Meandry ludzkich relacji.

 

Społeczeństwo w XIX wieku nie miało tak łatwego dostępu do informacji, jak jest to teraz. Szukając kontaktu ze światem trzeba było ruszyć do większej grupy ludzi. Rozmowa była podstawą relacji. Potem rodziły się koła zamachowe dyskusji, czyli plotki podszyte dużą ilością kłamstwa. Było wesoło. Bo życie towarzyskie w XIX wieku to przede wszystkim personalny kontakt z drugim człowiekiem, a nie z internetem.

 

Znajomość etykiety to jedno, a zastosowanie jej w życiu to drugie. Trzeba było znać szereg niuansów, by nie popaść w kołomyję lub popełnić jakąś gafę. Co stan, to obyczaj, toteż nie lada sztuką było opanowanie ówczesnych zasad savoir vivre’u. swoboda obyczajów bardziej pasowała do niższych sfer. Te wyższe musiały obejść się smakiem, a raczej dumą. W dodatku, wciąż napływały obce trendy, stale mieszając szyki dziewiętnastowiecznemu społeczeństwu. Co tu dużo mówić, konwenanse były sztywne, a próby ich łamania zwykle kończyły się skandalem.

 

Autorka z dużą dozą poczucia humoru przedstawia czytelnikom meandry ludzkich relacji a tego okresu. Z przyjemnością czyta się tę książkę. Nie myślcie jednak, że to gawędziarstwo z zapiecka. Znajdziecie tu szereg popartych materiałami źródłowymi faktów historycznych. Nie ma tu mentorskiego nadęcia, więc można śmiało uznać to za potężny atut tej publikacji.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 336
ISBN: 978-83-1110-572-0
Premiera: marzec 2017

Podziękowania dla Bellony