Powieść obyczajowa

Małgorzata Garkowska „Spotkamy się przypadkiem” Zysk i S-ka

Opublikowany Autor 4 komentarze

spotkamy-sie-przypadkiem

Przypadek lepszy od kalkulacji.

 

Przypadek gra rolę główną w tej powieści. Raz jest dobry, innym razem trochę gorszy. A ten najlepszy prowadzi do wielu życiowych rozstrzygnięć.

 

Podnieść się po śmierci męża i córki to karkołomne zadanie. Tłumienie w sobie żali i żałoby nie prowadzi do niczego dobrego. Maria ma zaledwie czterdzieści lat i życie przed sobą. Co jej przyniesie, gdy podniesie głowę i zdecyduje, że wyjdzie mu naprzeciw? Joanna przyjeżdża do małego miasteczka, by rozpocząć w szkole jako nauczycielka angielskiego. Wchodząc w nowe środowisko, zauważa osoby potrzebujące wsparcia, zwłaszcza emocjonalnego. Czy również ona znajdzie tu coś więcej niż pracę? Janek to zahukany nastolatek. Lubi się uczyć, ale nie jest to łatwe w jego domu. Ojczym nie stroni od alkoholu. Jak zmienić tę sytuację? Ryszard przyjeżdża tu, by sprzedać piec. Nie zdaje sobie sprawy jak rozgrzeje to jego serce. Wszystkich łączy tajemna nić powiązań. Chcecie ją odkryć?

 

Znaczenie pomocnej dłoni jest ogromne i podkreśla to fabuła książki Garkowskiej. Zrządzenia losu prowadzą do właściwych osób, a kręte ścieżki prostują się tuż za największym zakrętem. Fortuna, tocząca się kołem po owych ścieżkach, grozi palcem na brak pokory i gładzi po głowie w chwilach kryzysu. Historia pełna emocji. Polecam.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 272
ISBN: 978-83-811-6232-6
Premiera: 29 stycznia 2018

Serdecznie dziękuję Wydawnictwu Zysk i S-ka.

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with , , ,

Fiona Barton „Dziecko” Czarna Owca

Opublikowany Autor Komentarz

dziecko

Przedpremierowo.

 

W poszukiwaniu przeszłości.

 

Popełnione błędy, ukryte pod woalem tajemnicy, kiedyś powracają ze zdwojoną mocą. Bywa tak, że przez długie lata trudno udźwignąć ich konsekwencje, a gdy wreszcie świat się o nich dowie, stają się preludium do wewnętrznego katharsis.

 

Cztery kobiety połączyło jedno dziecko, a właściwie szkielet dziecka znaleziony na placu budowy. Trzy z nich mają bezpośredni związek z historią, która powraca do nich po latach, a czwarta jest dziennikarką prowadzącą śledztwo dotyczące tajemnicy szkieletu. Kobiety mają skrajne emocje. Jedna boi się, że jej sekret zostanie odkryty, druga ma nadzieję na rychłe rozwiązanie zagadki sprzed lat, trzecia będzie zmuszona przyznać się do pewnego błędu. Tak wiele niepokojących przesłanek i jedno rozwiązanie, do którego można dotrzeć cierpliwie słuchając i wyciągając wnioski.

 

Wstrząsający thriller psychologiczny, który nie pozostawia czytelnika obojętnym. Emocje rosną z każdą stroną i trudno pogodzić się z niektórymi zdarzeniami. Mroczne tajemnice potrafią przysłonić wiele zła, a ich odkrycie, choć niepokojące, prowadzi do oczyszczenia. Nie brakuje zaskoczenia w finale i mocnych wątków drugoplanowych wpływających na historię. Fiona Barton nie zawodzi czytelników. Czyta się jednym tchem! Polecam.

 

Oprawa: miękka
Liczba stron: 544
ISBN: 978-83-8015-728-6
Premiera: 15 lutego 2018

Podziękowania dla Wydawnictwa Czarna Owca.

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje, Thriller tagged with , , ,

Maria Paszyńska „Willa pod Zwariowaną Gwiazdą” Pascal

Opublikowany Autor 2 komentarze

willa-pod-zwariowana-gwiazda

Sztuka bycia człowiekiem.

 

Wspaniała powieść o sile nieprzemijających wartości, dogłębnym rozumieniu miłości, wielkiej pasji, której nie jest w stanie stłamsić największe zło oraz o dramacie wojny, która bezwzględnością i brutalnością odzierała z resztek człowieczeństwa.

 

Maria Paszyńska w mistrzowskim stylu zbudowała fabułę tej książki. Troje bohaterów łączy jedno niezwykłe małżeństwo Jana i Antoniny Żabińskich, twórców warszawskiego zoo. Ich wielka pasja przekładała się na jakość stworzonego obiektu. Zrządzeniem losu, a może raczej dzięki zaciętości w próbie spełnienia marzenia, do ich ogrodu trafił Piotr. Ten młody chłopak, wychowany w skromnych warunkach, garnący się do wiedzy i dążący do bycia opiekunem słoni, w końcu osiąga swój cel. Tu odkrywa, że jego marzenia mają głębokie podłoże emocjonalne. Serce, które daje podopiecznym jest wielkie i bardzo boli, gdy wybucha okrutna wojna. Pozbawieni humanitaryzmu okupanci zabijają wszystkich, również zwierzęta. Wiele krzywd dotyka Żabińskich, Piotra i jego żonę Marynkę oraz Adę i Daniela, którzy pojawiają się na dalszym etapie opowieści. Ich losy złączą się ze sobą i trzeba będzie stawić czoło trudnym wyborom.

 

Absolutnie doskonała książka! Autorka zaczarowała mnie słowem, sugestywnymi opisami wojennej traumy, głębią prawdziwych uczuć i pasji godnych największego uznania. Łzy niejednokrotnie napływają do oczu, rozpacz zaciska gardło, a niezłomność, odwaga i upór bohaterów dodają wiary w siłę marzeń. Paszyńska prowokuje do dalszego zgłębiania wiedzy o losach małżeństwa Żabińskich, poszukiwania większej ilości informacji o ludziach, którzy nie zlękli się ludzi odzierających innych z człowieczeństwa. To dzięki nim wielu ludzi otrzymało szansę na życie i nadzieję, że świat jeszcze całkiem nie zginął. Wykreowane postacie są niezwykle barwne i chce się stawiać ich za wzór. Czytelnik dotyka wojny w sposób całkowicie oczywisty. Czuje się napięcie, grozę, dramat, ból, łzy, głód i wszechobecną śmierć. Gdzieś między tym wszystkim są prawdziwe wartości, sztuka bycia człowiekiem, przyzwoitość i miłość. Dawno nie czytałam tak dobrej książki! Przedstawieni w niej bohaterowie to prawdziwi czarodzieje. Polecam.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 368
ISBN: 978-83-8103-158-5
Premiera: 31 stycznia 2018

Serdecznie dziękuję Wydawnictwu Pascal.

Opublikowany Historyczne, Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with ,

Natasza Socha „Troje na huśtawce” Edipresse Książki

Opublikowany Autor Komentarz

troje-na-hustawce

Góra i dół, góra i dół…

 

Przyjaźń czy miłość? Stawanie przed takimi wyborami może być szalenie trudne. Nic dziwnego, że łączą się z wielkimi emocjami.

 

Czterdziestodwuletnia Koralia od lat przyjaźni się z Aurelią. Tyle wspomnień, wspólnych spraw, problemów i radości. Taka przyjaźń zdarza się rzadko i nic nie jest w stanie jej przeciąć. Czyżby? Życie potrafi zaskakiwać, a niektórych tajemnic nie da się tłumić bez końca. Koralia zakochała się w Tytusie. Tytus jest od niej o osiemnaście lat młodszy. Towarzyszy jej od pierwszych dni życia. Tytus jest synem Aurelii. I tu pojawia się problem, bo Koralia nie może kochać Tytusa jako mężczyznę. Niewskazany jest ten rodzaj uczucia. Jak rozwiązać dylemat? Co wybrać, przyjaźń czy kochanie? Postawić na egoizm czy na dobre relacje z przyjaciółką?

 

Emocjonalna i przejmująca opowieść o miłości, która nie miała prawa się zjawić, o trudnych wyborach, przyjaźni nie znoszącej kompromisów, o różnych formach niedowierzania i uczeniu się na błędach. Natasza Socha opowiada tę historię z pełnym zaangażowaniem, a pozorny chaos ma tu wielką siłę przemawiania do wyobraźni. Dzięki mieszance emocji bohaterki wchodzimy w jej skórę i wraz z nią huśtamy się na huśtawce zdarzeń. Góra i dół, góra i dół. Może warto się zatrzymać i poczuć grunt pod nogami? Pamiętnik Koralii uczy troski o własne pragnienia, nawet wtedy, gdy są nieobliczalne, nieprzewidywalne i zaskakujące. To przecież nasze życie! Otwarte zakończenie prowokuje do snucia własnego ciągu dalszego i pozostawia bohaterkę w głowie czytelnika na długo.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 300
ISBN: 978-83-811-7295-0
Premiera: 31 stycznia 2018

Dziękuję Wydawnictwu Edipresse Książki.

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with ,

Ewa Cielesz „Słońce umiera i tańczy” Axis Mundi

Opublikowany Autor Komentarz

slonce-umiera-i-tanczy

Ruletka uczuć.

 

Miłość niejedno ma imię. U Ewy Cielesz bohaterowie mają pod górkę, ale z każdej emocji można wyciągnąć wnioski. Istna ruletka uczuć.

 

Jagoda jest młodą krakowską artystką. Sporo zmian przyniesie jej znajomość z ulicznym muzykiem, którego nazywa Dymitr, choć tak naprawdę to Ochir. Można powiedzieć, że wymarzyła sobie jego postać, a raczej wymalowała, wiec gdy stanął przed nią realni, świat zawirował i nabrał zupełnie innych barw. Nie spodziewajcie się  jednak, że będzie to prosta miłość. W palecie barw znajdą się również te ciemne i niełatwo rozjaśnić je dodając odrobinę bieli. Dla miłości można zrobić wiele, tylko czy warto?

 

Agata jest przyjaciółką Jagody. Sceptycznie podchodzi do tej znajomości. Szczypta racjonalizmu może zepsuć smak najlepszego uczucia, ale też poprawić jakość życia. Czy ta szczypta przyda się Jagodzie? Jest jeszcze Juliusz z córką Amelią, dziadek Wiesio i jego nieodkryta przeszłość oraz Grażyna, która wprowadzi nieco zamieszania, bo pewne rzeczy da się zrobić, gdy fortuna zalotnie mruga okiem.

 

Mieszanina ludzkich emocji, uczuć, dramatów, rozstań i powrotów. Szereg dylematów zapełnia kolejne strony, a rozsądek pojawia się co kilka sekwencji, by przypomnieć o swym istnieniu. Zbyt wiele niepewności wprowadza życiowy chaos, a uporządkowanie go jest przerywane kolejną nieracjonalnością. Ewa Cielesz roztacza aurę ciepłych uczuć, ale nie pieści czytelnika optymistycznym banałem. Tę książkę warto przeczytać i przemyśleć.

 

Oprawa: miękka
Liczba stron: 228
ISBN: 978-83-6498-046-6
Premiera: 12 czerwca 2017

Podziękowania dla Wydawnictwa Axis Mundi.

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with , ,
« Starsze wpisy Recent Entries »