„Tam dom, gdzie serce twoje”. Co zrobić, gdy nie wiadomo, co mówi serce?

 

Wzruszająca opowieść o poszukiwaniu swojego miejsca na ziemi, nabieraniu pewności siebie w trudnych i ograniczających realiach oraz o cieple domowego ogniska, które czasem trudno stworzyć.

 

Dawno nie zetknęłam się z tak zagubioną, niepewną i zatopioną w kompleksach bohaterką. Marysia jest ucieleśnieniem wszystkich tych cech, a do tego dorzucić jeszcze trzeba analfabetyzm i strach przed kontaktem ze społeczeństwem. Przyszło jej żyć w trudnych dla Polski czasach, bo akcja rozpoczyna się w 1976 roku i toczy przez kolejne dziesięć lat. Odprawiona z rodzinnego domu na prowincji Marysia trafia do większego miasta, by na oślep szukać pracy i noclegu. Po wielu nieudanych próbach udaje jej się znaleźć dach nad głową, a ten dach jest również schronieniem dla wielu innych zagubionych istot, bo to rodzinny dom dziecka. Co przyniesie zetknięcie tych skrzywdzonych przez los ludzi? Czy Marysia otrzyma szansę na lepsze życie?

 

Trudno oprzeć się refleksjom po lekturze tej niejednoznacznej książki. Bezbronność człowieka rzuconego nagle w wartki nurt życia, jest przytłaczająca. W obcej społeczności dość trudno o pomocną dłoń, gdy nawet rodzinny dom nie jest przystanią, do której zawsze można wrócić. Przyzwyczajenia są tu hamulcem wszelkich działań, a niepewność i wewnętrzny lęk przed nowym to istna klatka bez wyjścia. Ograniczenia, brak odwagi i przeświadczenie o własnej nieatrakcyjności powoduje, że życie jest szare, nudne i pesymistyczne. Jak wyjść z tego impasu, gdy nawet warunki społeczno-polityczne utwierdzają w przekonaniu, że tak musi być?

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 260
ISBN: 978-83-8083-039-4
Rok wydania: 2015

Podziękowania dla Wydawnictwa Novae Res za egzemplarz recenzencki.