Powieść obyczajowa

Magdalena Majcher „Zimny kolor nieba” Pascal

Opublikowany Autor 2 komentarze

zimny kolor nieba

W cieniu tajemnicy.

 

Trzy kobiety uwięzione w międzypokoleniowej pułapce. Tajemnica, która nie może wyjść na jaw. Strach przed tym, co było i przed ty, co jest. Niezabliźnione rany, nierozliczona przeszłość. Bo czasem próbując uciec od przeszłości, można wpaść w pułapkę teraźniejszości.

 

Kobiety z rodziny Zielczyńskich zaczynają nowe życie z dala od Kresów. Marcjanna i Janina zatrudniły się jako kucharki w jednej z restauracji w Ustroniu Morskim. Nostalgia za domem i dawnymi czasami zaślepiła je na to, co teraz. Gabriela, córka Marcjanny, nie rozumie wewnętrznej blokady i złości matki oraz babki. Gabrysi brakuje ojca, ale matka nie chce o nim rozmawiać. Jedna podsłuchana rozmowa zmienia jej stosunek do matki. Uciekając przed demonami przeszłości, wiąże się z mężczyzną, który zmienia jej życie w piekło.

 

Demony przeszłości wciąż nosimy w sobie, trudno od nich uciec. Jedyne wyzwolenie to prawda, która zwykle nie jest łatwa do przekazania. W tej części sagi nadmorskiej poznajemy bohaterów żyjących w czasach rozkwitu socjalizmu w Polsce. Ten, kto był blisko władzy, miał dobrze, ale ceną było ideologiczne poddanie, nie zawsze zgodne z sumieniem. Gabriela żyła w cieniu tajemnicy matki, nie mogła rozwinąć skrzydeł. Jej emocjonalność była uwięziona, poszarpana. Nic dziwnego, ze tak łatwo wpadła w szpony uczucia, które od początku było toksyczne. Wyzwolenie okazało się wręcz niemożliwe.

 

Ta powieść zostawia w czytelniku trwały ślad, nie da się zapomnieć przeżyć bohaterki. Autorka imponuje stylem, dojrzałością i umiejętnością poruszania czułych stron wrażliwości odbiorcy. To trzeba przeczytać.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 432
ISBN: 978-83-8103-466-1
Premiera: 19 czerwca 2019

Obcy powiew wiatru

Znany szum morza

 

Podziękowania dla Wydawnictwa Pascal.

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with , , ,

Magdalena Majcher „Obcy powiew wiatru. Saga nadmorska” Pascal

Opublikowany Autor 2 komentarze

obcy-powiew-wiatru-saga-nadmorska

Kiedy umiera nadzieja…

 

Przejmująca opowieść o traumie wywołanej wojną, różnych obliczach miłości, wszechogarniającym strachu i o braku perspektyw na lepsze jutro. Bo kiedy umiera nadzieja, nie zostaje już nic.

 

Akcja powieści toczy się na Kresach wschodnich, dokładnie w wołyńskim Lubomlu i w Woli Ostrowieckiej, a w finale w Ustroniu Morskim, gdzie rodzina Zielczyńskich znalazła swoje nowe miejsce na ziemi. Zanim do tego doszło, rodzina ta doświadczyła wielu różnych przeżyć. Wojna wyryła w nich trwałe piętno.

 

Główną bohaterką jest Marcjanna, która w przededniu wybuchu wojny zdała maturę. Ukończyła szkołę z wyróżnieniem i rozważała pójście na studia. Jak dotąd, żadna kobieta w jej rodzinie nie miała wyższego wykształcenia. Są wakacje, więc Marcysia spędza czas z przyjaciółkami, cieszy się życiem, młodością, wolnością. Nie będzie jej dane długo trwać w tym stanie beztroski, bo wybuchła wojna, która co prawda miała nigdy nie dosięgnąć Wołynia, ale szybko okazało się, że wyryła tam swe krwawe i nienawistne piętno. Z dnia na dzień przyjaciele stali się wrogami, a ciepłe emocje zostały zastąpione chłodem, nieufnością i strachem. Kresowiacy stali się innymi ludźmi. Trzeba było uciekać przed pewną śmiercią i godzić się z myślą o utracie bliskich. Zielczyńscy stracili wszystko – ziemię, dom, pracownie ojca. Z wszechogarniającą traumą muszą zacząć życie na obcej ziemi. Marcysia będzie się zmagać z osobistym dramatem, który na trwale zmieni jej życie i zostawi w sercu krwawą ranę.

 

Jestem głęboko poruszona historią przedstawioną przez Magdalenę Majcher w tej powieści. Ładunek emocjonalny jest tak potężny, że nie sposób obojętnie przejść obok poszczególnych zdarzeń i przeżyć bohaterów. Miłość, radość, przemoc, okrucieństwo, ból i nienawiść są tu na tyle sugestywne, że współodczuwanie przychodzi mimowolnie. Autorka w umiejętny sposób i z dużą wrażliwością łączy fakty historyczne z fikcją literacką. Powieść jest przemyślana i dopracowana w każdym detalu. To początek trzytomowej sagi. Jestem zaintrygowana i zachwycona poziomem, który prezentuje tu autorka. Przeżyjcie dramat rzezi wołyńskiej i przymusowych przesiedleń z jej bohaterami. Poznajcie ich emocje i sztukę stawania wobec braku nadziei. Gorąco polecam.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 400
ISBN: 978-83-8103-465-4
Premiera: 3 kwietnia 2019

Zimny kolor nieba

Znany szum morza

Serdecznie dziękuję Wydawnictwu Pascal.

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with , , ,

Iwona Banach „Niedaleko pada trup od denata” Dragon

Opublikowany Autor Komentarz

niedaleko-pada-trup-od-denata

Tuż przed końcem świata.

 

Kryminalna komedia pomyłek, pełna inteligentnego dialogu, humoru i katastroficznych wizji. To również karykatura stereotypów starych jak świat, czyli tych dotyczących kobiety w związku, rodzinie i społeczeństwie. Dobra zabawa gwarantowana.

 

W pewnym spokojnym miasteczku dochodzi do podejrzanych morderstw. Ofiary łączy to, że są przedstawicielami jednej grupy zawodowej, a mianowicie pisarzy. Czy w okolicy grasuje ktoś, kto ma alergię na książki? A może wręcz przeciwnie, właśnie książki są głównym celem mordercy?

 

Śledztwo jest w toku, choć idzie dość mozolnie. Jak to często w kryminałach bywa, policja ma dużo czasu na zgłębienie sprawy. Znacznie bardziej spieszy się dziennikarz Paweł, który zdaje sobie sprawę, że ten artykuł może być trampoliną do jego sukcesu. Będzie szedł po trupach, aby osiągnąć cel. Wszystko wskazuje na to, że znacznie szybciej do sedna sprawy dobrną kobiety, czyli Magda, jej ekscentryczna ciotka Emilia i grupka pań, która ubzdurała sobie, że w miasteczku krąży demon. A wszystko dzieje się tuż przed końcem świata. Kto dopnie swego? Gdzie leży prawda?

 

Iwona Banach inteligentnie wodzi czytelników za nos, a przy tym intryguje, bawi i zmusza do myślenia całą serią ironii, absurdów i trafnych spostrzeżeń. Jest niekonwencjonalnie, zaiste ponadnormatywnie i arcyzabawnie. Tempo akcji nie pozwala odpocząć, więc książkę czyta się z wypiekami na twarzy. Autorka zachwyca błyskotliwością porównań i szaloną wyobraźnią. Uśmiech gwarantowany. Stanowczo polecam.

 

Oprawa: miękka
Liczba stron: 320
ISBN: 978-83-8172-225-4
Premiera: 16 października 2019

Podziękowania dla Wydawnictwa Dragon.

Opublikowany Kryminał, Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with ,

Joanna Kruszewska „Coś musi trwać” Replika

Opublikowany Autor Komentarz

Cos_musi_trwac

Hamulec życia.

 

Tęsknić nie znaczy żałować. Co zrobić, żeby nie żałować i nie tęsknić za straconym czasem? Jak właściwie przeżyć życie? Na czym polega sztuka wyboru? Nostalgiczna historia o zmianach i uległości wobec nich. Pełna przemyśleń i roztrząsania dróg, na które się weszło. A wszystko po to, by zrozumieć, że nigdy nie jest za późno na miłość.

 

Pamięć wymaga czasu, dlatego Marcie tak trudno oswoić się z rozstaniem z Krzysztofem. Nie sposób, aby rozpłynął się w powietrzu. Jest to o tyle trudne, że Krzysztof czasami odwiedza Martę, jakby też nie mógł się pogodzić z tą zmianą. Czy dojrzałe rady babci Haliny wystarczą, by zrozumieć istotę wyborów i pojąć siłę prawdziwego uczucia?

 

Każdy chce zdobywać własne doświadczenia, bo trudno uczyć się na błędach innych osób. Wydaje się, że są one nie takie, nie dotyczą nas, bo z nami na pewno byłoby inaczej. Tymczasem, w oparciu o doświadczone rady można by było uniknąć wielu złych decyzji, a może nawet tak pokierować życiem, by było pełne, piękne i radosne. Nie jest to łatwe, bo każdy poszukuje wewnętrznego zrozumienia. Zupełnie tak, jak Marta, która dokonując wyboru o rozstaniu i wyjeździe, bije się z myślami czy aby na pewno zrobiła dobrze.

 

Z tą książką łatwiej zrozumieć, że chowanie się za własnymi uczuciami do niczego nie prowadzi, a roztrząsanie tego, co za nami, jest niczym innym, jak hamulcem życia. Nie warto go używać tylko dlatego, że tak jest bezpieczniej. Trzeba mocno chwycić to, co przynosi los i nie bać się zmian. Strach zabija czas, nie da się go nadrobić. Zmiany mogą stresować, ale zwykle są początkiem czegoś lepszego. Przeczytajcie ku refleksji.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 352
ISBN: 978-83-66217-15-7
Premiera: 23 kwietnia 2019

Serdecznie dziękuję Wydawnictwu Replika.

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with ,

Iwona Sobolewska „Odkąd cię poznałam” Dragon

Opublikowany Autor Komentarz

odkad-cie-poznalam

Patronat medialny

 

Uciekając przed miłością.

 

Czy można zapewnić sobie szczęście uciekając przed miłością? Jak długo da się ukryć uczucia pod twardą skorupą pozorności? Historia Blanki i Aleksa to coś więcej niż opowieść o miłości. To przede wszystkim lekcja poznawania emocji, które chciałoby się ukryć.

 

Blanka odstaje od większości rówieśniczek. Przeszłość zostawiła cienie, które spowodowały, że wybudowała wokół siebie mur. Teraz nie chce już być z nikim blisko, aby uniknąć zranienia. W jej życiu pojawia się Aleks, równie zamknięty w sobie, jak ona. Właśnie dlatego tak ją irytuje i przyciąga zarazem. Blanka nigdy nie czuła tak silnych emocji i ambiwalentności uczuć. Bardzo nie chce się do niego zbliżyć, a jednocześnie pragnie tego całą sobą. Kiedy Blanka wreszcie mięknie pod naporem siły uczuć, chłopak bez słowa wyjeżdża do Anglii. Dlaczego?

 

Ta powieść to emocje, niepewność, tęsknota i wahanie. Śledząc myśli obojga bohaterów, poznajemy ich prawdziwe wnętrza. Dzięki nim przekonujemy się, że prawdziwych uczuć nie da się ukryć, ominąć, przekłamać. Przekonajcie się, czy ta historia znajdzie szczęśliwy finał.

 

Oprawa: miękka
Liczba stron: 320
ISBN: 978-83-8172-096-0
Premiera: 2 października 2019

Serdecznie dziękuję Wydawnictwu Dragon.

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with , ,
« Starsze wpisy Recent Entries »