Powieść obyczajowa

Aleksandra Tyl „Szefowa wszystkich szefów” Prozami

Opublikowany Autor Komentarz

Tyle mafii w całym mieście.

 

Człowieku! Miej marzenia! A jeszcze lepiej, je spełniaj. Kto wie? Może zaczniesz kręcić światem? Właśnie Ty! Tylko pamiętaj, że szeroko otwarte perspektywy to ryzyko upadku.

 

„Otwarty umysł to jak otwarte okno, przez które niechcący można wypaść.”

 

Śmiałe marzenia miał pewnie Marek, który na co dzień pracował jako przedstawiciel handlowy w firmie sprzedającej ekologiczne szczoteczki do zębów. Codzienność nieco go mierziła, bo mało dochodowa to była praca. Owszem, ze szczególnym namaszczeniem dbał o własne zęby, więc uśmiech miał zdrowy i olśniewająco biały, ale co z tego, skoro nawet to nie działa na kobiety. Kasa! Gdyby mógł zdobyć jej znacznie więcej. Najlepiej tyle, żeby solidnie zarobić, a nic się nie narobić. To jest to! Do tego władza. Ech, marzenie! I respekt otoczenia, albo nawet całego kraju. Czy jest na to sposób? Jest! Silny, odważny i niezniszczalny Marek postanowił założyć mafię. Włoska mafię. I tu zaczyna się niezła jazda bez trzymanki.

 

„Zapamiętaj, młody człowieku. Dziś jest wczorajszym jutrem.”

 

Po co komu rozpędzony rollercoaster, skoro jest taka komedia ANTysensacyjna! Moi drodzy, bawiłam się przednio. Niekontrolowane wybuchy śmiechu macie tu jak w banku. Pomysł na fabułę doskonały, poczucie humoru Autorki jeszcze lepsze, a do tego wyśmienite tempo akcji. Cóż, od zera do milionera jest ledwie krok, trzeba tylko właściwie go postawić. Zwariowana organizacja mafijna, działająca na wariackich papierach, może zdziałać cuda. Ha! Jest też ktoś sprytniejszy od bystrego Don Alberto! I jeszcze jedno. Pani Aleksandro, za scenę z ręką ojca, chapeau bas! Ubawiłam się do łez. Tak to już jest, jak komuś da się palec…

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 320
ISBN: 978-83-6717-349-0
Premiera: 22 czerwca 2023

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with

Agnieszka Panasiuk „Kamienica. Sekrety Białej” Szara Godzina

Opublikowany Autor 2 komentarze

Dopóki facet nas nie rozłączy…

 

Marysia, Zuzia, Anka i Dorota to przyjaciółki od serca. Kiedyś, dawno temu, obiecały sobie, że będą razem dopóki facet ich nie rozłączył. Gdyby wiedziały, że te słowa zostały wypowiedziane w złą godzinę, za nic by nie padły. Cóż, los płata figle, a ironia dodaje swoje trzy grosze.

 

Biała Podlaska dawniej, bardzo dawno i dziś. Współczesne realia, lata młodzieńczych przyjaźni i czas wojny. Te trzy perspektywy czasowe splatają się w jedną historię. Ta historia to preludium do kolejnych.

 

W pierwszej części „Sekretów Białej” poznajemy losy Doroty, która przygotowuje się do ślubu. Lada dzień ma się odbyć wieczór panieński, który znów połączy cztery przyjaciółki. Wszystko jest już dopięte na ostatni guzik i wtedy… bum! narzeczony okazuje się kimś zupełnie innym, niż dotąd, a jego wiarołomność sięga znacznie głębiej. Nie tylko ślub wisi na włosku. Również wieloletnia przyjaźń staje pod znakiem zapytania. Dorota musi uporządkować myśli, własne plany i dokonać życiowego wyboru. Los nie jest dla niej łaskawy, bo jej rodzice otrzymują tajemniczy list z Izraela. Jego treść wskazuje, że dotychczasowa tożsamość rodziny może być kłamstwem. Coś dramatycznego zdarzyło się w getcie w Białej podczas wojny, a Rebeka, Rachela i Estera mogły coś znaczyć w ich rodzinie. Na pomoc w odkryciu prawdy rusza szef Doroty, Michał, który staje się kimś więcej, niż tylko szefem.

 

„Kamienica” to pierwsza z czterech części obyczajowo – historycznej opowieści o losach grupy przyjaciółek z Białej Podlaskiej. Ta cześć to historia Doroty, która mierzy się z kłamstwem, niedopowiedzeniami i rodzinnymi tajemnicami. Życie przynosi niespodzianki i nie każda z nich jest dobra. Tu przyjaźń i miłość zostały wystawione na próbę, po to, by odkryć prawdziwe uczucie i prawdę o najbliższych. Ciąg zdarzeń prowadzi do pozytywnego zakończenia, choć życiowe perturbacje nie wskazują, że uśmiech znów zagości na twarzy bohaterki. Ostatnie zdania powieści sugerują, że w części drugiej poznamy bliżej losy Marysi i wiecie co? już jestem zaintrygowana! Polecam.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 248
ISBN: 978-83-6710-285-8
Premiera: 24 maja 2023

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with , ,

Kiera Cass „Tysiąc uderzeń serca” Jaguar

Opublikowany Autor Komentarz

Na skrzydłach miłości.

 

Dwie fantazyjne krainy. Dwoje młodych ludzi, którzy wiedzieli, co jest dobre dla ich królestw. Uczucie silniejsze niż zasady. Nadzieja mocniejsza od najtwardszych skał. Bicie serc, które trzeba stłumić. Przeznaczenie nie dające się poskromić.

 

Zaręczyny Anniki i Nickolasa mają doprowadzić do niczym niezmąconego pokoju w królestwie Kadier. Po siedmiu pokoleniach z sześciu zwaśnionych klanów wreszcie powstanie zjednoczone królestwo. Annika nie kocha Nickolasa, ale ta gra jest warta świeczki. Co z tego, że jej serce bije mocniej na widok Rhetta, a on sam proponuje jej ucieczkę i dobre, szczęśliwe życie z dala od Kadieru. Może brzmi to jak bajka, ale tylko małżeństwo z Nickolasem ma głębszy sens.

 

W odległej krainie Lennox przez lata budował stabilne mury wokół swego serca. Tu nikt nie mógł mieć dostępu. Jego życie opierało się na sztywnych regułach. Jego dni upływały na szkoleniu się do walki i ćwiczeniu muskułów. Lennox dążył do odzyskania odebranej swemu ludowi wolności. Uczucia nie mają żadnego znaczenia, a gdyby się pojawiły, trzeba tłumić je w zarodku, bo mogą być przeszkodą na drodze do celu.

 

Przedstawiona tu historia uzmysławia, ze nawet sto kłód rzuconych pod nogi i tysiąc blokad w zamkach do drzwi nie są w stanie powstrzymać prawdziwego, ognistego uczucia. Ono zawsze znajdzie drogę do serca i doprowadzi do szczęśliwego finału. Potrzeba odrobiny wiary i charyzmy, które dodadzą miłości skrzydeł. U bohaterów znajdziecie je bez trudu, choć wielokrotnie wzbraniali się przed nazwaniem po imieniu tego, co ich połączyło. Piękna, bajkowa historia, w której tak wiele pozytywnej energii i emocji. Gorąco polecam.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 512
ISBN: 978-83-8266-154-5
Premiera: 31 maja 2023

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with ,

Rachel Joyce „Niezwykła wędrówka Harolda Fry” Znak

Opublikowany Autor Komentarz

Piechotą do zrozumienia.

 

Harold Fry był wysokim mężczyzną, który szedł przez życie przygarbiony. Od dziecka starał się nie zwracać na siebie uwagi, żeby nie być dla kogoś ciężarem. Również wtedy, gdy postanowił pokonać pieszo 627 mil, aby dodać nadziei na życie przyjaciółce sprzed lat, nie chciał sławy.

 

Nie robił tego dla udowodnienia sobie własnej siły i uporu. Szedł dla Queenie, by miała powód do oczekiwania. Wymyślił, że czekając na jego przyjście, nie umrze. Queenie miała raka i jej dni były policzone. Jednak wierząc w coś, można zrobić wszystko. Nawet zatrzymać śmierć. Był jej to winien.

 

Po prostu, pewnego dnia Harold otrzymał list z Hospicjum świętego Bernarda w Berwick w Anglii. Ten list zmienił jego myślenie. Nie przyszło to jednak od razu. Harold spotkał młodą kelnerkę, która natchnęła go nadzieją. Tę nadzieję postanowił nieść ze sobą przez cały kraj. Harold mieszkał w Kingsbridge i postanowił przejść pieszo całą Anglię, by dotrzeć do Queenie, której w ten sposób da nadzieję. Czekając na niego z pewnością będzie żyć. Przecież obiecał, że przyjdzie. Im dłuższa droga, tym lepiej dla Queenie.

 

Ta droga to dojrzewanie. Jak w każdej powieści drogi, tu też bohater zmienia się na oczach czytelników. Zaczyna rozumieć swoje błędy, wybacza sobie, wszystko nabiera innych barw. Trud podróży jest niczym w porównaniu z tym, co dzieje się we wnętrzu Harolda. Upada, ale się podnosi. Leczy rany i idzie dalej. spotyka ważnych ludzi, którzy są zupełnie zwyczajni, ale dają mu wiedzę o życiu i wartościach. Załamuje się i chce zawrócić, choć jest niemal na miejscu. Osiemdziesiąt siedem dni wędrówki, bez telefonu i mapy, w starych butach żeglarskich, jest dla niego prawdziwym ukojeniem. Wreszcie wie, jak postąpić. Odnajduje przebaczenie i miłość, która tak długo była ukryta. Moc wyzwolenia i uratowania siebie stała się drugim dnem tej niezwykłej wędrówki. Bo czasem trzeba wreszcie się wyprostować i nie tłumić własnych emocji. Piękna, pokrzepiająca i mądra historia. Porusza czułe struny. Emocje gwarantowane!

 

Oprawa: miękka
Liczba stron: 336
ISBN: 978-83-2406-624-7
Premiera: 14 czerwca 2023

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje

Ewa Formella „Pamięć dla Heleny” Replika

Opublikowany Autor Komentarz

pamiec-dla-heleny

Demony minionego czasu.

 

W domu matki niemieckiej Lebensborn w założeniu miano się opiekować sierotami i samotnymi matkami, w rzeczywistości służył jednak do innych celów. W leśnej głuszy, z dala od zabudowań , kobiety zachodziły w ciążę i rodziły dzieci wybranych niemieckich esesmanów. Potem zabierano im dzieci, aby mogły być wychowywane w duchu faszyzmu. Rodziły dla dobra Rzeszy, a potem często same były wywożone do gazu. Obłąkańcza ideologia była do cna zepsuta, zła i godna potępienia. O jakości człowieka miały świadczyć kolor oczu i włosów.

 

Do Lebensborn trafiła też szesnastoletnia Helena, której przyrodnie rodzeństwo zabrano z objęć rodziców, by szkolić je do rasę panów. W ośrodku dziewczyna zostaje pomocą kuchenną, ale szybko wpada w oko wysokiemu rangą oficerowi. To on postanowił, że Helena urodzi mu dziecko. Dziewczyna poznaje wypaczony smak bliskości fizycznej, a kiedy sama się zakochuje w niemieckim kierowcy jej oficera, zaczyna rozumieć zło, które na nią spadło.

 

Helena przed wiele lat żyje w milczeniu, a kiedy jej wnuczka straci dziecko, wszystkie emocje wypływają ze zdwojona mocą. U schyłku życia zapragnie odnaleźć swoje utracone dzieci. Burza wspomnień przetoczy się przez jej serce i umysł. Jak pożegnać demony minionego czasu?

 

Wzruszająca i wstrząsająca książka o zabitych emocjach i życiu według podanego klucza. Nie sposób przejść obok niej obojętnie. Jeśli dotąd nie słyszeliście o eksperymencie Lebensborn, sięgnijcie po nią koniecznie. Fikcja miesza się tu z prawdą historyczną, co daje głębsze wyobrażenie dramatu kobiet, który rozgrywał się na oczach innych. Przed śmiercią mogło je uchronić jedynie milczenie, które tak wchodziło w krew, że mogło trwać przez niemal całe życie. Ciarki przechodzą po plecach.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 304
ISBN: 978-83-6763-936-1
Premiera: 25 kwietnia 2023

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with , ,
« Starsze wpisy Recent Entries »