RECENZJA PRZEDPREMIEROWA

Rekomendacja okładkowa/Patronat medialny

 

Otworzyć się na szczęście.

 

Czasem za wszelką cenę pomnażamy nieszczęście, które nas spotyka, zamiast patrzeć zadziornie w przyszłość i otworzyć się na szczęście. Co zrobić, gdy mimo wszystko udaje się dotknąć szczęścia, a ono wymyka się z rąk i stanowi o powtarzalności cierpienia?

 

Wspomnienia, tęsknoty, obwinianie się, szukanie ucieczki od przytłaczających zdarzeń, strach przed cierpieniem, zamykanie się w szczelnej skorupie i niejednoznaczność – to wszystko znajdziecie w tej powieści.

 

Spotykamy w tej historii ludzi na życiowym rozdrożu: Bernarda, który stracił najbliższe sercu osoby i całą przeszłość oraz Annę, stojącą w obliczu rozwodu. Oboje czują, że są sobie przeznaczeni, ale boją się uczuć, które zamiast cieszyć – ranią. Koleje losu mają wpływ na przeobrażenie charakteru, a dramatyczne zdarzenia kreują dalsze postrzeganie życia.

 

Trudno pogodzić się z brutalną prawdą i wejść na nową ścieżkę, bo piętno utraty miłości bywa nie do zdarcia. Stąd pozory i ucieczka w senne wizje i wyobraźnię, które stają się szklaną watą izolującą umysł i serce od emocji i analizowania faktów. Życie w ułudzie bywa wygodniejsze, choć nie da się zbudować niczego trwałego na kłamstwie.

 

Pogmatwane są losy dwójki bohaterów. Każde z nich pragnie szczęścia całym sobą i unika go zarazem. Klimatyczne i pełne uroku Roztocze do końca otula ich swym przyjaznym płaszczem natury lecz nie łudźcie się! Tu nie będzie szczęśliwego finału!

 

Dobitnie opowiedziana historia o uczuciowym rozdarciu i szukaniu sedna w różnych wymiarach życia, która finalnie pozostawia czytelnika w poczuciu niejednoznaczności i emocjonalnego szoku. Polecam.

 

Oprawa: miękka
Liczba stron: 366
ISBN: 978-83-7835-458-1
Premiera: 15 lutego 2016

 

Z dumą patronuję tej książce, znalazła się na niej również moja rekomendacja okładkowa. Za ten zaszczyt dziękuję Wydawnictwu Videograf

Miasto legenda.

 

Lwów. Przez stulecia wrota do serca Rzeczypospolitej. Miasto o bogatej historii. Miasto, w którym wiele kultur i religii styka się ze sobą każdego dnia. Kolebka kultury, sztuki, artystów. Nasuwają się słowa Emanuela Schlechtera: „Możliwe, że więcej ładniejszych jest miast lecz Lwów jest jedyny na świecie”.

 

Pokaźnych rozmiarów album o dziejach Lwowa przyciąga uwagę ogromną ilości fotografii, rycin, map, portretów, obrazów i lustracji. Śledzenie historycznych losów miasta to wyjątkowa wędrówka do przeszłości. Można przenieść się do opisywanych miejsc i poczuć klimat wojen, potyczek, porażek i triumfów. Miasto leżące na siedmiu wzgórzach, często porównywane z Rzymem, było wielokrotnie doświadczane. Z drugiej strony to właśnie tu, we Lwowie, kwitło życie kulturalne, artystyczne i literackie. Lwowskie ulice od zarania dziejów tętniły muzyką i spontaniczną radością. I znowu słowa Emanueal Schlechtera: „Bo gdzie jeszcze ludziom tak dobrze jak tu? Tylko we Lwowie!”.

 

Przeglądając fotografie zabytków Lwowa widać wpływy wielu nacji, kultur i wyznań. Jest jednak między nimi niebywała architektoniczna równowaga. Każdy może poczuć się tam, jak u siebie.

 

Autorzy prowadzą czytelnika ulicami i przedmieściami Lwowa, by przekazać niezwykły klimat tych miejsc, odtworzyć atmosferę, również bolesnych, wydarzeń, które dotknęły to miasto. Słowa płyną, opowieść się toczy, a czytelnik czuje bliskość opisywanych zakątków i wydarzeń. Zabrakło mi tylko lokalnych potraw i trunków. Myślę, że pielmieni, zupa rybna i kwas chlebowy dopełniłyby całości.

 

Klimatyczny, bogaty w treść i fotografie album, który powinien usatysfakcjonować miłośników tego miasta, a tych, którzy go jeszcze nie znają, zachęcić do odwiedzenia.

 

Oprawa: twarda
Liczba stron: 400
ISBN: 978-83-7971-144-4
Rok wydania: 2015

Serdecznie dziękuję Wydawnictwu Jedność za egzemplarz recenzencki.

Powroty, które pomagają zrozumieć zawiłości życia.

 

Książka, która bierze pod lupę siostrzane relacje w różnych okolicznościach życia. Stawiająca wiele pytań, na które niełatwo znaleźć odpowiedź.

 

Trzy siostry, Ludmiła, Barbara i Helena, które przeszły piekło podczas wojny, nie potrafią odnaleźć głębi swych relacji, gdy ich życie wychodzi na prostą. Wychowane w tych samych, ciepłych warunkach, rzucone w wir okrutnej wojny, zesłane na kazachstańskie stepy, przeszły gehennę na ziemi. Zawsze, nawet w skrajnych warunkach (a może najbardziej wtedy?), mogły na siebie liczyć. W ten sposób wypełniały słowo dane matce. Po ogłoszeniu amnestii los rzuca je w różne zakątki świata. Ich kontakt się urywa, a gdy po ponad trzydziestu latach próbują odnowić relacje to spotyka je sroga niespodzianka, wywołująca niezrozumienie, zazdrość, a nawet zawiść. Czy zdołają odbudować zagubione relacje? Czy mocne niegdyś więzi mają szansę na odnowienie?

 

Wspólnie spędzone dzieciństwo, a potem wojenna zsyłka, zbliżały. Cel sióstr był wspólny – przetrwać. Były tak podobne, zdesperowane. Przyszedł moment, że stały się jak ptaki wypuszczone z klatki po długim zamknięciu. Każda z nich obrała inny kierunek lotu, dokonała własnego wyboru. Zachłysnęły się wolnością, innym życiem, nowoczesnością, egzotycznymi krajobrazami. Teraźniejszość to jednak nie wszystko, bo każda z nich potajemnie tęskniła do macierzy, wspólnych korzeni, domu, który na zawsze kojarzył się z ciepłem i bezpieczeństwem – domu dzieciństwa. Powrót do minionego bywa jednak trudny. Zwłaszcza, gdy po drodze popełniło się sporo błędów, trudnych do wybaczenia. Los nie jest po stronie bohaterek, przypadki rządzą chwilą i bywa, że siostry się mijają.

 

Książka zastanawia i porusza emocje. Nie ma w niej zbyt wiele obrazów wojny, które zwykle najbardziej przejmują. Jest za to sporo wejść do głębi psychiki bohaterek i, uwierzcie mi, to wcale nie są łatwe do przełknięcia obrazy.

 

Oprawa: miękka
Liczba stron: 208
ISBN: 978-83-8079-032-2
Premiera: 20 stycznia 2016

Podziękowania dla Wydawnictwa Fronda za egzemplarz recenzencki.