Powieść obyczajowa

Magdalena Witkiewicz „Ósmy cud świata” Filia

Opublikowany Autor Komentarz

osmy-cud-swiata

Detaliczne szczęście.

 

Siła przypadku może być tak wielka, że przyciągnie do siebie ludzi pozornie zupełnie innych, dalekich, obcych. Ta klimatyczna opowieść o unoszeniu się na falach uczuć jest jak filiżanka pysznej herbaty w zimny dzień. A wszystko w urokliwej scenerii Wietnamu.

 

Ania jest singielką po trzydziestce. Rozpaczliwie pragnie dziecka. Samotność coraz bardziej jej doskwiera. Cóż jednak poradzić na to, że nie ma odpowiedniego mężczyzny, z którym warto by było ułożyć sobie życie. Ania uwielbia podróże. Wtedy może spojrzeć na życie z zupełnie innej perspektywy. Planując wyjazd do Wietnamu nie podejrzewa, że to zmieni jej codzienność. Chce odpocząć od pozbawionego emocji związku z szefem i przewartościować priorytety. W urokliwym azjatyckim klimacie poznaje Tomka. Może warto zaryzykować i popłynąć na falach uczuć, które dotąd spały snem głębokim, ukryte gdzieś w zakamarkach duszy oraz zainwestować emocjonalny kapitał w kogoś spotkanego przypadkiem?

 

Tomek przeżywa rozstanie z narzeczoną. Byli sobie przeznaczeni, więc dlaczego zostawiła go dla innego? Podróż do Wietnamu miała być tą poślubną. Los zdecydował, ze leci tam sam, aby spróbować zabliźnić rany po zdradzie. Już na lotnisku spotyka nieco zagubioną Anię. Jeszcze nie wie, że ona też leci do Hanoi.

 

Jak to jest być pasażerem napotkanym przez chwilę w przedziale czyjegoś życia? O to pyta w tej powieści Magda Witkiewicz i prowadzi swych bohaterów po meandrach przypadków i niezwykłych zbiegów okoliczności. Cel jest jeden – osiągnąć szczęście, to najprostsze, codzienne, detaliczne. Pisze o samotności w tłumie, namiastce bezpieczeństwa odnalezionego w czyichś ramionach i miłości, tej prawdziwej, która daje pełnię szczęścia. Przy okazji serwuje czytelnikom wciągającą wycieczkę po Wietnamie, pokazuje krajobrazy, kulturę i tradycje. Przytacza legendy i wietnamskie przysłowia. Wspaniała odskocznia od codzienności. Bardzo polecam.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 320
ISBN: 978-83-8075-317-4
Premiera: 13 września 2017

Serdecznie dziękuję Magdalenie Witkiewicz i Wydawnictwu

filia

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with , , ,

Krystyna Bartłomiejczyk „Obietnica Klary” Prozami

Opublikowany Autor Komentarz

obietnica-klary

Wyjść z marazmu codzienności.

 

Jedna obietnica może zmienić całe życie. W tej klimatycznej, sielskiej i wielowątkowej powieści znajdziecie niekłamane emocje, realizm i szczyptę tajemnicy. Zapraszam do Zacisza, gdzie tylko pozornie panuje spokój.

 

Klara, składając obietnicę babci, że kiedyś zamieszka w jej domu na wsi, nie sądziła, że tak szybko przyjdzie jej ją wypełnić. Słowo się rzekło, więc przeprowadza się do Zacisza i znajduje zatrudnienie w miejscowej szkole. Już pierwsze dni pokażą, że zaściankowość może nieźle dać w kość, ale trzeba zacisnąć zęby i iść do przodu. Wiejski zakątek lezy w urokliwej okolicy i wydaje się oazą spokoju. Tymczasem dzieją się tu rzeczy niespodziewane. Klara stanie przed ważnymi wyborami, a jej pomoc może okazać się nieodzowna. Konsekwencje różnych decyzji też mogą być zaskakujące, ale nie uprzedzajmy…

 

Krystyna Bartłomiejczyk pisze w charakterystyczny sposób. Porusza wiele wątków, żadnego z nich wyraźnie nie faworyzuje. Przekazuje dużo emocji, opisuje realne życie, przypatruje się temu, co blisko nas i czego zwykle się nie zauważa. Ta powieść ma w sobie dużo ciepła, chęci pomagania, empatii, głębokiej wyrozumiałości i metod poszukiwania nowych dróg tam, gdzie inni dawno już utknęli w marazmie codzienności. Udowadnia, że szczęście może być na wyciągnięcie ręki, trzeba tylko odwagi, aby po nie sięgnąć. Mówi o niekłamanej miłości do miejsca oraz o nostalgii do wspomnień. Wskazuje drogę szukania pozytywnych rozwiązań i zaskakuje zakończeniem.

 

Oprawa: miękka
Liczba stron: 294
ISBN: 978-83-65223-90-6
Premiera: 22 października 2019

Serdecznie dziękuję Wydawnictwu

prozami

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with , ,

Magdalena Kordel „Okno z widokiem” Znak

Opublikowany Autor Komentarz

okno z widokiem

Z widokiem na przyszłość.

 

Jest takie miejsce, w którym i diabeł, i święty mieszkają na stałe i całkiem nieźle się tam dogadują. Przyszedł taki czas, że ktoś zechce zburzyć te równowagę. Zajrzyjcie do Malowniczego, by w sielskim klimacie poznawać historie ludzi, świętych i nieświętych oraz odsłaniać tajemnice, które wiele lat czekały na odkrycie.

 

Róża jest młodym naukowcem archeologiem. Na jakiś czas musi opuścić uczelnię, żeby ucichł hałas po podejrzeniu skandalu. Malownicze jest doskonałym miejscem na ładowanie akumulatorów. Róża nie zamierza jednak próżnować. Już wkrótce mają się tu rozpocząć parce wykopaliskowe. Profesor z grupą studentów przyczynią się do spektakularnego odkrycia archeologicznego. Z kolei Róża boryka się z pewnym inwestorem, który chce otworzyć tu wielką halę produkcyjną. Nie wpisze się ona w pejzaż Sudetów tak idealnie, jak kapliczka świętego Antoniego i legenda o diable mieszkającym w pobliskim lesie, a czasem tez na strychu u babci Róży. Dziewczyna stanie na rozdrożu, bo właśnie tu los przygotuje dla niej niespodziankę.

 

Jak zwykle u Magdaleny Kordel jest ciepło, klimatycznie, sielsko, emocjonalnie i swojsko. Czas z lekturą mija szybko i przynosi prawdziwy relaks dla umysłu. Pasja i zaangażowanie bohaterek w różne działania, piesze wędrówki po górskich ścieżkach oraz spokój i czas wolniej płynący świetnie działają na podświadomość czytelnika. Wyjrzyjcie przez okno z widokiem na przyszłość. Polecam.

 

Oprawa: miękka
Liczba stron: 368
ISBN: 978-83-240-5967-6
Premiera: 3 lutego 2020

Serdecznie dziękuję Wydawnictwu Znak.

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with , , ,

Joanna Kruszewska „Nie ufaj mi” Replika

Opublikowany Autor Komentarz

nie ufaj mi okladka

Wejść do rzeki wspomnień.

 

Idealizowanie tego, co za nami, wcale nie daje gwarancji, że alternatywna przyszłość byłaby równie udana. Warto przeczytać, aby przekonać się, że nie wszystko, co kiedyś było piękne, takim pozostało. Emocje gwarantowane!

 

Rutyna zabija spontaniczność, a jej brak prowadzi do nudy. Codzienność zwykle tak wygląda. Jest szara, nijaka, nudna. Utarty schemat dnia, te same czynności, brak adrenaliny, która popycha do działania. W takich chwilach wystarczy impuls sprawiający, że świat może na nowo nabrać barw. Tylko czy te barwy nie będą przekłamane?

 

Agata i Marek. Małżeństwo z rozsądku. Całkiem szczęśliwe. Poukładane, bezpieczne życie, brak większych problemów, cudowna córka Martyna kończąca właśnie szkołę podstawową. Może trochę brak impulsywności uczuć, ale czy to jest najważniejsze? Pewnego dni życie Agaty zatrzęsło się posadach. Zobaczył w wiadomościach twarz dawnej miłości. Adam został właśnie zwolniony z aresztu, bo zabrakło niezbitych dowodów, że to właśnie on zabił swą żonę Magdę. W internecie wylewa się na niego fala hejtu, ale Agata ślepo wierzy w jego niewinność. Przecież jej Adam musi być idealny. Takim go zapamiętała. Trzeba mu pomóc w oczyszczeniu z zarzutów. Dokąd zaprowadzi ją wejście do rzeki wspomnień?

 

To, co było, nigdy już nie wróci. Nie mamy pojęcia jakie byłoby nasze teraz. Czas przecież nie stoi w miejscu. Ludzie się zmieniają, nawet ci idealni. W tej książce sporo jest o zaufaniu, tkwieniu w cieniach przeszłości, braku rozsądnego patrzenia na teraźniejszość i idealizowaniu minionego. Znajdziecie tu wiele wątków do refleksji. Jednym z nich jest docenienie tego, co się ma. Tak często tego brak. Warto się zastanowić i nadrobić zaległości z zaniedbanych uczuć, które są tu i teraz. Warto zostawić idealną przeszłość za sobą, bo niedomknięte drzwi wcale nie dają pewności, że wszystko pozostało takie same.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 304
ISBN: 978-83-66217-93-5
Premiera: 19 listopada 2019

Podziękowania dla

replika

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with , , , , ,

Nina Majewska-Brown „Tylko tu i teraz” Burda Książki

Opublikowany Autor Komentarz

tylko tu i teraz

Lekcja miłości.

 

Czy to możliwe, że ta sama kobieta jednocześnie jest wyzwolona, pewna siebie, z ikrą oraz zatopioną w depresji, pruderyjną szarą myszką? Trochę w dziewiętnastym wieku, a trochę w dwudziestym pierwszym? Dwie epoki i w obu niedopasowana? O tak! Klara jest idealnym przykładem.

 

Powrót do współczesności jest dla Klary trudny. Wprost z ramion ognistego kochanka trafia na nudną posadę księgowej i znowu nic jej się nie chce. Rozciągnięty dres staje się jej wiernym przyjacielem, narzekająca matka tworzy jej codzienność, a złośliwe przyjaciółki nie szczędzą krytycznych uwag. Tęsknota za Konstantym zaczyna ja przerastać. Żeby tego było mało, Klara ulega wypadkowi i trafia do szpitala. Jak to możliwe, że opatrujący ją lekarz ma twarz kochanka z innej epoki? Czy Kosma okaże się równie charakterny i szarmancki? A może znowu trzeba wrócić do czasów, kiedy konwenanse krępowały bardziej niż gorset?

 

Kontynuacja „Tylko dla dorosłych” to pełna humoru, ale i refleksji powieść o szukaniu miłości tam, gdzie nie ma szans jej odnaleźć. Oczarowanie i zaślepienie prowadzą do nieoczekiwanych rozstrzygnięć. Zanim bohaterka odkryje stara jak świat prawdę, że zwykle najciemniej pod latarnią, przejdzie długą drogę. Ale to, co przeżyła w różnych realiach z pewnością wiele ją nauczyło. Autorka balansuje między siłą pożądania, a lekcją prawdziwej miłości. Książkę czyta się z prawdziwą przyjemnością i uśmiechem. Polecam.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 288
ISBN: 978-83-8053-685-2
Premiera: 29 stycznia 2020

Podziękowania dla

burda ksiazki

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with , , , ,
« Starsze wpisy Recent Entries »