Uśpiony instynkt macierzyński, tęsknota i poszukiwanie prawdy, która jest źródłem miłości.

 

Przejmująca historia dziewczynki oddanej kilka miesięcy po urodzeniu do klasztoru na południu Francji, by nie okryć hańbą arystokratycznego rodu. Raz podjęta decyzja skutkuje szeregiem konsekwencji, a ta najbardziej bolesna to bezgraniczna tęsknota wywołana budzącym się po latach instynktem macierzyńskim.

 

Marlena de Blasi umiejętnie zbudowała fabułę, a narracja prowadzona z perspektywy obserwatora, by chwilami przejść w przejmującą pierwszoosobową, wpływa na odczucia czytelnika i potęguje emocje.

 

Powieść łączy niezwykłą nicią zależności trzy kobiety, a każda z nich odgrywa ważną rolę w życiu Amandine: hrabina Walewska, babka, której decyzja wpłynęła na życie bohaterek; Andżelika, biologiczna matka, nieświadoma prawdy, z instynktem macierzyńskim, który po latach próbuje zagłuszyć pomagając innym dzieciom oraz Solange, opiekunka Amandine w klasztorze, spełniająca rolę matki, dająca dziecku miłość, ciepło, bezpieczeństwo i nadzieję.

 

Czas akcji powieści jest trudny, co potęguje dramatyzm fabuły. Początek lat trzydziestych XX wieku, Hitler dochodzi do władzy i wielkimi krokami nadciąga piekło wojny. Opisywane miejsca, czyli Polska i Francja, boleśnie doświadczają wojennej zawieruchy i cierpienia. De Blasi oddała ten klimat w bardzo emocjonalny, ludzki sposób. Dotknęła jednostek, by pokazać jak wojna wpłynęła na ludzi i ich postrzeganie świata. Polska arystokracja i zwykła francuska rodzina zmagały się z wojną swoimi sposobami lecz cierpienie było podobne.

 

Można próbować poddać ocenie zachowanie polskiej hrabiny Walewskiej, która samozwańczo wydała na swą wnuczkę wyrok oddalenia od bliskich, ale należy wziąć pod uwagę jej wahanie i ambiwalentność uczuć. Powodowana złością i pragnieniem wyzwolenia od piętna splamienia rodu odczuwała słuszność swej misji, ale nie do końca wyzbyła się spontanicznej miłości w sercu.

 

Powieść splata emocje, dramaty, wahanie i bezsilność. Ukazuje drogę poszukiwania prawdy prowadzącej do niekłamanego szczęścia i miłości, która uśpiona czeka na spełnienie. To dramatyczna historia przypadków rządzących ludzkim życiem i próby naprawienia błędów popełnionych w przeszłości. Wzbudzająca refleksje, wpływająca na wyobraźnię, doskonała powieść poruszająca serce i pozostawiająca w niepewności. Polecam!

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 464
ISBN: 978-83-287-0226-4
Premiera: 18 listopada 2015

Serdecznie dziękuję Wydawnictwu Muza za egzemplarz recenzencki.

Pasjonujące uwielbienie dla podróży, przygody i innych kultur.

 

Królowa pustyni odkrywała Persję i Syrię w indywidualny sposób. Nie straszny jej był piach pustyni, przeciwności natury czy fakt, że wywoływała zdziwienie wśród społeczeństwa. Gertrude Bell wyprzedzała swą epokę o solidny krok i pokazała innym kobietom, że płeć nie gra roli przy realizowaniu swoich pasji. Porzuciła wygody na rzecz ryzyka i adrenaliny, a spokojne wiktoriańskie życie bez żalu zamieniła na edukację i poznawanie świata. Swą podróżniczą pasję przekuła na sukces, którego efekty można podziwiać do dziś, choćby w postaci tej książki.

 

Czytając wspomnienia z persko-syryjskiej podróży odczuwa się romantyczną duszę podróżniczki. Bell opowiada o miejscach i napotkanych ludziach w sposób niezwykle emocjonalny, z dużą ilością porównań, odniesień i wniosków. Dzięki temu zdecydowanie łatwiej przenieść się do tych miejsc i poczuć gorący piasek pod stopami, zapach egzotycznych roślin i smak potraw.

Autorka z etnograficznym zacięciem przypatruje się zwyczajom tubylców i przekazuje swe obserwacje w tak plastyczny sposób, że przesuwają się w wyobraźni czytelnika jak kadry filmowe.

 

Trzeba pamiętać, że opisywane podróże Gertrude Bell odbyła na początku XX wieku, choć czytając tę doskonałą książkę łatwo o tym zapomnieć. Nasuwa się refleksja, jak wiele zmieniło się przez ponad sto lat w klimacie społeczno-kulturalnym, a także tym naturalnym, w opisywanych miejscach? Można wyciągnąć ciekawe wnioski i właśnie do tego gorąco Was zachęcam.

 

Oprawa: twarda z płóciennym grzbietem
Liczba stron: 336
ISBN: 978-83-7785-758-8
Premiera: grudzień 2015

Podziękowania dla Wydawnictwa Zysk i S-ka za egzemplarz recenzencki.

Remanent uczuć skłaniający do ujrzenia własnego egoizmu.

 

Natalia zostaje porzucona przez mężczyznę swego życia. On chce przerwy. Co prawda tylko dziesięciodniowej, ale drastycznej. Ona kocha go do szaleństwa i już na początku drogi bez niego wie, że nie da rady. Spazmatycznie płacze, przestaje jeść, nic jej nie obchodzi, świat runął, bo jego nie ma, a ona tak bardzo go kocha! Kolejne dni wydają się drogą przez mękę, a tymczasem… W szaleństwie jest metoda na wszelkie smutki. Natalia podejmuje wyzwanie rzucone przez przyjaciółkę i wyruszają w podróż, dzięki której zmieni się perspektywa patrzenia na życie. Okazuje się, że każdy dzień przynosi szereg przemyśleń, które sprawiają, że z godziny na godzinę obraz ukochanego staje się coraz mniej kolorowy i wyraźny.

 

Czym ujęła mnie Sawicka w tej powieści? Lekkością języka, doskonałym humorem i głębią morału. Bohaterka zrzuca przysłowiowe klapki z oczu i zaczyna rozumieć, że jej wielki problem jest tyci w porównaniu z prawdziwymi dramatami. Serce zaczyna bić w zupełnie innym rytmie niż dotąd, a chwila przerwy sprzyja dokonaniu remanentu uczuć. I jeszcze jedno. Siła przyjaźni. To dzięki niej można pokonać każdą przeszkodę i przetrwać najgorszy czas. Wsparcie w trudnych chwilach jest nieocenione. Z prawdziwym przyjacielem zdecydowanie łatwiej chwycić wiatr w żagle okrętu życia, który nagle zmienia kurs.

 

To powieść dająca wskazówki, by spojrzeć na życie nieco mniej egoistycznie, za to bardziej realnie, bo racjonalizm, może nudny i nieromantyczny, ale wcale nie wyklucza prawdziwej miłości. Doskonale, dobitnie i życiowo opowiedziana historia, której morał może pomóc wielu czytelniczkom. Polecam!

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 216
ISBN: 978-83-7674-491-9
Rok wydania: 2015

Podziękowania dla Wydawnictwa Replika za egzemplarz recenzencki.