Konkurs z książką „Zabij mnie, tato”
Ważna informacja! W związku z tym, że jedna z laureatek nie zgłosiła się po nagrodę w regulaminowym czasie, w drugim rozdaniu książka trafia do kolejnej osoby, a jest nią:
kinga – „… jest sprawdzianem charakteru (poddasz się lub zaczniesz przeciwdziałać)”.
GRATULACJE!
Uwaga! Rozstrzygnięcie konkursu! Dziękuję wszystkim uczestnikom! Z wielką przyjemnością przedstawiam nagrodzone zdania:
izabela w – „Bezsilność zwykle podcina skrzydła i mówi leć”
Odyn – „Bezsilność zwykle jest strachem, który sobie wmawiamy, żeby nie podjąć rękawicy, nie uczynić gestu czy zrobić kroku, usprawiedliwieniem swojego własnego przerażenia”
Jagoda – „Bezsilność zwykle zbiera się w kąciku oka”
Gratulacje! Wskazane osoby proszę o wiadomość z adresem do wysyłki nagrody (czekam do 20.11 godz.10.00, brak zgłoszenia=nagroda przechodzi na rzecz innej osoby). Można pisać na maila: kontakt@ksiazkiweterze.pl lub w wiadomości na profilu „Książki w eterze” na Facebooku.
Za egzemplarze konkursowe serdecznie dziękuję Wydawnictwu Videograf 🙂
KONKURS!!!
Wraz z Wydawnictwem Videograf zapraszam do udziału w konkursie!
Do wygrania 3 egzemplarze książki Stefana Dardy „Zabij mnie, tato”!
Opis wydawcy: Rok 2015, centralna Polska. Trzynastoletnia Wiktoria wraz z dwiema młodszymi siostrami wraca ze szkoły. Dwieście metrów od domu spotyka znajomych, dziewczynki idą dalej same, lecz nie docierają do celu. Niedługo potem przyjaciel zrozpaczonej rodziny, emerytowany policjant, korzystając z nieformalnych informacji, dowiaduje się, że zwolniony z więzienia psychopatyczny zabójca zniknął i nie wiadomo, gdzie przebywa…
Aby wziąć udział w konkursie należy w komentarzu poniżej dokończyć zdanie: „Bezsilność zwykle…”. Ważne by było to tylko jedno zdanie!
Pozostałe warunki konkursu:
– udostępnienie konkursowego wpisu na Facebook’u (publicznie na swoim profilu)
– zaproszenie znajomych do udziału w konkursie
– polubienie profilu Książki w eterze (jeśli jeszcze tego nie zrobiliście)
Zapraszam też na profil Autora
Konkurs trwa do godz. 20.00 w środę 18 listopada 2015 roku. Wśród uczestników wybiorę laureatów. Powodzenia!
Bezsilność zwykle doprowadza mnie do łez ….:(
daje kopa, żeby szukać pomocy lub nie unosić się honorem.
… jest sprawdzianem charakteru (poddasz się lub zaczniesz przeciwdziałać)
pozdrawiam,
kinga
Bezsilność zwykle pochałania człowieka do reszty i jeżli nie dostanie się przysłowiowego kopa to może zniszczyć nas do reszty i przestaniemy wierzyć w lepsze jutro o które zawsze trzeba walczyć bo nic samo lekko nie przychodzi.
Bezsilność zwykle załamuje czlowieka, a przecież bardzo często da się ją pokonać – trzeba tylko mocno tego pragnąć.
„Bezsilność zwykle…” idzie u mnie w parze z nerwami i tak mnie dołuje,że siedzę i płaczę żeby choć trochę ochłonąć,inaczej rozwaliłabym wszystko co wpadłoby mi w ręce.
Bezsilność zwykle jest powodem złych wyborów, a wystarczy przecież ktoś kto spojrzy na problem z zewnątrz.
Bezsilność zwykle najstraszniejsza jest w obliczu niemożności przeciwdziałania ludzkiemu okrucieństwu, zwłaszcza wobec zwierząt.
Bezsilność zwykle powoduje wyrzuty sumienia…
Bezsilność zwykle uczy pokory.
Bezsilność zwykle oznacza, że zrobiło się już wszystko co było możliwe w ludzkim wymiarze i pozostaje tylko wierzyć w cud albo gryźć ściany z rozpaczy (bezsilność to mój najgorszy senny koszmar).
Bezsilność zwykle prowokuje do myślenia
Bezsilność zwykle jest efektem braku miłości, akceptacji i porozumienia.
Bezsilność zwykle podcina nam skrzydła.
Bezsilność zwykle bywa rozdzierającym duszę uczuciem tych co pozostali, a ci co odeszli nie muszą się już bezsilnością przejmować.
Bezsilność zwykle powoduje smutek , żal i rozpacz wobec zdarzenia na które nie możemy nic poradzić
Bezsilność zwykle przejawia głębię rozpaczliwego smutku, rozdzierającą bezradność i płonną wiarę, że może istnieje choć jedna iskierka na odzyskanie nadzieję.
Bezsilność zwykle sprawia, że rezygnujemy z naszych marzeń, tak jak by ta bezsilność była silniejsza od nich.
Bezsilność zwykle zmusza nas do uległości i poddaniu się przeznaczeniu.
Bezsilność zwykle odbiera nam jasność myślenia, otumania, ćwiczy cierpliwość, potem znika, aby za jakiś czas znów powrócić.
Bezsilność zwykle nas paraliżuje, lecz czasami, czasami dzięki prawdziwym wartościom możemy ją pokonać.
Bezsilność zwykle najpierw całkowicie mnie obezwładnia, by po chwili stać się motorem do bardziej wytrwałego i zdecydowanie konkretniejszego działania.
Bezsilność zwykle doprowadza w końcu do tego, iż stajemy się silniejszymi ludźmi..
Bezsilność zwykle powierzam Bogu-On zawsze znajduje jakieś rozwiązanie oszczędzając mi guzów od walenia głową w mur. (parafrazujące Senekę)
Bezsilność zwykle pomaga nam otworzyć serca na problemy innych ludzi.
Bezsilność zwykle uczy pokory.
Bezsilność zwykle zabija serce.
Bezsilność zwykle…daje mi kopa do działania:)
Bezsilność zwykle… powierza nasz los sile wyższej, jakkolwiek byśmy jej nie rozumieli …
Bezsilnosc zwykle popycha ludzi do zrobienia glupstw i leczenia sie u psychiatry -sa to ludzie ze slabymi charakterami i z marnym ego poniewaz z kazdego problemu jest jakies wyjscie .
Bezsilność zwykle ujawnia wszystkie swe odcienie i tony w sytuacji poczucia straty i żałoby
Bezsilność zwykle obdarowuje nas bolesną prawdą, iż omnipotencja to tylko
mrzonka
Bezsilność zwykle doprowadza do szału.
Bezsilność zwykle niszczy naszą nadzieję.
Bezsilność zwykle przychodzi w nieoczekiwanym momencie, wtedy gdy jesteśmy na życiowym zakręcie, wtedy wszystko staje się niezrozumiałe i przegrane.
Bezsilność zwykle pojawia się,gdy mimo najszczerszych chęci nie możemy zrobić nic by było tak jak dawniej-jednocześnie ucząc nas pokory.
Bezsilność zwykle… nie pozostawia nic innego jak zamilknąć, odejść i rozpłakać się w samotności, bo wiesz, że mimo szczerych chęci, nie możesz zrobić nic, by było jak dawniej.
Bezsilność zwykle rodzi zwątpienie,osacza apatią, przyciska strachem,kąsa zwatpieniem,wprowadza zamęt,niszczy szczęście,burzy porządek,wikła w zniechęcenie.
Bezsilność zwykle zabija 🙂
Bezsilność zwykle doprowadza mnie do wściekłości, ale jednocześnie wzmaga moją czujność, abym w odpowiednim momencie mogła przejąć ster i zaczęła działać.
Bezsilność zwykle odbiera chęć do walki i nadzieję, dlatego zawsze musimy wierzyć we własne możliwości, bo tędy droga do wyzwolenia z bezsilności.
Bezsilność zwykle dopada w najmniej spodziewanym momencie i nie ma dla mnie litości.
Bezsilność zwykle wynika z braku wiary we własne siły i możliwości ,wystarczy uwierzyć że potrafimy pokonać swoje słabości , uwierzyć w siebie a bezsilność znika …..
Bezsilność zwykle jest jak pocisk ,który siły odbiera.. jednak dosyć często ” rykoszetem” się staje i w siłę się zamienia.
Bezsilność zwykle jest tylko wytworem naszej wyobraźni.
bezsilność zwykle… boli, wyciska łzy i powoduje złość, ale też skłania do myślenia, szukania rozwiązania, lub znalezienia siły by pogodzić się z tym czego nie można zmienić
Bezsilność zwykle powoduje, że kierujemy wzrok w stronę Boga i szukamy Jego pomocy…
Bezsilność zwykle zabija odwagę we mnie, sprawia, że moje życie zamiast nabierać barw, zamiast rozkwitać, szarzeje, usycha, tworząc obraz bagna, które powoli wciąga cię na samo dno.
Bezsilność zwykle powala mnie na kolana, wyciska zły i bezsilny gniew, a na końcu pozostawia wyrzutego z emocji wraka człowieka, który nie wie co robić ze swoim życiem.
Bezsilność zwykle to mieć dla kogoś coś najcenniejszego w świecie ale nie móc mu tego dać……
Bezsilność zwykle jest jak grabarz, który kopie dół na nadzieję, przysypuje piachem siłę i jako żałobę pozostawia niemoc…
Bezsilność zwykle sprawia, że czuję się jak ziarenko piasku we Wszechświecie.
Bezsilnosc zwykle prowadzi do wyuczonej bezradnosci.
Bezsilność zwykle kończy się tragedią…
Bezsilność zwykle prowadzi do życiowych dramatów.
Bezsilność zwykle hamuje człowieka w czynieniu tego, co dobre.
Bezsilność zwykle rani nas najmocniej…
Bezsilność zwykle podcina skrzydła i mówi leć.
Bezsilność zwykle rozkłada mnie na łopatki.
Bezsilność zwykle… dobija mnie bardzo, w rozpacz wprowadza, a pozniej zdaje sobie sprawe co tam bezsilnosc taka, jestem silniejsza od tego, dla chcacego nic trudnego, jak nie tak to inaczej ! bo inaczej wszyscy bysmy zyly sobie podcinali z tej bezsilnosci zyciowej 😉
Bezsilność zwykle wiąże się z poczuciem porażki, spowodowanej przez przeciwności losu, które towarzyszą naszej egzystencji i tylko od nas zależy czy się jej poddamy, czy zawalczymy o swoje marzenia.
Bezsilność zwykle wywołuje u mnie złość, że ktoś lub coś ogranicza moje możliwości, która z kolei motywuje mnie do działania i przezwyciężenia tego stanu bo najłatwiej jest usiąść i załamać ręce nie sprawdzając wszystkich, nawet tych na pierwszy rzut oka niemożliwych do pokonania dróg.
Bezsilność zwykle jest pierwszym krokiem do stwarzania problemów i zagrożeń, bo ma na człowieka destrukcyjny wpływ sprawiając, że człowiek zapada się w sobie.
Bezsilność wywołuje złość, frustracje a nawet stany lękowe ponieważ każdy z nas, wraz z darem życia dostał wolną wolę i chce samodzielnie niem sterować a nie trwać w niemocy.
Bezsilność zwykle może uczynić bezbronnym największego twardziela, ale paradoksalnie również u kogoś nieporadnego obudzić instynkt wojownika!
Bezsilność zwykle sprawia, że tracimy wiarę we własne możliwości, jeśli jednak ją przezwyciężymy, możemy odnaleźć w sobie tak wielką siłę, że osiągniemy więcej, niż zamierzaliśmy.
Bezsilność zwykle zamieniam w siłę…
Bezsilnosc daje do myślenia
zabija marzenia i tworzy nowe bardziej kreatywne.
Bezsilność zwykle… doprowadza do najbardziej niezwykłych i jednocześnie zaskakujących oraz prostych rozwiązań, na które nie jesteśmy w stanie wpaść w „normalnych” warunkach.
wszystko mija – nawet poczucie bezradności
Bezsilność zwykle… przyczynia się do powstania najbardziej efektywnych i jednocześnie najbardziej zaskakujących rozwiązań, na które nie jesteśmy w stanie wpaść w „normalnych” warunkach.
Bezsilność zwykle zabijam sportem, idę pobiegać i wtedy w głowie układam plany wyjścia z trudnej sytuacji.
… graniczy z rozpaczą.
Bezsilność zwykle zabija naszą radość z życia.
Bezsilność zwykle zbiera się w kąciku oka.
Bezsilność zwykle paraliżuje pozbawia nas kontroli sprawia że czujemy się jak małe bezbronne dziecko .
Bezsilność zwykle pojawia się kiedy powinnam być silna i niszczy moje wszelkie plany.
Bezsilność jest wtedy, gdy nocą, maleńki świetlik szepce Ci coś do ucha, a Ty nie jesteś w stanie usłyszeć jego słów.
Bezsilność zwykle doprowadza nas do ostateczności i sprawia, że robimy rzeczy, których normalnie nigdy byśmy nie zrobili.
Bezsilność zwykle przychodzi do mnie nieproszona,
nie wiedząc, że taki chwat jak ja ją zawsze pokona.
Bezsilność zwykle jest dla mnie motywacją do działania, bo zawsze jest jakieś wyjście nawet z najbardziej skomplikowanej sytuacji, chociaż początkowo nam się wydaje, że wszystkie drzwi i okna zostały zamknięte.
bezsilność zwykle rodzi się z miłości .
Bezsilność zwykle oznacza załamanie, frustracje, silne negatywne emocje, z którymi musimy się wewnętrznie zmierzyć, ale również rodzi bunt, który jest punktem wyjścia do dalszej mobilizacji i próby zmiany otaczającej nas codzienności.
Bezsilność zwykle zbliża się do nas małymi kroczkami, krępuje nasze ruchy, przewiązuje nasze oczy czarną, jedwabną wstążką, abyśmy błądzili w ciemności i na samym końcu przerodzili się w zemstę.
Bezsilność zwykle jest strachem, który sobie wmawiamy, żeby nie podjąć rękawicy, nie uczynić gestu czy zrobić kroku, usprawiedliwieniem swojego własnego przerażenia.
Bezsilność zwykle podsuwa bardzo niemądre pomysły…
Bezsilność zwykle okrutnie dręczy mnie gorzkim, gniewnym, pachnącym łzami pytaniem-czy na pewno zrobiłam już wszystko co mogłam?