Złamać serce, by uratować życie.

Rozgrzebywanie przeszłości może być niebezpieczne. Poszukiwanie ukojenia w rozwiązaniu zagadki bywa źródłem rozczarowań, ale też początkiem zupełnie nowych perspektyw.

David i Julie wracają do posiadłości Sorrow na przeklętej wyspie Martha’s Vineyard, by uczestniczyć w ważnym przyjęciu organizowanym przez ojca. Kilka miesięcy spędzonych w bostonie było cudowną odskocznią od tajemniczych wydarzeń z przeszłości lecz nie dawało wewnętrznego spokoju. Czy powrót do miejsc i tragicznych wydarzeń poprzedzających śmierć Charlie, narzeczonej Davida, przyniesie odpowiedzi na nurtujące pytania. Czy chęć rozliczenia z przeszłością może być próbą uczuć Davida i Julie?

Powieść magnetyzuje od początku do końca. Znajomy, mroczny klimat niepokoju nie stracił na wartości, a meandry uczuć i wydarzeń zaskakują podobnie jak w części pierwszej. Są niespodzianki i siatka tajemnic, którą trudno rozplątać. Oczywiste przestaje być pewnikiem, a krąg podejrzanych wyraźnie się zacieśnia. Zabobon w połączeniu z chłodną kalkulacją daje całkiem zaskakująca mieszankę. Masa emocji gwarantowana.

Zobacz też „Serce ze szkła”

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Tłumaczenie: Miłosz Urban
Liczba stron: 416
ISBN: 978-83-287-0261-5
Premiera: 16 marca 2016

Podziękowania dla Wydawnictwa Muza za egzemplarz recenzencki.

Stereotypowy strach przed nieznanym.

Nie oceniaj książki po okładce! Ta wygląda wyjątkowo niewinnie, tymczasem podejmuje poważny i kontrowersyjny temat.

Konopie, a właściwie marihuana i jej dobroczynne właściwości lecznicze, to ostatnio przedmiot sporów i publicznych niesnasek. Fobie, często nie poparte wiedzą, kontrowersje wokół działania uzależniającego i spór publiczny nie mający nic wspólnego z rzetelnym rozpatrzeniem tematu, powodują masowy strach przed podejmowaniem wątku. Bo coś, czego się nie zna, a nosi znamiona zła, musi być złe, więc lepiej tego unikać jak ognia. Stereotypowe podejście do różnych zagadnień zgubiło już wielu. Czy tak samo będzie z leczniczą marihuaną?

Strach to coś, co potrafi stłumić wiele inicjatyw. Nieważne czy efekt byłby pozytywny, ważne, by ustrzec się przed ewentualnym złem. Dziennikarka Maria Mazurek prowadzi rozmowę z psychofarmakologiem Jerzym Vetulanim. Temat przewodni to biochemia mózgu oraz wpływ różnych symulantów na jego pracę. Wśród nich są substancje uzależniające. Mowa tu o twardych narkotykach typu heroina, substancjach pochodzenia roślinnego, jak grzyby halucynogenne czy marihuana oraz o substancjach chemicznych, jak kwas czy różne dopalacze. Wśród substancji uzależniających są też kofeina, nikotyna i alkohol, choć są one już na tyle „oswojone”, że traktuje się je jako „niegroźne” używki. Co ciekawe nawet glutaminian sodu, popularny dodatek do wielu przypraw codziennie używanych w kuchni, również wpływa pobudzająco na mózg, więc w konsekwencji ma działanie podobne do używek.

Warto wejść głębiej w temat zanim opanuje nas pokusa wyrażania opinii na nośne medialnie tematy. Ta książka odsłania sporo interesujących faktów, które mogą wzbudzać zaskoczenie. Rys historyczny obecności narkotyków w życiu człowieka daje wyobrażenie również o istocie badań naukowych na ten temat.

Włączenie do rozmowy doktora Marka Bachańskiego, zwolnionego z Centrum Zdrowia Dziecka za stosowanie leczniczej marihuany w terapii ciężko chorych dzieci, dotyka praktycznej strony drażliwego tematu, pokazując dwie strony medalu.

Jak zwykle w przypadku kontrowersyjnych książek, tak i tu, można wyciągnąć dwojakie wnioski, jednak istota zgłębienia tematu jest ważna, więc choćby po to warto po nią sięgnąć, by nie dać się zapędzić w kozi róg pochopnych opinii wynikających z nieznajomości tematu i podszytych strachem stereotypów.

Oprawa: twarda
Liczba stron: 186
ISBN: 978-83-0118-521-3
Premiera: 1 kwietnia 2016

Dziękuję PWN za egzemplarz recenzencki.

Lekcja pokory w zgodzie z naturą.

Wyobraźcie sobie spokojną okolicę, nieskażoną spalinami, niezmąconą hałasem pogoni za życiem, błogą, piękną, prawdziwą, pachnącą. Taką, gdzie natura mówi nam „dzień dobry” kroplami rosy i nieśmiałymi promieniami wschodzącego słońca. Wyobraźcie sobie, że stąpacie po mokrej trawie bosymi stopami, wśród mgły wiosennego poranka i urokliwego piękna kwiatów rozchylających płatki na powitanie nowego dnia. Wyobraźcie sobie zapach chleba unoszący się w domu i smak świeżego sera, własnoręcznie zrobionego. Wyobraźcie sobie piękno bieszczadzkich szczytów podziwianych z progu domu i powiew czystego powietrza, które wypełnia płuca. Jak wam się podoba?

„Chata Magoda. Ucieczka na wieś” to klimatyczna opowieść o przygodzie życia Jagody i Maćka, którzy pewnego dnia postanowili pożegnać wygody wielkomiejskiego życia i przeprowadzić się na bieszczadzką wieś. Lutowiska odkryły przed nimi cudowne oblicze, które podziałało na tyle uzależniająco, by zapuścić tam korzenie.

Chata z bali z 1930 roku przewieziona w całości spod Rzeszowa do Lutowisk była początkiem życia w zgodzie z naturą i cyklem pór roku. Autorka dzieli się wspomnieniami z urządzania własnej przestrzeni w tym urokliwym zakątku świata i zaraża do takiego życia czytelników, choć robi to zapewne nieświadomie. Czuć ogromne serce włożone we wszystkie opisywane działania i pasję, która nadaje temu sens.

Życie bliżej natury to radość z każdej chwili i wykorzystanie ich do maksimum. Znaleźć tu można przepisy na smaczne potrawy, porady na temat rękodzieła i pielęgnacji ogrodu ziołowo-warzywnego. Są też informacje o historii Bieszczad, przeszłości, która tworzy teraźniejszość.

Piękna książka o realizacji marzeń, dążeniu do celu, którym jest codzienna radość życia, nie tłumiona przez zewnętrzną otoczkę zagłuszającą pragnienia. Polecam.

Oprawa: twarda
Liczba stron: 320
ISBN: 978-83-10-12771-6
Premiera: 27 kwietnia 2016

Podziękowania dla Wydawnictwa Nasza Księgarnia za egzemplarz recenzencki.

Waga ludzkich doświadczeń.

Jak wiele życiowych doświadczeń można zmieścić w jednej książce? Bardzo dużo. I każde z zupełnie skrajnych biegunów.

Drobne i całkiem duże, pozornie nieistotne i wielkiej wagi, zmieniające człowieczy los i te, z których nadal nie wyciąga się wniosków. Solidną walizkę emocji, uczuć i zdarzeń spakowała autorka do tego zbioru opowiadań.

Ładunek emocjonalny i refleksyjny jest tu ogromny, więc warto czytać tę książkę niespiesznie, by nie ominąć najistotniejszego. Pogmatwane koleje losu, poplątane ścieżki uczuć, proste i trudne relacje, przypadek, ale też perfidne działania, docenianie drobiazgów i zepchnięcie pięknych wartości na margines. Trudno o bezrefleksyjne kartkowanie kolejnych stron, gdy z każdego słowa płynie piękna treść wprost z kopalni bezcennych spostrzeżeń.

Ta książka mówi o życiu, blaskach i cieniach, szarości i feerii barw. Każde z opowiadań to przemyślana i misterna wędrówka przez park ludzkich emocji. Są bohaterowie, których głośno skrytykujemy, są też ci, godni pochwały, są pokrzywdzeni i krzywdzący, ukarani i bezkarni, spełnieni i stłamszeni. Jak w życiu. Bo każdy z nas nosi w sobie jakąś opowieść.

Książka godna polecenia. Nie przeoczcie jej!

Oprawa: miękka
Liczba stron: 404
ISBN: 978-83-6535-622-2
Premiera: kwiecień 2016

Serdecznie dziękuję Warszawskiej Grupie Wydawniczej za egzemplarz recenzencki.