Balast minionego.

 

Kobieta z przeszłością, mężczyzna po przejściach. Co może wynikać z takiego układu? Kłopoty? Hm, a może coś znacznie lepszego? Bo nic tak nie przyciąga poranionych do siebie jak balast minionego, który chciałoby się zrzucić. Warto to zrobić we dwójkę.

 

Baśka była naiwną żoną, jakich w sumie wiele na tym świecie. Bezgraniczne zaufanie, ślepa miłość aż po grób, a potem żal, rozczarowanie, bezradność. Co można zrobić , gdy jest się porzuconym i zdanym na łaskę losu? Załamać ręce? A może skupić wokół siebie więcej istot poturbowanych przez dotychczasowe życie? Pomoc Kostka przy prowadzeniu amatorskiego schroniska dla bezdomnych psów jest nieoceniona. Miło na kogoś liczyć, nawet jeśli to recydywista…

 

Ech, mnóstwo emocji płynie ze sprawnego pióra Agnieszki Krakowiak-Kondrackiej. Jest zwyczajnie, realnie, tak po prostu. Życiowo, bez patosu i wyimaginowanych scenariuszy. Życie jest bogate w uczucia i emocje, więc nie potrzeba dodatkowych bodźców by pobudzić adrenalinę. Czasem pokazuje ostry pazur, innym razem delikatnie muska zmysły, jak piórkiem. To już tradycja, że u tej autorki jest plastycznie, dobitnie i z przestrogą. Gorąco polecam.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 308
ISBN: 978-83-080-6404-7
Premiera: 26 października 2017

Serdecznie dziękuję Wydawnictwu Literackiemu.