Zbliża się premiera książki „Droga do Achtoty” z moim patronatem i rekomendacją!!!

niziolkowie

Z ogromną radością informuję, że już w przyszłym tygodniu premiera powieści Małgorzaty Klunder „Droga do Achtoty” drugiego tomu sagi „Niziołkowie z ulicy Pamiątkowej” Wydawnictwo Replika z moim patronatem medialnym i rekomendacją okładkową!

 

Notka wydawcy http://replika.eu o książce: W odróżnieniu od pierwszej części sagi, która opisywała bez mała pół wieku, akcja „Drogi do Achtoty” zamyka się – przez czysty przypadek! – w dziewięciu miesiącach. Dzieci państwa Niziołków dorastają i dokonują niekiedy zaskakujących, a jednak w pełni świadomych wyborów. Ela przyjmuje oświadczyny Davida, syna Brendana ze Szkocji – odwiecznego przyjaciela rodziny Niziołków. W oczekiwaniu na ślub, dziewczyna z troską obserwuje swojego brata, Janka. Janek jest wikarym na poznańskich peryferiach. (Wydało się, czym zaskoczył rodzinę Janek!). Jego metody duszpasterskie są nadzwyczaj oryginalne. Proboszcz Janka, ksiądz Tadeusz Wieczorek, wspierając swojego pełnego pogody ducha i niekonwencjonalnych pomysłów podopiecznego, nieustannie drży, czy kolejny jego „wybryk” nie spowoduje sporego zamieszania. Janek, któremu kibicuje cała rodzina i przyjaciele, osiąga nadzwyczajne efekty swojej pracy na każdym obranym polu, trafiając do serca wszystkich zaangażowanych osób. Ale czy na pewno? Jak to wszystko się skończy? Czym jest tajemnicza „Achtota”? Zapraszamy do drugiego spotkania z Niziołkami – jak zawsze z radosnym uśmiechem, co nie znaczy, że nie przydałaby się też solidna chustka…

 

Recenzja książki i wywiad z autorką już wkrótce! Będzie również możliwość wygrania książki w konkursach! Kliknij na zdjęcie poniżej, zobacz jak wygląda okładka:

Droga_do_Achtoty_okladka_calaPremiera 28 lipca! Gorąco polecam!

3 komentarze

  1. kinga pisze:

    jeszcze raz serdecznie gratuluję, wiem, jakie to miłe i satysfakcjonujące uczucie! Pierwszą część mam i nie mogę się doczekać, kiedy znajdę chwilkę, bo przyznam, że gdy w opisie (I tomu) pojawia się zapowiedź choć odrobina intertekstualności to ja pędzę biegiem, bo uwielbiam różnego rodzaju odwołania do rozmaitych tekstów kultury.

    pozdrawiam,
    kinga młynarska

    • Aneta Kwaśniewska pisze:

      Pani Kingo, dziękuję 🙂 Co do 2 części Niziołków jest nieco inaczej niż w tomie 1, choć owe „inaczej” trudno zdefiniować 😉 warto przeczytać!