Gdy rządził strach…

 

Dziewczyna wyrwana z warszawskiego kabaretu, stojąca w obliczu bezdusznej wojny, zmagająca się z okrucieństwem i cierpieniem, uciekająca przed śmiercią, chroniąca drugiego człowieka i… cenny obraz przed ręką wroga.

 

Irena Górecka stawiła temu wszystkiemu czoła w iście zjawiskowy sposób. Może pomogła jej w tym wewnętrzna siła i upór, a może zmysł artystyczny wyzwalający szeroką wyobraźnię i uruchamiający elastyczność?

 

Kalicka imponuje w swej powieści doskonałym językiem, zmieniającym się wraz z bohaterami i ich przeżyciami. Tancerka, hrabina, bibliofil, niemiecki żołnierz czy żydowskie dziecko, każdy z nich ma inne emocje, ale niewątpliwie łączy ich odwaga i pasja. Może właśnie owa pasja dodawała iskierki nadziei w ogarniętym pesymizmem świecie?

 

Rzadko zdarzają się książki z fabułą toczącą się podczas wojny, które nie emanują smutkiem i przygnębieniem wynikającym z dramatycznych realiów. W tej powieści, obok cierpienia, pojawia się krztyna doskonałego humoru, dodającego wyrazistości i pokazującego, że nawet w tak okrutnym czasie ludzie starali się żyć na tyle intensywnie, by realizować się w tym, co kochali, nawet jeśli była to tylko ochrona dotychczasowego dorobku.

 

W obliczu zagrożenia niekoniecznie pierwszym odruchem jest ucieczka, schowanie się i strach. Bohaterowie tej wyśmienitej powieści udowadniają, że można z odważnie podniesioną głową, zmysłem organizacyjnym, nieco szaloną pomysłowością, a nawet z artystyczną wrażliwością stawić opór bezduszności i okrucieństwu. Polecam.

 

Oprawa: miękka
Liczba stron: 528
ISBN: 978-83-8069-232-9
Premiera: 7 stycznia 2016

Dziękuję Wydawnictwu Prószyński i S-ka za egzemplarz recenzencki.