Jeśli chcecie poczuć klimat minionej epoki sięgnijcie po tę książkę. Rok 1896, trudne czasy dla kobiet, które miały charakter i charyzmę do bycia sobą. Tak, jak Klara Stojnowska, która nieugięcie walczyła o niezależność i akceptację. Jako dziennikarka lwowskiej gazety podejmowała trudne i niewygodne tematy. Była dziwna na owe czasy, bo odważna, a to niekoniecznie się opłaciło. Klara chciała być sobą nawet wtedy, gdy nie spotkała się z akceptacją ze strony ojca.

Autorka z finezją zbudowała klimat czasu przełomu wieków. Odczucia są niepowtarzalne. Przykładowo, pierwszy pokaz filmu przeżyłam razem z bohaterką, dotykając niezwykłości, niepojętości i niewyobrażalnej na owe czasy techniki. Ludzie mówili wtedy: „och!”, takie nasze współczesne: „wow!”. Miłość też odgrywa w tej książce ważną rolę. Jest mocna, powiem nawet, że zdeterminowana. Trudno zepchnąć ją na boczny tor i nie można o niej zapomnieć. Kraków. Piękny, z duszą. Idealne miejsce na akcję takiej powieści. Obok postaci wiodącej, czyli Klary, są też odniesienia do znanej czytelnikom Elizy Pohoreckiej i Judyty Schraiber, która będzie królować w trzeciej części powieści „Niepokorne”. Urzekająca książka. Myślę, że znajdzie szerokie grono czytelników.

Oprawa: miękka
Liczba stron: 416
ISBN: 978-83-10-12712-9
Rok wydania: 2015

Za egzemplarz recenzencki dziękuję Wydawnictwu Nasza Księgarnia http://nk.com.pl