Namiętna miłość do pustyni.

 

Smukła sylwetka, zielone oczy i rude włosy. To nie jest opis światowej sławy modelki, a podróżniczki pasjonatki – Gertude Bell. Niezły był z niej obieżyświat. I kłopotliwy. Zwłaszcza dla arystokratycznego środowiska, z którego się wywodziła. Gertrude nie zważała na obyczaje nakazujące kobiecie pokorę, skromność i pozostawanie w domowych pieleszach. Ona uwielbiała włóczyć się po świecie i odkrywać jego piękno ukryte w tradycjach i zwyczajach ludzi w innych zakątkach. Niespożyte pokłady energii pokierowały jej stopy na piaski pustyni, by odkrywać jedność tkwiącą w różnorodności. Podróżowała w sposób znany jak na owe czasy, ale niedogodności wcale nie zniechęcały jej do dalszych wędrówek, często niebezpiecznych i okupionych sporą dawka ryzyka. Im głębiej jej stopy zanurzały się w rozgrzanym słońcem piasku, tym większa była jej namiętna miłość do pustyni. I tak oto panna Gertrude Bell w 1915 roku wiedziała o Arabach i Arabii więcej niż wszyscy Anglicy, jak pisał lord Cromer, były Wysoki Komisarz w Egipcie. Co popchnęło ją do podróżowania? Czy oddając się swej niecodziennej pasji skazała na porażkę życie osobiste?

 

Zagłębiając się w niezwykłą historię podróży Gertude Bell czytelnik mimowolnie przenosi się do opisywanych miejsc, czuje smak deszczu, w którym musiała brodzić podróżniczka, zdrętwienie mięśni po długiej wędrówce, zapach rozpalonej ziemi, urok cudownych zabytków, grząskość błota i adrenalinę odczuwaną w chwilach niebezpieczeństw. Poszukiwanie wody czy choćby źdźbła rośliny zdatnej do spożycia to chwile porównywalne do niejednej sceny w thrillerze. Umycie głowy było jak luksusowy zabieg w gabinecie kosmetycznym, a ciepły posiłek, jak fatamorgana. Nie obyło się też bez problemów z szejkami, którzy niechętnie widzieli chrześcijankę na swoim terenie. Gertude Bell szybko zdobyła autorytet wśród Arabów. Jej wędrówki przerwała pierwsza wojna światowa, ale tuż po niej powróciła na bliski Wschód, by rozpocząć kolejny etap w życiu w Bagdadzie.

 

Piękna, choć również wzruszająca i emocjonalnie dramatyczna jest historia życia Gertude Bell. Zobaczyła i odkryła wiele, równie wiele podarowała innym, a co sama zyskała? Czy w jej życiu było miejsce na miłość? Czy tytuł „królowej pustyni” złączył ją z Bliskim Wschodem na zawsze? Przekonajcie się. Ta książka to wnikliwa biografia zdecydowanej i pewnej siebie kobiety, która osiągnęła więcej niż dawały możliwości owych czasów, a notatki z jej podróży są na tyle sugestywne, że z powodzeniem można oglądać opisane miejsca oczyma wyobraźni również dziś, choć minęło sto lat od poczynionych przez niezwykłą Gertrude Bell wnikliwych obserwacji.

 

Zobacz też Gertrude Bell „Opowieści królowej pustyni”

 

Oprawa: twarda z obwolutą
Tłumaczenie: Jacek Spólny
Liczba stron: 600
ISBN: 978-83-7785-850-9
Premiera: 29 marca 2016

Serdecznie dziękuje Wydawnictwu Zysk i S-ka za egzemplarz recenzencki.