Niezwykła książka o zwykłych zwierzętach.

 

Kto by pomyślał, że zwierzęta z zagrody mogą być takie ciekawe! Koza, świnia, indyk, koń, krowa, kaczka, kura, królik, perliczka, osioł i pszczoła w niecodziennej odsłonie.

 

Opis tych zwierząt i ich zwyczajów to nie wszystko. Jest jeszcze mnóstwo przydatnych ciekawostek, które sporo tłumaczą i sprawiają, że książka ma walor edukacyjny i, co ważne dla współczesnych dzieci, nie jest nudna!

 

Garść przykładów: do czego służy pędzelek wieńczący krowi ogon, czy mama gęś chętnie zajmuje się potomstwem, po co indykowi czerwone korale, ile jaj rocznie znosi kura, dlaczego królik nieustannie rusza pyszczkiem, czy kozy mają lęk wysokości? Nie wiecie? Odpowiedzi tu znajdziecie! A do tego wspaniałe fotografie i rysunki.

 

Twórcy książki nie zapomnieli o psie i kocie oraz o jajkach i mleku. I jeszcze jedno, przy okazji można się dowiedzieć co to znaczy, gdy mówi się: uparty jak osioł, pracowity jak pszczołą czy brudny jak świnia.

 

Wyjątkowość zwierząt została uchwycona idealnie, dlatego jest ciekawie i urzekająco. Cóż, zachęcam do odwiedzenia skromnych progów wiejskiej zagrody na kartach tej książki, a być może będzie to pretekst do odwiedzenia jej w realu.

Oprawa: twarda
Tłumaczenie: Anna Gogolin
Liczba stron: 48
ISBN: 978-83-7971-289-2
Rok wydania: 2016

Serdecznie dziękuję Wydawnictwu Jedność za egzemplarz recenzencki.

Bogactwo historii w codzienności.

 

Dzwoni budzik. Jest wcześnie. Niechętnie otwieramy oczy, przeciągamy się i leniwie wstajemy z łóżka. Człapiemy niedbale do toalety, a potem do łazienki. Myjemy zęby, bierzemy prysznic. W przytulnym szlafroku wtaczamy się do kuchni, by przygotować wysokoenergetyczne śniadanie. Zjadamy z przyjemnością. Wkładamy brudne naczynia do zmywarki. Idziemy do łazienki. O, pies już czeka przy drzwiach wyjściowych. No tak, trzeba wyprowadzić go na krótki spacer. Zakładamy na siebie dres i wychodzimy. Po drodze spotykamy sąsiadkę z naprzeciwka i sprzedawcę z warzywniaka. Wracamy do domu. Myjemy ręce. O, żel się skończył! Dobrze, że jest mydło. Przechodzimy do garderoby, aby wybrać ubranie na dziś. Znowu do łazienki. Czas na makijaż lub golenie (w zależności od płci). Ubieramy się. Wychodzimy z domu do pracy. Po drodze tyle się dzieje, taki ruch, tyle pojazdów, hałasu, pośpiechu, telefonów. Kilkakrotnie patrzymy na zegarek. W pracy, jak to w pracy, raz lepiej, raz gorzej. Kserokopiarki, scanery, drukarki, pieczątki, komputery, kalkulatory. Czego tam nie ma! Szybki obiad, albo jak kto woli lunch. Po pracy do domu. Spacer z psem. Kąpiel. Kolacja z bliską osobą lub drink ze znajomymi. Zmywanie, pranie, prasowanie. Mycie zębów. Uff, wreszcie do łóżka. Pora spać. Wstawiamy budzik…

 

Jeden dzień, całe mnóstwo rytuałów, zdobyczy technologicznych, przedmiotów, sprzętów, niezbędnych przedmiotów. Czy zastanawialiście się kiedyś, skąd to wszystko się wzięło? Jak długą ma historię? Kto za tym stoi? Taki zegarek na przykład. Od którego wieku towarzyszy ludziom? Kiedy i w jakich okolicznościach ludzie stwierdzili, że czas to pieniądz? Albo toaleta. Jak długo udoskonalano system kanalizacji, by osiągnąć to, co teraz mamy? Sztućce. Skąd się wzięły? Kto wynalazł mydło? Jak to się stało, że akurat pies jest wiernym przyjacielem człowieka? Telefon. Takie małe coś, a ułatwia komunikację z osobą na drugim końcu świata. Kto na to wpadł? Ubrania. Czy w prehistorii zdarzały się ofiary mody? Jak długą historię ma bawełna? Czy faraon nosił majtki? A skarpetki? Czy jaskiniowcy spali na łóżkach? Dlaczego mówimy: „dobranoc, pchły na noc”? Tyle pytań! Na każde z nich i wiele innych znajdziecie odpowiedź w tej niezwykłej książce.

 

Po lekturze jest się bogatszym w przydatną wiedzę. Uwierzcie, przyda się na każdym kroku, bo codzienność to system powtarzalnych rytuałów, niezmiennych od wieków. Polecam!

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Tłumaczenie: Julita Mastalerz
Liczba stron: 392
ISBN: 978-83-0118-463-6
Premiera: 21 stycznia 2016

Podziękowania dla Wydawnictwa Naukowego PWN za egzemplarz recenzencki.

Upajać się życiem, tym cudownie boskim narkotykiem.

 

Czy wszystko, co przydarza się człowiekowi, jest z góry zaplanowane? Czy każdy dzień, lepsze i gorsze zdarzenia, to kolejne karty z talii życia?

 

Weronika na własnej skórze doświadczyła niezwykłego. Po bolesnym rozstaniu z mężczyzną swojego życia nie potrafi o nim zapomnieć. Choć powinna, bo ten facet był dla niej istną toksyną. Tak trudno zapomnieć, gdy tak bardzo się kocha. A może wewnętrznie Weronika wcale nie chce zapomnieć? Przychodzi jednak moment, że zapomnienie przychodzi zupełnie nieprzewidywalnie. Czy wraz z nim poczuje ulgę? A może, paradoksalnie, zapragnie pamiętać?

 

Natalia Chmura w swym opowiadaniu dozuje czytelnikom kilka dosadnych refleksji, w małych, ale skutecznych dawkach. Po pierwsze, toksyczny związek jest pułapką dla głębokich uczuć. Po drugie, przeszłość ma znaczenie, nie warto jej wymazywać, bo to ona kreuje kolejne zdarzenia. Po trzecie, przeznaczenie, los zapisany w gwiazdach, precyzja planu życia ukryta pod pozorem przypadkowości to istny wyznacznik codzienności, choć często odrzucamy tę myśl. Po czwarte, miłości nie sposób oszukać, a ta prawdziwa zwykle jest na tyle niepozorna, że często jej nie zauważamy.

 

Krótko, na temat, bez patosu, a jednak bardzo refleksyjnie.

 

Oprawa: miękka
Liczba stron: 118
ISBN: 978-83-6535-625-3
Rok wydania: 2016

Serdecznie dziękuję Warszawskiej Grupie Wydawniczej za egzemplarz recenzencki.

Macierzyńska miłość może być trudna.

 

Bywa, że macierzyństwo spada na kobietę w momencie, gdy nie jest na nie otwarta. Bywa, że instynkt macierzyński niełatwo poczuć. Bywa, że zawodowe ambicje przysłaniają uczucie do dziecka.

 

Jolanta Guse zawarła wiele treści na stronach tej książki. Pod lupę wzięła problem braku instynktu macierzyńskiego i zrozumienia wyborów własnych dzieci. Trudne wątki, trudne relacje, trudne pytania. Czy znajdą się odpowiedzi?

 

Trzy pokolenia kobiet i relacje je łączące. Róża, której wojna zabrała męża i dręczy ja samotność oraz tęsknota. Helena, córka Róży, wspinająca się po szczeblach kariery aktorskiej w trudnych powojennych latach. Gloria, córka Heleny, oddana pod opiekę Róży, tęskniąca za matczynym ciepłem. Kolejne wydarzenia w życiu bohaterek kształtują osobowość oraz sposób odbierania rzeczywistości. Każda z nich z pewnością za czymś tęskni, choć przedmiot i wymiar tej tęsknoty jest różny. Jak bardzo niekonwencjonalne relacje mogą wpłynąć na psychikę? Czy brak matczynego ciepła może się przekładać na decyzje podejmowane w życiu? Jak ważne jest wspieranie własnych dzieci w ich działaniach, nawet jeśli są kontrowersyjne?

 

„Opowiem o niej” to książka pełna tęsknot i kroczenia po niełatwych drogach prowadzących do szczęścia. Ambicje zawodowe i macierzyństwo bywają trudne do pogodzenia. Wybór Heleny może razić i stawiać czytelnika w opozycji do tej bohaterki, ale zmusza też do przemyśleń i odrzucenia negatywnych ocen, gdyż mogła wybrać znacznie bardziej boleśnie.

 

Róża jest ostoja spokoju i ciepła domowego ogniska. Solidaryzujemy się z nią. To typowa matka i babcia, pełna wyrozumiałości, pozbawiona zgorzknienia. Aż chce się kibicować Glorii, bo trudno jest żyć bez matczynego ciepła, bez wsparcia i niepowtarzalności miłości matczynej. Może dlatego chce dać własnym dzieciom tej miłości po dwakroć?

 

Ciepłą, refleksyjna powieść, którą warto przeczytać.

 

Oprawa: miękka
Liczba stron: 304
ISBN: 978-83-8069-230-5
Premiera: 19 stycznia 2016

Dziękuję Wydawnictwu Prószyński i S-ka za egzemplarz recenzencki.

Zło czające się w zakamarkach.

 

Walka z demonicznym zagrożeniem nie jest prosta. Tylko dobro i wewnętrzny upór gwarantują sukces.

 

Horror dla nastolatków w całkiem dobrym stylu. Dopracowana fabuła, wyraziste bohaterki i sugestywne opisy miejsc i zdarzeń składają się na pełną tajemnic i intrygującą powieść o dwóch siostrach, z których młodsza zostaje opętana przez zło. Demony w Kasey rodzą się zupełnie niespodziewanie, choć warunki są sprzyjające, bo w dom, w którym mieszkają dziewczęta jest dość dziwnym i niepokojącym miejscem. Każdy kąt kryje zagadkę, a ich odkrywanie to gwarancja ciarek przechodzących po plecach.

 

Pod woalką delikatności, wrażliwości, kruchości i infantylności Kasey skrywane są złe emocje, duchy przeszłości i tajemnicze moce demonów. Jej starsza siostra Alexis stopniowo odkrywa niepokojące karty i za wszelką cenę stara się pomóc opętanej siostrze. Do czego może doprowadzić sterowanie ludzkim ciałem i umysłem? Jakie moce drzemią w porcelanowych lalkach kolekcjonowanych przez Kasey? Skąd bierze się tajemnicza poświata w domu dziewcząt? Co kryje się za zielonookim spojrzeniem? Kto jest kim w tej szaradzie?

 

Dla stawiających pierwsze kroki w literaturze grozy i thrillerach to idealna pozycja wydawnicza. Chwilami jest naprawdę strasznie. Wyobraźnia podsuwa plastyczne obrazy i pojawia się dreszcz niepokoju. Efekt grozy niewątpliwie został osiągnięty. Napięcie i aura tajemnicy do końca nie opadają, mało tego, fabuła pozostawia uczucie niedosytu.
Skąd niedosyt? Może stąd, że zakończenie można w pewnym momencie przewidzieć i jest zbyt cukierkowe? A może powodem jest sam fakt, że książka się skończyła, a jeszcze tak niedawno trzymała w szponach nasączonej grozą fabuły? Oceńcie sami.

 

Oprawa: miękka
Liczba stron: 360
ISBN: 978-83-7229-536-1
Premiera: 13 stycznia 2016

Dziękuję Wydawnictwu Feeria Young za egzemplarz recenzencki.