Uwierzyć w siłę miłości.

Tak romantyczne miasto, jak Wenecja, sprzyja miłości, lecz nie zawsze jest ona na tyle prosta, by cieszyć się nią spontanicznie i bez ograniczeń.

Alice porzuca swą podberlińską miejscowość, by podjąć pracę au pair w Wenecji. Jedzie do rodziny Scarpów, gdzie ma opiekować się dwójką chłopców. Noce i wczesne poranki to jej ulubiony czas, bo wtedy odkrywa nieskażoną obecnością innych ludzi Wenecję, miasto naznaczone znamieniem miłości. Nie spodziewa się, że ją także ogarnie swą magiczną mocą uczucie pełne głębi i niezwykłości. Poznaję Tobię, niewidomego Amerykanina, który mieszka tu od jakiegoś czasu. Jego tajemniczość, arogancja i pewność siebie przyciągają jej uwagę. Tobia adoruje Alice w specyficzny sposób, co też urzeka młoda kobietę. Jaką zagadkę skrywa ten mężczyzna? Czy uda się zbudować most pomiędzy dwójka tak odmiennych ludzi?

Piękna, historia o niezwyczajnej miłości oraz odkrywaniu własnych korzeni. Nie brakuje w niej niebezpiecznych zawirowań i drugiego dna. A wszystko w fascynującej aurze urokliwej i uzależniającej Wenecji.

Urzekająca, nieprzewidywalna, klimatyczna książka, odsłaniająca piękno niekłamanego uczucia, które nie poddaje się manipulacji i złym wpływom. Polecam.

Oprawa: miękka
Liczba stron: 304
ISBN: 978-83-65223-44-9
Premiera: 26 kwietnia 2016

Dziękuję Wydawnictwu Prozami za egzemplarz recenzencki.

Mroczna strona fascynacji literaturą kryminalną.

Znalezienie mumii podczas biegania o poranku może przyprawić o dreszcze. I to nie jedyny trup w tym kryminale.

Komisarz Barnaba Uszkier staje przed wyzwaniem namierzenia sprawcy seryjnych zabójstw w Trójmieście. Łączy je wyjątkowe okrucieństwo i perfidne dążenie do określonego celu. Czy wręcz książkowe morderstwa można połączyć z chorobliwą pasją do historii kryminalnych?

Agnieszka Pruska swobodnie operuje kolejnymi zdarzeniami w tej historii. Przypadek zdolność dedukcji i odrobina szczęścia prowadzą komisarza tropem mordercy. Dialogi mają w sobie coś z angielskich kryminałów, choćby głośne analizowanie przez bohaterów kolejnych kroków w rozwiązaniu sprawy, które symbolicznie wiedzie nitkę do kłębka. Jak w poczciwym kryminale musi być też krztyna życia prywatnego detektywa, co oczywiście nadaje całej historii poczucia realności.

Ogólnie, całkiem dobra powieść kryminalna, która częściowo przeraża, ale też zmusza do wyciągania wniosków z drobiazgów spotykanych po drodze do finału. Jeśli lubicie nieskomplikowane zagadki kryminalne na jeden wieczór to doskonała propozycja.

Oprawa: miękka
Liczba stron: 332
ISBN: 978-83-62465-78-1
Rok wydania: 2013

Za egzemplarz recenzencki dziękuję Wydawnictwu Oficynka

Zdrowy rozsądek w samodzielności.

Można z nudów wyruszyć na samotne odkrywanie świata, ale nie zawsze taka samodzielność jest bezpieczna.

Mały, niesforny słonik Bąbelek w wieku lat czterech stwierdził, że jest już na tyle dorosły, by podjąć samodzielną próbę wyruszenia w nieznane. Napotkane po drodze zwierzęta łapały się za głowy i doradzały mu zaniechanie samotnej wyprawy, ale słonik za nic miał takie rady. Był na tyle dumny i pewny siebie, że dalej dziarsko kroczył przed siebie. Dość szybko okazało się, że świat wcale nie jest taki słodki i błogi, a kryje w sobie wiele niebezpieczeństw, którym trzeba stawić czoła, a na to Bąbelek chyba jeszcze nie był gotowy. Cóż, pozostało stulić uszy po sobie i szukać drogi powrotu do domu.

Ciepła, mądra i pięknie zilustrowana historia o tym, by w odważnych krokach do samodzielności zachowywać zdrowy rozsądek. Nie warto spontanicznie oddalać się od rodziców w celu natychmiastowego poznania świata. Na wszystko przyjdzie bowiem czas i nie ma co się z nim ścigać. Polecam.

Oprawa: twarda
Liczba stron: 56
ISBN: 978-83-7971-455-1
Premiera: kwiecień 2016

Dziękuję Wydawnictwu Jedność za egzemplarz recenzencki.

Oswajanie omylności.

Błąd to nieprzyjemne doświadczenie. Uwielbiamy mieć rację, bo słuszność jest źródłem pewności siebie i radości. Wszelkie pomyłki wprowadzają nieprzyjemne poczucie wstydu i zakłóca normalny porządek rzeczy. Nie lubimy być w błędzie. Bardzo nie lubimy.

Błąd wywołuje same negatywne skojarzenia: wstyd, głupota, lenistwo, ignorancja, upadek patologia, itp. Z drugiej strony rzeczą ludzką jest błądzić i nie myli się tylko ten, kto nie próbuje. Jednak trudności z przyznaniem się do błędu są nieodłącznym towarzyszem człowieka. Za to świetnie wytykamy błędy innym. Stwierdzeni „a nie mówiłem?” tak przyjemnie łechce ludzkie ego.

Teorią błędu zajmują się nie tylko filozofowie, ale też psychologowie, ekonomiści i konsultanci biznesowi. Książka ciekawie przedstawia dzieje ludzkiej omylności, poczynając od modelu błędu, reakcji ludzkich zmysłów i umysłu na błąd, przez doświadczenie i paradoks błędu, aż do próby bratania się z nim na co dzień, by w ostatecznym rozrachunku wszelką omylność przedstawić w świetle swoistego rodzaju optymizmu.

Ciekawie, dociekliwie i zaskakująco napisana książka, która może zmienić stosunek do własnej omylności.

Oprawa: miękka
Liczba stron: 480
ISBN: 978-83-287-0122-9
Premiera: 20 lutego 2016

Za prebook dziękuję Wydawnictwu Muza