Recenzja patronacka

Miłość wbrew zasadom.

Cóż znaczy kochać? Jaką moc mają konwenanse? Jak bardzo podszepty serca i małżeńska kalkulacja stoją w opozycji do siebie? Dzięki tej powieści łatwiej znaleźć odpowiedzi na te pytania.

Wera jest córką właściciela Jazłowa. Szlachcianka z urodzenia, ale bez większych widoków na zamążpójście. Wszystko przez jej cięty język, butę, hardość i niezależność. Wiadomo, każdy mężczyzna woli mieć u swego boku cichą i pokorną istotę, a nie kogoś mającego własne zdanie. Jest początek osiemnastego wieku, więc nie dziwi waga stereotypów i zasad panujących między różnymi warstwami społecznymi.

„Trudno ścierpieć towarzystwo mydlanej wody w miednicy, kiedy samemu jest się zwykłą wodą w cebrze.”

Wera uwielbia jeździć konno i podczas jednej z przejażdżek spotyka ją niemiłe doświadczenie: zostaje napadnięta przez bandę zbójów. Na szczęście udaje jej się uciec, a od rychłej śmierci z głodu i chłodu ratuje ją chłopska rodzina. Tu poznaje prawdziwy trud życia i kiedy wreszcie wraca do domu nie spodziewa się, jak wiele złego może spotkać ją przez ludzkie gadanie. Ojciec wysyła Werę do rodzinnego majątku we wsi Naprawka, aby uciszyć złe języki i plotki.

Wera z pasją i zaangażowaniem zarządza folwarkiem. Tu odnajduje sens życia. Wkrótce poznaje Marcina – pańszczyźnianego chłopa. To z nim poznaje smak prawdziwej namiętności. Na odludziu może spotykać się z Marcinem bez przeszkód, ale wspólne życie jest nierealne. Co zrobić z uczuciem, które rządzi sercem i umysłem?

„Chłop i szlachcianka” jest historią o zakazanej miłościw realiach, gdzie nie było miejsca na uczucie. Związki małżeńskie były czystą kalkulacją i grzechem było kierowanie się głosem serca. Podążanie inną drogą było ryzykowne. Mezalians był gwarancją ostracyzmu, który miał wielką siłę. Autorka pięknie oddała ówczesne realia. Przeczytajcie koniecznie.

Oprawa: miękka
Liczba stron: 294
ISBN: 978-83-6830-222-6
Premiera: 19 marca 2025