Dla dzieci

Katharina von der Gathen, Anke Kuhl „Od stóp do głów. Ilustrowany elementarz ciała” Dwie Siostry

Opublikowany Autor Komentarz

od_stop_do_glow

W swoim ciele.

 

Jak czujemy się w swoim ciele? Czasem lepiej, czasem gorzej. Ważne, by je w pełni akceptować, ewentualnie naprawiać drobne niedociągnięcia. Istota polega na samoakceptacji. Właśnie o tym jest ta książka.

 

Bez zbędnej pruderii przedstawia człowieka jako istotę, która żyje w sowim ciele i sztuka osiągnięcia pełni szczęścia polega na jego zrozumieniu i akceptacji. Każdy z nas jest inny, więc po co skupiać się na detalach, które czasem nam przeszkadzają? Kto wie, może ten drobiazg komuś wybitnie się spodoba?

 

Od A do Zet poznajcie własne ciała i nie wstydźcie się tego, jakie jest. Ludzka anatomia, fizjologia, dzieciństwo, dojrzewanie, starość to coś, o czym warto rozmawiać. Nie wiecie jak? Z pomocą przychodzi ta książka.

 

Prawdziwe piękno tkwi w różnorodności, a nie w idealności. Oprócz tej podstawowej prawdy są tu ważne informacje o względności ideałów urody, prawie do stawiania granic, transpłciowości i zmianach w myśleniu o ciele na przestrzeni wieków. A wszystko podparte doskonałymi ilustracjami!

 

Jednym ta książka wyda się nieco kontrowersyjna, bo już sama okładka kryje w sobie wielką niespodziankę, a dla innych będzie to świetny podręcznik do edukowania dzieci o świadomości ciała i różnorodności ludzi, których spotyka się każdego dnia na ulicy. Może warto odrzucić wstyd i poznać nagą prawdę o człowieku?

 

Oprawa: twarda
Liczba stron: 88
ISBN: 978-83-8150-288-7
Premiera: 15 lutego 2023

Opublikowany Dla dzieci, Recenzje tagged with ,

Anders Sparring, Per Gustavsson „Rodzina Obrabków i sekret Icjanta” Zakamarki

Opublikowany Autor Komentarz

rodzina-obrabkow-i-sekret-icjanta

 

W pościgu za duchem.

 

Obrabkowie łobuzują, bo taka ich natura. Bez nowych akcji byłoby nudno, więc każdy pretekst jest dobry, bo realizować swe szalone pomysły. Tym razem sprawa jest dość poważna, bo chodzi o uprowadzenia Incjanta. Jeśli ktoś porywa policjanta Icjanta, to musi być coś na rzeczy.

 

Kryminelka Elka, jej brat Ture i pies Glina znowu w akcji! Tym razem ruszają w pościg za duchem, który prawdopodobnie uprowadził samego Icjanta. Trzeba pomóc sąsiadowi, bo jakże by inaczej! Obrabkowie się nie boją, więc duchy muszą mieć się na baczności. W końcu mama Celka i tata Zbirosław czegoś nauczyli swoje pociechy. W dodatku sprawa toczy się o wielka stawkę- diament ze Złotej Komnaty. Ktoś go kiedyś ukradł i wszystko wskazuje na to, że jest on w sypialni Icjanta. A raczej był! Gdzie jest policjant? Kto ponownie ukradł diament?

 

Dzieje się, dzieje! Dynamika akcji wciąga młodych czytelników, a doskonały humor i gra słów dopełniają dzieła. Oto kryminalna, komediowa książka przygodowa! Zaskoczenia murowane! Kto wie, może znajdzie się też miejsce na odrobinę miłości? Ekspresyjne ilustracje to swoistego rodzaju wisienka na torciku. Polecam!

 

Oprawa: twarda
Liczba stron: 60
ISBN: 978-83-7776-240-0
Premiera: 14 marca 2023

Opublikowany Dla dzieci, Recenzje tagged with , ,

Anna Śliwińska „Fingal i Aileen. Opowieść o sile przyjaźni” Lemoniada

Opublikowany Autor Komentarz

 

Kamienny przyjafingal i aileenciel.

 

Baśniowa opowieść o niezwykłej przyjaźni, która nawiązała się między małą dziewczynką i kamiennym olbrzymem. On stronił od ludzi, bo się ich bał. Ona była na tyle ciekawa, że zaryzykowała i podjęła rozmowę z olbrzymem bez imienia. Biały nieznajomy, Fingal, okaże się prawdziwym przyjacielem, który będzie w stanie poświęcić siebie dla obrony przyjaciółki.

 

Zielona górzysta wyspa szkocka to malowniczy zakątek, w którym ręka ludzka jeszcze nie zostawiła zbyt wiele śladów. Właśnie tam, wśród mew i głuptaków, mieszkał kamienny olbrzym, który uwielbiał patrzeć w niebo i słuchać wiatru. Bał się ludzi, bo w nich upatrywał przyczyn wszelkiego zła. Niszczenie drzew i skał nie mogło przecież dobrze o nich świadczyć. Kiedy jakiś człowiek przypadkiem pojawiał się w jego stronach, olbrzym natychmiast porastał mchem i upodabniał się do martwej skały. Ale olbrzym żył i miał w sobie mnóstwo emocji, a jedną z nich była empatia.

 

Kiedy mała dziewczynka podeszła do olbrzyma, ten wielce się zaniepokoił, bo wcześniej jej nie zauważył i trik z mchem się nie udał. Aileen była zupełnie mała i miała śliczne rude warkoczyki. W dodatku uwielbiała rozmowy, czym bez trudu zaraziła olbrzyma. Odtąd dostał imię: Fingal, to było ogromne wyróżnienie.

 

Fingal i Aileen mogli by tak razem wędrować przez świat i podziwiać jego uroki, ale przyszedł dzień, kiedy na wyspę nadciągnęło niebezpieczeństwo. Trzeba było powiadomić ludzi, bo w przeciwnym razie mogliby zginąć. Fingal własnym ciałem bronił tych, których sam się bał, bo wśród nich była jego prawdziwa przyjaciółka.  Czy ktoś jest w stanie zrozumieć ich przyjaźń?

 

Każdy potrzebuje odrobiny czułości, bo daje ona poczucie bezpieczeństwa i bycia dla kogoś ważnym. Ta historia pięknie obrazuje niezwykłą przyjaźń między osobami zupełnie różnymi, ze światów odległych od siebie. Jednak znaleźli nic porozumienia, a nawet stali się dla siebie przyjaciółmi. Bo inność nie jest ogranicznikiem. To ona dodaje kolorów relacjom. Ta opowieść to również hołd w stronę dzikości przyroda, natury, która nie lubi być okiełznana. Przypomina ludziom, że nie oni nadają rytm życiu, bo ten wynika wprost z natury. Warto o tym pamiętać w naszym zabieganym, cywilizowanym świecie.

 

Oprawa: twarda
Liczba stron: 64
ISBN: 978-83-6717-340-7
Premiera: 9 lutego 2023

Opublikowany Dla dzieci, Recenzje tagged with , ,

Magdalena Hai „Kot o burczącym brzuchu” Widnokrąg

Opublikowany Autor Komentarz

kot o burczącym brzuchu

Wielki apetyt.

 

Dawno temu, daleko stąd była sobie pewna maleńka dziewczynka, która spotkała wielkiego kota. Na pierwszy rzut oka przyjaźń między tą dwójką wydaje się niemożliwa, nieprawdaż? Zwłaszcza, że kot ma ogromny apetyt, właściwie nie potrafi powstrzymać głodu, który nad nim zapanował. Ciągle burczy mu w brzuchu, a zjadł już całkiem sporo. Lasy i pola, zwierzęta i ludzi, gwiazdy i planety. Pokusił by się na taką małą dziewczynkę, ale malutkie coś go przed tym powstrzymało. Może to jej mądrość? A może chwila refleksji nad własnym życiem?

 

Kiedy ludzie nakarmili się myślami i marzeniami, nie pozostało im już nic. Stali się chudzi, słabi i smutni. Może wszystko przez to, że sami byli kiedyś, jaków kot, któremu ciągle burczało w brzuchu, choć wcale nie był głodny? Niepohamowana chęć posiadania, wciąż więcej i więcej, doprowadziła do skrajnego konsumpcjonizmu. Ta zachłanność wywołała lawinę zła, a przede wszystkim wyzwoliła brak empatii, a stąd już ledwie krok od klęski. Może ta maleńka dziewczynka, która ledwie mieści w dłoni listek koniczyny, jest symbolem nadziei na odrodzenie?

 

Piękna, baśniowa opowieść z ważnym, życiowym morałem. Moc każdego z nas tkwi w wierze i nadziei, wcale nie w muskułach. Od zagłady wartości moralnych może uchronić tylko wrażliwość i empatia. To dzięki nim łatwiej się żyje. Zachłanność nie prowadzi do szczęścia, choć wielu w materialnych wartościach go upatruje. Jestem pod wrażeniem, jak czarno-białe ilustracje mogą ekspresyjnie ilustrować treść tej mądrej baśni. Przyjemna narracja prowadzi czytelnika po niezwykłej krainie, w której nie zabrakło dobra i zła. Uniwersalna opowieść, którą warto poznać.

 

Oprawa: twarda
Liczba stron: 48
ISBN: 978-83-9660-908-3
Premiera: luty 2023

Opublikowany Dla dzieci, Recenzje tagged with , ,

Anna Paszkiewicz, Kasia Walentynowicz „Idea” Widnokrąg

Opublikowany Autor Komentarz

idea

Kiedy myśl staje się działaniem.

 

Pouczająca, mądra, pomysłowa książka o tym, jak z idei może zrodzić się działanie. Od działania już tylko krok do wielkich rzeczy. Warto go zrobić, by spełniać swe marzenia, a przede wszystkim być z innymi. Bo samotność nie jest twórcza. Samotność zabija chęć do działania, zamyka w sobie, trzyma w pięści wszelkie marzenia i wywołuje strach, który paraliżuje i sprawia, że człowiek staje się odludkiem.

 

„Ludzie potrzebują innych ludzi. Są jak krople wody. Oddalone od siebie pozostają jedynie małymi kroplami. Dopiero połączone tworzą ocean.”

 

Książka w formie leporello jest przede wszystkim pomysłowa, inna niż wszystkie, przyciągająca uwagę i rozwijająca kreatywność. Tak to już jest, że to, co inne, jest wciągające. Czytające tę książkę nabiera się ochoty na działania, a także na próbę stworzenia czegoś podobnego na inny temat. Leporello dość łatwo wykonać samodzielnie, wystarczy idea. Właśnie! Idea! To ona jest tu królową. Zrodziła się z jednej spontanicznej myśli, a potem przysiadła na ramieniu dziewczynki, która miała tyle smutku w oczach, że nie sposób było ją ominąć. Skąd ten smutek? Z samotności. Dziewczynka mieszkała na jednej z wysp, z której było widać inne wyspy, ale była na niej zupełnie sama. Widziała inne dzieci, niby na wyciągnięcie ręki, a jednak tak odległe. Dzięki idei dziewczynka zapragnęła coś zmienić. W jej głowie zakiełkowało marzenie, które było jak powiew wiosny, piękne, świeże, dające nadzieję. Co było dalej? To trzeba przeczytać!

 

„Idea” jest jedną z tych książek, które łamią wszelkie schematy i przekazują terapeutyczne, mądre treści. Dzięki niej łatwiej pojąć sens bycia razem z innymi ludźmi. Różnorodność przynosi nowe pomysły, ubarwia relację międzyludzkie, daje możliwość rozwoju, cieszy, rozwija i nadaje wielu działaniom niebywałego kolorytu. Warto to docenić, zwłaszcza w popandemicznym czasie, kiedy każdy na własnej skórze miał możliwość poczucia, czym jest izolacja. Warto przeczytać tę książkę ze swoimi pociechami, w różnym wieku, bo walor edukacyjny jest tu ogromny. Nie bójmy się podsuwać tego typu lekturę dorastającym nastolatkom, którym też brakuje kontaktów społecznych. Zamknięcie w wirtualnym świecie ma zły wpływ na rozwój młodego człowieka, więc trzeba im przypominać, że życie polega na kontaktach międzyludzkich i odkrywaniu w innych cudnej różnorodności. Sprawmy, by myśl stała się ideą, z której zrodzi się marzenie i działanie.

 

Oprawa: twarda/leporello
ISBN: 978-83-9660-907-6
Premiera: luty 2023

Opublikowany Dla dzieci, Recenzje tagged with , , ,
« Starsze wpisy Recent Entries »