Obraz życia na polskiej wsi sprzed półwiecza pokazany ze szczerą i rozbrajającą naiwnością przez pryzmat dziecięcych obserwacji, fascynacji i lęków .

 

Życie we wsi liczącej zaledwie 15 domów, gdzieś na końcu świata, w czasach śnieżących telewizorów Lazuryt 106, gramofonów Bambino i oranżady z korkiem nie było łatwe. Inne problemy, inne uciążliwości, inny standard życia. Jednak ciepło bijące z tych opowiadań rozczula. Dziecięca naiwność i otwartość w przekazywaniu obserwacji ma swój urok, bo każdy podświadomie tęskni do czasów dzieciństwa. Z uśmiechem na twarzy czyta się o tym, co wywoływało strach u bohatera, co wzbudzało w nim niebotyczne fascynacje i trudno to było ogarnąć rozumem. Tam, na końcu świata, życie było prostsze i bardziej doceniało się to, co teraz jest spychane na margines. Zdrowie, ciepło domowego ogniska, miska strawy, prosta radość z codzienności i brak pogoni za światem, który teraz stoi przed nami otworem, jest na dotkniecie ręki, oswojony, a jednak dziwnie obcy i nie nasz.

 

Mały chłopiec, który gdzieś na końcu świata żył sobie w błogiej nieświadomości, co kryje się za horyzontem i było mu z tym dobrze, czuł się po prostu szczęśliwy. Można powiedzieć, że był w bańce szczęśliwości, pod kloszem chroniącym przed złem. Czy teraz moglibyśmy tak żyć? Poza zasięgiem telefonu, internetu, bez szaleńczej pogoni?

 

Wawrzyniec Siedlecki w pięknym stylu zabiera czytelnika do świata, który może trudno sobie wyobrazić, ale za którym mimowolnie tęsknimy. Do świata nostalgii, prostoty i szczęścia.

 

Oprawa: miękka
Liczba stron: 128
ISBN: 978-83-9412-740-4
Premiera: 5 sierpnia 2015

Za egzemplarz recenzencki dziękuję Wydawnictwu Hillman http://www.ksiegarnia.piotrstaron.pl/

Przenosząca w cudowny świat wyobraźni ciepła historia o bajkowym życiu rodu Pożyczalskich. Ta fikcyjna historia dla dzieci z pewnością uczy zauważania drobiazgów.

 

Rzecz dzieje się w miniaturowym miasteczku Mały Potok leżącym w Roztoce należącej do pana Potta. Zadomawiają się tam Pożyczalscy – taki sympatyczny gatunek stworzeń lubiących ciepło i ludzi, żywiący się resztkami i zupełnie nie potrzebujący pieniędzy do szczęścia. Ich cechą charakterystyczną jest to, że wciąż sobie coś od kogoś pożyczają. Życie Strączka, Arietty i Dominika w Bluszczowym Domku jest spokojne aż do momentu gdy pan Plotter z konkurencyjnego miniaturowego miasteczka Zwariowana Heca w Kredowej Dolinie wpada na pomysł, by wykraść małe stworzonka i uczynić z nich atrakcję turystyczną. Czy Pożyczalscy poradzą sobie z trudnościami i znajdą drogę ucieczki?

 

To czwarty tom z cyklu przygód rodziny Pożyczalskich, pobudzających wyobraźnię i cudownie przenoszących do niewiarygodnego świata. Książka o stawianiu czoła kłopotom, budowaniu zaufania tam, gdzie się je utraciło, o zauważaniu detali i docenieniu prawdziwej przyjaźni. Pełna przygód, pomysłowości bohaterów i pozytywnych emocji, które biorą górę nad zachłannością, rządzą władzy i brakiem empatii. Polecam! Dzieci to lubią!

 

Oprawa: miękka
Liczba stron: 264
ISBN: 978-83-63696-98-6
Premiera: lipiec 2015

Dziękuję serdecznie Wydawnictwu Dwie Siostry http://wydawnictwodwiesiostry.pl za egzemplarz recenzencki.

Kolorowanie tylko dla dzieci? Nic bardziej mylnego! Jeśli jeszcze nie spróbowaliście to koniecznie sięgnijcie po zachęcające do kreatywności czarno-białe ilustracje inspirowane fauną i florą, aby odkryć cudowny świat drobiazgów ukrytych w gąszczu liści, płatków, kwiatków…

 

Wspaniała zabawa! Tajemny ogród odkrywa swe bogactwo, gdy tylko wejdzie się do niego z kolorowymi flamastrami lub cienkopisami. Czary-mary i z przytłaczających szarością ilustracji powstają prawdziwe dzieła sztuki pełne optymizmu i barw.
Spacer po takim ogrodzie to prawdziwa przygoda. Można w nim odkryć małe owady, różne żyjątka i większe zwierzątka.

Motyle, trzmiele, pająki, ślimaki, mrówki, sowy, chrząszcze, ptaki! Są labirynty do przejścia, detale do ukończenia na ornamentach i różne zagadki do rozwiązania. Autorka otwiera przed czytelnikami furtkę tajemnego ogrodu i tylko od nas zależy jaki on będzie finalnie.

 

Ta książka uspokaja, a nade wszystko wyzwala kreatywność z uruchomionej wyobraźni. Spróbujcie, a potem koniecznie powiedzcie o niej znajomym.

Oprawa: miękka
Liczba stron: 96
ISBN: 978-83-10-12909-3
Premiera: lipiec 2015

Dziękuję serdecznie Wydawnictwu Nasza Księgarnia http://nk.com.pl za egzemplarz recenzencki.

Klimatyczna historia o miłości, tęsknocie, prawdziwej przyjaźni i traumie, którą niesie ze sobą wojna.

 

Wiesława Bancarzewska stworzyła niepowtarzalną powieść, w której można się zatracić już od pierwszych zdań. Szczypta metafizyki dodaje smaczku narracji. Nie tylko wspomnienia przenoszą w czasie…

 

To moje pierwsze spotkanie z prozą tej autorki. Nie znam „Powrotu do Nałęczowa” i „Zapisków z Annopola” – dwóch pierwszych tomów trylogii, ale wsiąkłam w fabułę bez reszty i nie odczułam, że to dalszy ciąg opowieści, więc można traktować tę pozycję wydawniczą zupełnie odrębnie.

 

Anna Duszkowska, po mężu Obrycka, nie może zostać w Annopolu, gdy wybucha wojna. Wraz z córeczką Walentynką znajduje schronienie w Samborzewie. Każdego dnia musi pokonywać trudności losu. Każdego dnia ogromnie tęskni za mężem, który wyruszył na front. Wojna smaga ja swym okrucieństwem, jednak Anna się nie poddaje i co ważne, nie traci człowieczeństwa. Zaprzyjaźnia się z Dominikiem, który pracuje na sąsiadującej z jej mieszkaniem stacji kolejowej. To wyjątkowa relacja.

 

Nie brakuje w tej książce sugestywnych obrazów powodujących dreszcz grozy, bo wojna jest pokazana realnie. Wiele tu odniesień do prawdziwych wydarzeń i postaci. Cierpienie, krew, strach, niepewność, walka i tęsknota wylewają się z kart powieści. Wojna to nie czas na sentymenty, więc gdzie w takich realiach szukać marzeń i emocji?

 

Szczypta magii… No właśnie! Ktoś, kto czytał dwa poprzednie tomy może nie będzie zaskoczony. U mnie powstał w głowie znak zapytania. Zabieg zastosowany przez autorkę skłania do przemyśleń nad tym, czy gdybyśmy znali przyszłość chcielibyśmy wracać do tego, co mamy? Dominik i Anna stawiają czoła problemom godząc się na bieg czasu i zdarzeń. Przeniesienia w czasie z pewnością sporo ułatwiają, ale mogą również utrudniać codzienność, a zwłaszcza sposób myślenia o życiu. Co ten zabieg daje fabule? Może właśnie ów smaczek i niepowtarzalność?

 

„Noc nad Samborzewem” to ciekawa i z pewnością niekonwencjonalna lektura, więc polecam sięgnięcie po nią.

 

Oprawa: miękka
Liczba stron: 448
ISBN: 978-83-10-12737-2
Premiera: 15 lipca 2015

Podziękowania dla Wydawnictwa Nasza Księgarnia http://nk.com.pl za egzemplarz recenzencki.