Gra ekstazy i ruiny.

 

Dwoistość bakarata, gry karcianej, łączy w sobie ryzyko, euforię, gorycz i frustrację. Nic dziwnego, że wzbudza takie emocje i wciąga jak narkotyk. Każdy początek partii to nieporównywalna z niczym adrenalina bo w bakaracie nie ma złudzeń, jest tylko duża wygrana bądź sromotna porażka.

 

Bakarat, kiedyś gra królów i arystokratów, obecnie gra chińskich mas. Wśród zuchwałych bogaczy znalazł się też lord Doyle, dla którego topniejąca gotówka miała małe znaczenie. Liczyła się tylko zatracająca gra, która wciągała go w coraz większe bagno, a jej macki coraz mocniej zaciskały się na finansowym gardle. Doyle zatracił się w hazardzie do tego stopnia, ze wycofanie było wręcz niemożliwe. Zapomniał o świecie, realiach, innych ludziach i przeszłości. Czy faktycznie? Znalazła się kobieta, która odsłoniła w Doylu znacznie więcej kart niż się tego spodziewał. Bo życie to też gra.

 

Książka porusza problem samotności, pozorów i winy, która może ciążyć człowiekowi przez lata. Brak ufności, trwałości i porozumienia międzyludzkiego prowadzą do nieodwracalnych konsekwencji. Bakaratowy styl życia działa jak hipnoza, z której tylko nielicznym udaje się wybudzić. A może kryje się w tym zupełnie inna tajemnica?

 

Wnikliwe i refleksyjne studium samotności egzystencjalnej, mroków uzależnienia od hazardu i nietrwałości pozornych uczuć. Warto przeczytać.

 

Oprawa: twarda
Tłumaczenie: Anna Gralak
Liczba stron: 272
ISBN: 978-83-2403-615-8
Premiera: 13 kwietnia 2016

Dziękuję Wydawnictwu Znak za egzemplarz recenzencki.

Przewrotność uczuć.

 

Kolejne spotkanie z rodziną Orłowskich to solidna porcja przewrotnych uczuć. Są odejścia i powroty, wahanie i stanowczość, zazdrość i odrzucenie oraz wiele innych emocji, które potrafią zaskoczyć bohaterów i czytelników.

 

Renata i Robert są doskonałym małżeństwem, choć nie można powiedzieć, że bez rys na związku. Mogą na siebie liczyć, namiętność pali się solidnym płomieniem, a radość z bycia dziadkami jest tak energetyczna, że tylko podsyca udany związek.

 

Krzysiek, ich syn, stara się być dobrym mężem i ojcem, choć odkryta niedawno szokująca prawda o przeszłości żony rzuca cień na ich małżeństwo. W dodatku tęsknota za ukochaną Wiką daje o sobie znać.

 

Jedno dramatyczne wydarzenie zmienia bohaterów, a ich życie zaczyna trząść się w posadach. Trzeba będzie wybierać i odpowiedzieć na wiele ważnych pytań dotyczących własnych uczuć. Czy rodzinny dramat scementuje związki? A może wręcz przeciwnie?

 

Danka Braun pisze o emocjach i uczuciach wyraziście, bez patosu, z energią buzującą w zdarzeniach, z charakterem, wiec jeśli jej bohater kocha to bezgranicznie, gdy zazdrości to z werwą, jeśli walczy o cud to za wszelką cenę. Nie ma połowicznych wdechów i wydechów na pół gwizdka. Emocje to wulkan, więc gdy jest uśpiony milknie, a gdy wybucha to z gorącą lawą i mnóstwem iskier, od których czasem może zapłonąć coś z boku. Tak jest i tym razem, więc fani Orłowskich nie będą zawiedzeni. A tytułowa rozwiązłość? Jest. I nieźle namiesza w życiu tej rodziny. Czy wyjdzie im to na dobre?

 

Oprawa: miękka
Liczba stron: 320
ISBN: 978-83-1882-117-8
Premiera: 22 marca 2016

Za egzemplarz recenzencki dziękuję Literatura Inspiruje

 

Przedpremierowo.

 

Iluzja idealnego uczucia.

 

Zaślepienie miłością idealizowaną może doprowadzić do zburzenia uczucia opartego na solidnym fundamencie. Warto zastanowić się dwa razy, zanim podejmie się pochopną decyzję o wypłynięciu na wzburzone fale uczuć.

 

Przekonała się o tym bohaterka najnowszej powieści Magdaleny Witkiewicz. Zuzanna jest kobietą dobiegająca czterdziestki. Podświadomie czuje, że to czas podsumowań zysków i strat, również w emocjach. Czas, który zapamięta na długo. Spotkanie dawnych przyjaciółek po dwudziestu latach zaowocuje odnowieniem znajomości, a obudzenie uśpionej tęsknoty za młodzieńczym uczuciem skomplikuje jej, całkiem udane, życie małżeńskie. Czy motyle w brzuchu warte są ruiny solidnej uczuciowej konstrukcji? Jak to jest z tym wyidealizowanym uczuciem sprzed lat, gdy pamięta się tylko to, co dobre i tęskni za tym bezgranicznie? To prawda czy może raczej iluzja, błogo niosąca emocje ku miłosnej przygodzie? Warto?

 

Magdalena Witkiewicz doskonale wie, jak poruszyć najczulsze sfery kobiecego wnętrza. Wie, za czym tęskni dojrzałość i jak bardzo pragnie udowodnienia swej atrakcyjności. Wie, jak to przekazać w prostych słowach, by następnie zaskoczyć mrokiem tajemnic, które doprowadzają do roztrzaskania odczuć na miliony drobnych kawałków. Żonglerka emocjami w wykonaniu tej autorki zawsze jest godna uwagi.

 

Głębia refleksji rodzących się po ostatniej kropce tej powieści, może przynieść różne skutki: ukojenie, wycofanie, uniknięcie popełnienia błędu, rozliczenie z własnymi ideałami z przeszłości, inne spojrzenie na życie i dostrzeżenie wartości ukrytych pod szarą powłoką rutyny, a może zmianę decyzji przed pochopnym szaleństwem? Książka daje do myślenia zwłaszcza o idealizowaniu niespełnionych uczuć i zaślepieniu miłością, która być może wcale nią nie była. Otwiera oczy i każe zastanowić się nad tęsknotą za przeszłością, tak często zapamiętaną tylko w superlatywach. Czy faktycznie jest uzasadniona? A może zdecydowanie bardziej głęboka byłaby tęsknota za tym, co tu i teraz? Polecam.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 315
ISBN: ISBN 978-83-8075-092-0
Premiera: 27 kwietnia 2016

Serdecznie dziękuję Wydawnictwu Filia za egzemplarz recenzencki.

Zniewoleni siecią kłamstw.

 

Uciszanie sumienia bezpiecznymi kłamstwami zwykle prowadzi na manowce. Czas przynosi odpowiedź, że rozumu nie da się zagłuszyć, a serca oszukać. Raz dokonany wybór to konkretne konsekwencje, a naprawienia błędów można dokonać bez cofania wskazówek zegara.

 

Powieść splata losy trzech kobiet, które łączy jeden mężczyzna. Tia, zakochana bezgranicznie w Nathanie, łudzi się, że dla niej zostawi żonę i dwóch synów. Ciąża ma być przełomem w ich energetycznym związku. I jest, ale nie takim, jaki sobie wymarzyła Tia. Nathan żąda aborcji, na którą ona zgodzić się nie może. Nie jest w stanie zająć się samotnym wychowaniem dziecka, więc podejmuje decyzję o oddaniu go do adopcji.

 

Caroline, lekarz patolog, oddana swej pracy. Decyduje się na adopcję dziecka, by dać spełnienie mężowi. Do końca nie jest pewna czy sobie poradzi jako matka. Czas pokazuje, że wychowanie dziecka jest znacznie trudniejsze nic sądziła.

 

Juliette, żona Nathana, matka dwóch odrastających synów. Wiele wybaczyła mężowi, bo jej miłość jest bezgraniczna. Nawet zdrada nie przysłania jej blasku, a wiadomość o istnieniu córki Nathana jest dla niej wyzwaniem, by dokonać konfrontacji z obiema matkami dziewczynki, z którą sama czuje pewną więź.

 

Jak zakończy się ta historia? Kto powinien komu wybaczyć i wyzbyć się tkwienia w bezpiecznych kłamstwach? Czy życie, które pisze takie scenariusze, trzeba brać z pokorą na barki? Jak odmienić sytuację i czy warto podejmować wyzwanie?

 

Powieść kipi od tłumionych emocji i wewnętrznego pogubienia bohaterów. Mniejsze i większe kłamstwa nawarstwiając się tworzą szczelną skorupę, przez którą trudno się przebić. Towarzysząca różnym działaniom blokada sprawia, że codzienność jest bezbarwna i towarzyszy jej tęsknota dławiąca pełny oddech. Skomplikowane relacje i niedopowiedzenia potęgują wewnętrzną jałowość. Potrzeba odważnych kroków i jasnych decyzji, by zmienić ten stan. Czy bohaterowie powiązani niecodzienną nicią zależności odnajdą wyjście z patowej sytuacji? Polecam.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Tłumaczenie: Monika Wiśniewska
Liczba stron: 496
ISBN: 978-83-287-0123-6
Premiera: 16 marca 2016

Egzemplarz recenzencki otrzymałam od Business&Culture. Serdecznie dziękuję.