zagubionej miłość czyli naszej drugiej połówki sprawia że nasze życie nabiera sensu… wtedy też chce nam się żyć bo mamy dla kogo .

  14. Przemysław pisze:

    Odnalezienie zagubionego szczęścia to prawdziwa osobliwość i rzadkość w dzisiejszych czasach! To zjawisko nadprzyrodzone, prawdziwe marzenie dla każdego samotnika! 🙂

  15. Danuta Kisiel pisze:

    Odnalezienie zagubionego, np. podarowanego pióra, sprawia nam więcej szczęścia i radości niż w dniu, w którym je dostaliśmy. A jeśli chodzi o odnalezieniu zagubionego, uczucia ukochanego/ukochanej, to do tego potrzebne są te same chęci dwóch osób!

  16. Marta F. pisze:

    Odnalezienie zagubionego … miejsca, czasu, człowieka czy celu to nagroda za wytrwałe, choć często nieświadome, poszukiwania.
    Z faktu że je prowadzimy, że czegoś lub kogoś szukamy, zdajemy sobie sprawę dopiero gdy odnajdujemy to zagubione.

  17. Kinga S. pisze:

    Odnalezienie zagubionego sensu życia jest jak pewny dar, który można wykorzystać tak jak my sami chcemy. Życie samo w sobie jest czymś wielkim, ale jeśli pogubimy się w nim może stać się niczym wkurzająca mucha. Chcemy aby było lepiej, ale nic nie możemy zrobic w tym kierunku. Wtedy trzeba szukać pomocy wśród najbliższych. Rodzina i przyjaciele zawsze są w gotowości aby nas wesprzeć, doradzić, pomóc.. 🙂 Ale to my sami decydujemy jaka ma być nasza dalsza droga i cała przyszłość. Gdy odnajdziemy nasz sens życie zaczyna się rozkwitać tak jak i my sami. 😉 Może być nim wszystko.. czy to nowa miłość, niespodziewana szansa od losu, nowa znajomość, nie koniecznie od razu miłość. To my sami podejmujemy decyzje czy chcemy aby nasze życie potoczyło się tak jak chcemy, czy zdecydują o tym same przypadki losu. 🙂

  18. angela pisze:

    odnalezienie zagubionego skarbu dalo by zycie o ktorym by sie nie marzylo w dziecinstwie 🙂

  19. Ula Zarzecka pisze:

    Odnalezienie zagubionego to nowy początek, najpiękniejszy dar, jakiego możemy oczekiwać od losu. Jest szansą na naprawienie błędów, odzyskanie tego, co utraciliśmy i nadanie nowego sensu naszemu życiu. Dzięki temu można na nowo poczuć szczęście i odkryć, że droga do celu znów staje się prosta, gdyż to, co było najważniejsze w naszym życiu znów jest z nami i możemy się tym cieszyć. Musimy jednak dbać o to, żeby już nigdy tego nie stracić.

  20. anna gład pisze:

    Najlepszą drogą do ODNALEZIENIA samego siebie jest ZAGUBIENIE się w służeniu innym.

  21. Kasia Wierzba pisze:

    Odnalezienie zagubionego wśród krętych ścieżek jest trudne,jednak najbardziej zawiłe jest odnalezienie tej która prowadzi do ludzkiego serca 🙂

  22. Teresa Kłos-Zakrzewicz pisze:

    Odnalezienie zagubionego sensu życia jest krokiem do odnalezienia samego siebie ,swojej osobowości ,swoich możliwości . Sens życia wyznacza nam cele do których dążymy ,nadaje nam siły do działania ,pozwala nam się rozwijać ,pozwala nam żyć z pasją .

  23. Odnalezienie zagubionego elementu LEGO w nocy pod bosą stopą, to ból i radość jednocześnie. Do rana ból minie, a radość dziecka z kompletnego zestawu zostanie. Tata też się ucieszy…

  24. agawa pisze:

    Odnalezienie zagubionego… sensu życia jest kluczową sprawą dla każdego człowieka. Wszystko, co się dzieje w naszym życiu, co robimy, co czujemy jest po „coś”. Brak celu, brak sensu, brak perspektyw sprawia, że popadamy w nicość. Jesteśmy, bo jesteśmy. Budzimy się, bo trzeba, śpimy, żeby być wypoczętym – nawet tak proste czynności robimy „bo”, „dlatego że”. A kiedy czujemy sens, czerpiemy z czegoś radość, zadowolenie, energię, wówczas ciało i dusza krzyczą „CHCEMY ŻYĆ” tu i teraz, po to, żeby być szczęśliwym i spełnionym..

  25. Odnalezienie zagubionego, to jak odnaleźć cząstkę siebie. Kiedy gubimy coś, na czym nam zależy i nie możemy zrozumieć powodu dla którego tak się stało, jakiś kawałek naszej osobowości się gubi a my ze wszystkich sił staramy się go odnaleźć byśmy współgrali sami ze sobą w jedną całość. Zagubienie sprawia że żyjemy, ale myślami wciąż jesteśmy gdzieś indziej, rozmawiamy ale bez emocji, okazujemy uczucia, które są bez wyrazu. Po prostu jesteśmy, dlatego zawsze nam tak zależy na tym by odnaleźć zagubione, a gdy to już się stanie stajemy się szczęśliwi, myślimy realistycznie, planujemy przyszłość, rozmawiamy pełni emocji i okazujemy pozytywne uczucia które wypełniają nasz organizm.

  26. Iwona067 pisze:

    Odnalezienie zagubionego jest czasem wielkim rozczarowaniem i tęskonotą do stanu oczekiwania. Może to skomplikowane, ale przekonałam się na włąsnej skórze:) Przyjemniejj było czekać niż odnaleźć:)

  27. Księgarnia wspomnień pisze:

    Odnalezienie zagubionego … PSA jest szczęściem, które nie ma swojej miary 🙂

  28. marta m pisze:

    Odnalezienie zagubionego egzemplarza książki to jak spotkanie dobrego przyjaciela po latach.

  29. Ewa pisze:

    Odnalezienie zagubionego to powrót do miejsca, gdzie wszystko się zaczęło, tyle, że bogatszym o wiedzę, jak boli utrata tego co ważne.

  30. Ewcia pisze:

    Odnalezienie zagubionego serca to szczęście na całe życie

  31. Aneta pisze:

    Odnalezienie zagubionego kawałka serca, było najszczęśliwszym momentem w moim życiu! „Tego jednego dnia” – 28 marca 2014 roku, los się do mnie uśmiechnął, niebiosa zesłały mi najcenniejszy skarb – miłość. „Tego jednego dnia” spotkałam człowieka, którego pokochałam. To On okazał się zagubionym kawałkiem mojego serca. Odnalazłam szczęście.

  32. Mariola pisze:

    Odnalezienie zaginionego długopisu nie warto świętować, ale już przyjaciela – należy. Najpierw było się wszędzie razem, znało się każdą myśl, każde zdarzenie w życiu. Miało być tak zawsze. Ale „zawsze” było tylko do czasu poznania męża, urodzenia dzieci, nowych znajomych. Tak – „znajomych”, bo słowo „przyjaciel” było zarezerwowane tylko dla jednej osoby, mimo że nie widziało się jej kilkanaście lat. A potem przypadkowe spotkanie, które pokazało, że rozmawiamy tak, jakbyśmy widzieli się wczoraj. I teraz wiem, że nawet gdy nie spotkamy się kolejnych parę lat – zawsze będziemy potrafili się odnaleźć.
    Pozdrawiam.

  33. Wlodek Piasecki pisze:

    Odnalezienie zagubionego uczucia rowna sie z cudem poniewaz tylko cud moze spowodowac ,ze dwie zagubione w swoich uczuciach osoby -zechca znajomosc i bycie ze soba kontynuowac ….zechca na nowo odkryc swe uczucia i dzielic je ze soba na dobre i na zle 🙂
    Pozdrawiam .

  34. Małgorzata pisze:

    Odnalezienie zagubionego Boga w swoim życiu jest jak dzień narodzin 🙂

  35. Sylwia pisze:

    Odnalezienie zagubionego to coś, do czego wszyscy podświadomie dążymy i czego najbardziej pragniemy. Ten wysiłek może trwać nawet całe życie. Ale czy ono wystarczy, żeby to coś odnaleźć? Dlatego żyjemy wielokrotnie. Chociażby poprzez czytanie książek:)

  36. Aniela M pisze:

    Odnalezienie zagubionego – gdzieś w cieniu, na dnie – własnego wewnętrznego dziecka, uzmysławia, iż otoczone czułością, uważnością i ciepłem odwzajemnia się tym samym; wzbogaca budującą siłą wspomnień najpiękniejszych chwil, najlepszych przyjaciół, najskrytszych marzeń z dzieciństwa. Tamtych smaków, aromatów, tanecznego kroku beztroski i kolorowej jak tęcza wyobraźni. Przypomina o tym i chętnie się tymi darami dzieli. Jestem mu za to wdzięczna!

  37. Wisienka pisze:

    Odnalezienie zagubionego czasem graniczy z cudem ale kto szuka ten znajdzie

  38. Jadwiga pisze:

    Odnalezienie zagubionego zrozumienia, bratniej duszy to niesamowite szczęście. Kiedy po nieudanych związkach, nieszczerych przyjaźniach spotykamy kogoś, kto rozumie nas lepiej, niż my sami siebie. Gdy po kilku minutach rozmowy już nie możemy bez siebie istnieć, nie wyobrażamy sobie kolejnego dnia, godziny, minuty… Jak dobrze móc odnaleźć coś tak wspaniałego po tylu rozczarowaniach…

  39. Basia pisze:

    Odnalezienie zagubionego w duszy błękitu, szczęścia otworzy nasze serce na ludzi, świat… Niebo nagrodzi nas kolorami tęczy, nasze oczy ujrzą zupełnie nowe odcienie…

  40. Anna pisze:

    Odnalezienie zagubionego pragnienia o szalonym życiu, które pozbawione jest sztywnych zasad i rozważnego planowania każdego kroku sprawi, że staniemy się szczęśliwsi.

  41. Paulina pisze:

    Odnalezienie zagubionego listu to było jej przeznaczenie. Siedziała na strychu wśród zakurzonych książek, sterty starych gazet, skrzyń pokrytych szarym popiołem i pajęczyny która otuliła ją swoją delikatną zakurzoną nicią. Jedna z nich zwisała wprost nad jej nosem, malutki pająk usiadł na brzegu koperty. To był sygnał, wiedziała, że musi ją otworzyć i odkryć tajemnice które kryje żółta, nadgryziona przez czas koperta. Po krótkim zastanowieniu kciuk odchylił kopertę a pająk bez zastanowienia poszybował w górę. To niewątpliwie był doby znak..

  42. Dorota B-K pisze:

    Odnalezienie zagubionego jest czasem po prostu jak wschód słońca po długiej nocy, a czasem wręcz jak ulga po wyjściu z lasu, w którym zgubiło się drogę i ze strachu odchodziło od zmysłów… Jedno takie odnalezienie w moim życiu było jak ulga po wpłynięciu na powierzchnię i jak to złapanie pierwszego, zbawiennego oddechu po tym, gdy pod wodą walczyło się o życie,gdy jej ciężar ściągał na dno..

  43. Edyta pisze:

    Odnalezienie zagubionego poczucia własnej wartości jest równoznaczne odnalezieniu największej kopalni diamentów 🙂

  44. Klaudia pisze:

    Odnalezienie zagubionego ”ja” może być porównywalne do drugiej szansy, nowego życia 🙂

  45. BeataK pisze:

    Odnalezienie zagubionego… sensu życia to spojrzenie oczami wiary na Jezusa, który ukazuje ten sens, nie patrzenie na siebie, a by być dla innych, posłuchanie swojego serca i głosu Boga, który w nim żyje. Gdy zaczniemy poddawać się swojej wewnętrznej intuicji to zaczniemy też odczuwać, że żyjemy w zgodzie z sobą samym. I wtedy też nie potrzeba sensu życia tak bardzo szukać, bo żyjąc z wiarą i nadzieją, ten sens sam przyjdzie.

  46. danmiko pisze:

    Odnalezienie zagubionego, kiedy wydaje się, że „siedem lat chudych” trwa wieczność”, a Puszka Pandory dna nie posiada jest czymś na kształt duchowego katharsis i uśmiechu Niewiary, który przepłoszony znalazł drogę do Właściciela! 🙂