Patronat medialny

 

Balansowanie na granicy nadziei.

 

Smakowanie życia z całą jego słodyczą i goryczą. Subtelnie – małą łyżeczką, przesadnie – garściami i zupełnie bez apetytu, gdy nawet okruszyna jest trudna do przełknięcia.

 

Chwile z prozą Moniki Sawickiej są wyjątkowe, bo wywołują szereg refleksji o życiu, stawiają wiele znaków zapytania i wykrzykników. Emocje wypełzają z każdego słowa. Nie spodziewajcie się po tej książce lekkiej opowieści o miłości, szukajcie tu raczej recepty na nadszarpniętą psychikę i zburzony świat uczuć.

 

Autorka prowadzi czytelnika przez dramaty i bolesne doświadczenia z przeszłości, które wycisnęły piętno na życiu Kornelii, bohaterki tej książki. Przemoc, toksyczny wpływ alkoholu na życie, gwałt i trauma po utracie dziecka to doświadczenia, które mogą pogrążyć w cierpieniu i doprowadzić do skrajnego poczucia beznadziejności. Życie i emocje bohaterki przypominają rozpaczliwe chodzenie po linie nad przepaścią. Jednak gdzieś w oddali tli się iskra nadziei, że można podnieść się z rozpaczy, spróbować żyć na nowo, pójść drogą akceptacji i miłości, trzeba tylko znaleźć odpowiednie drzwi.
Gorzki smak życia trudno znieść, ale popadanie w zapomnienie o tym, że na wyboistej drodze życia bywają również słodkie smaki, jest wejściem w ślepy zaułek.

 

Książka dobitnie podkreśla, że uciekanie od ludzi i brak dzielenia się własnymi emocjami z innymi nie jest dobrym rozwiązaniem. Walka w pojedynkę jest znacznie trudniejsza, bo człowiek jest silny w swych słabościach, gdy posiada filar, na którym może się oprzeć, a bagaż dramatycznych doświadczeń łatwiej unieść, gdy ma się wsparcie w drugiej osobie.

 

Niezwykła w tej książce jest moc wypływająca z przedstawionej historii. Narracja do najprostszych nie należy, ale dzięki temu czytelnik całkowicie oddaje się emocjom przekazanym na kolejnych stronach. Odkrywanie, kawałek po kawałku, przepełnionego cierpieniem życia Kornelii jest wędrówką do fundamentów ludzkiej psychiki. Precyzja autorki zachwyca, a może nawet poraża, bo dotyka najgłębszych zakamarków serca. Elementy liryczne pomagają wczuć się w klimat historii.

 

Książka pełna psychologicznych walorów. Otwiera oczy, obnaża błędy, podkreśla wolę walki i dodaje otuchy do działania. Bolesne rany krwawią obficie, zakładane maski nie niwelują cierpienia, a toksyny, które wylewają się z bólu potrafią zatruć całe życie. Warto upatrywać nadziei tam, gdzie już jej pozornie nie ma, wyzwolić chęć życia i nie poddawać się w walce z demonami przeszłości. Niezwykła książka, napisana w niecodziennym stylu. Polecam!

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 240
ISBN: 978-83-7674-472-8
Premiera: 8 września 2015

 

Za zaszczyt objęcia książki patronatem medialnym dziękuję Wydawnictwu Replika http://replika.eu

Finezyjne połączenie historii z fikcją, okraszone ideologicznym sosem.

 

Puste ulice w czasie emisji kolejnych odcinków serialu „Stawka większa niż życie” były powszechnym obrazem w czasach PRL. Doskonali w swych rolach Stanisław Mikulski – jako Kloss i Emil Karewicz – jako Brunner, serialowy lejtmotyw oraz fabuła przykuwająca uwagę i wzbudzająca emocje. Ile w tym prawdy, a ile propagandowego kłamstwa?

 

Książka przedstawia kulisy pierwszej polskiej superprodukcji – serialu, który przez lata cieszył się popularnością u widzów i do dziś pozostaje swoistego rodzaju filmowym majstersztykiem. Autor bierze pod lupę każdy z osiemnastu odcinków i analizuje zawarte w nich treści pod katem odniesień do autentycznych zdarzeń. Wnikliwie poszukuje autentycznych pierwowzorów fikcyjnych postaci.

 

Hans Kloss – bohater masowej wyobraźni – zachwycał i wzbudzał emocje, a przede wszystkim przyjemnie łechtał nadszarpnięte narodowe ego Polaków. Przygody asa wywiadu znad Wisły uwalniały w widzach ukryte tęsknoty i leczyły kompleksy. Trudno nie dopatrzeć się bezpośrednich odniesień do Agenta 007 – Jamesa Bonda, zakazanego w czasach PRL. Cechy wspólne obu agentów to nadludzka skuteczność i skala osiągnięć. Zdobycie dokumentacji nowego czołgu, czy ustalenie lokalizacji bezcennego dla Moskwy archiwum Abwehry to dla Klossa pestka, podobnie jak uratowanie amerykańsko-brytyjskiej strefy wpływów przed KGB dla Bonda. Obaj agenci byli miłośnikami broni, drogich gadżetów (np. markowe zegarki) i otaczali się wyjątkowo pięknymi kobietami.
Druga strona medalu, czyli ów ideologiczny sos, to wiele ukłonów w stronę władzy zawartych w serialu, bo „Stawka większa niż życie” pełniła też rolę propagandową. Treści zawarte w kultowym i popularnym serialu były zbieżne z oficjalna linia działania komunistycznej władzy. Wszystko było przemyślane, nawet dzień i godzina emisji w telewizji.

 

Podsumowując, wiele można dowiedzieć się z tej książki o tym, gdzie twórcy scenariusza szukali inspiracji, jakie treści historyczne zamieścili w serialu, jakie metody stosowali by pozytywnie przejść trudny etap kolaudacji filmu, czyli po prostu, jak doszło do stworzenia serialu wszech czasów. Książka wzbogacona jest o cytaty z serialu, fotosy plakatów filmowych i archiwalne zdjęcia pierwowzorów fikcyjnych postaci.

 

Wydawnictwo Fronda zaprasza również do udziału w Quizie – Kultowe cytaty ze „Stawki większej niż życie”. Tutaj więcej szczegółów:

 

http://www.wydawnictwofronda.pl/quiz-stawka-promo

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 400
ISBN: 978-83-6409-593-1
Premiera: 3 września 2015

 

Podziękowania dla Wydawnictwa Fronda za egzemplarz recenzencki.

Szczęście budowane na iluzji jest bez szans.

 

Opowieść o potrzebie miłości, niezwykłości jej odkrywania, wewnętrznej przemianie w obliczu prawdy i budowaniu nowego po życiowym rozczarowaniu.

 

Trudno jest wziąć się w garść, gdy kobieta dowiaduje się o tym, że mąż zdradza ją od trzech lat, a w dodatku nie czyni sobie z tego powodu żadnych wyrzutów, a szansa dana mu po raz kolejny jest tak oczywista jak chleb powszedni. Warto podnieść się z popiołów porażki, otrzepać z siebie resztki wspomnień i wznieść się na wyżyny własnych możliwości. Zdecydowanie i chęć do wzięcia życia w swoje ręce może uratować przyszłość. A ta mieni się całkiem barwnie, trzeba tylko dać szansę nowemu.

 

Jagoda niewątpliwie wpadła w pułapkę uzależnienia od bycia z mężem mimo wszystko, a ten nie ma do niej za grosz szacunku. Sam fakt, że bywa szarmancki, ujmujący i czuły nie usprawiedliwia jego notorycznych „skoków w bok”. Szczere zdumienie wywoływały u mnie kolejne szanse na wspólne życie, które bohaterka dawała swemu mężowi. Wybaczanie szło jej całkiem dobrze, ale tym samym Jagoda własnoręcznie zapędziła się w przysłowiowy kozi róg. Czy można zbudować szczęście na iluzji?

 

Z ulgą przyjęłam fakt, że jednak Jagoda przejrzała na oczy i postanowiła zawalczyć o prawdziwe szczęście, a gdy już zaczęła, to walczyła jak lwica – uparcie, z temperamentem i do skutku. Szczęście niekoniecznie od razu skrojone jest na miarę, czasem wymaga niezbędnych poprawek, by w efekcie w pełni satysfakcjonować. Wewnętrzna siła i przekonanie o prawie do szczęścia bez iluzji, przymykania oczu na kłamstwa i bez machnięcia ręką na kolejne rozczarowania to potężny oręż w walce o zabliźnienie uczuciowych ran i wejście na prostą drogę do powodzenia.

 

Powieść dodaje otuchy, wspiera w niezdecydowaniu, pomaga ujrzeć własne walory i przywraca nadzieję. Gdzieś w tle wszystkich wydarzeń jest również głęboka i bezinteresowna przyjaźń, tak ważna w codziennym życiu, a zauważana zwykle tylko w trudnych momentach. Radości i smutki mieszają się to wprost proporcjonalnie, metamorfoza bohaterki następuje powoli, ale skutecznie, a egoizm ma tu kilka twarzy. Tempo akcji jest subtelnie wyważone i przyspiesza wraz ze zmianą podejścia do życia bohaterki.

 

Optymistyczna i lekko opowiedziana historia o uczuciach i wielkiej sile drzemiącej w człowieku, która może determinować do diametralnej zmiany życia – ryzykownej, ale opłacalnej. Czasem bowiem warto dać szczęściu szansę…

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 408
ISBN: 978-83-8069-055-4
Premiera: 25 sierpnia 2015

 

Za egzemplarz recenzencki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Prószyński i S-ka http://proszynski.pl