Nazwać własny ból.
Jak wiele nowych początków można znieść? Czy nowa droga może być furtką do nazwania własnego bólu? Zaledwie krok dzieli euforię od rozpaczy. Dajcie się ponieść historii, w której emocje grają pierwsze skrzypce, a wirtuozem jest ślepy los.
Po zaginięciu Natalii, Olga nie potrafi znaleźć sobie miejsca w kraju. Wraca do Chorwacji, by zaopiekować się Sanją, również skrzywdzoną przez opryszków dziewczyną, i napisać wspomnienia o córce. Powrót do przeszłości to również odwiedziny Stanisława, który jeszcze tak niedawno był dla niej wsparciem w trudnych chwilach. Trogirskie dni przyniosą jednak zupełnie nowy obraz wielu spraw, również w kwestii uczuć. Czy Oldze wystarczy sił, by ponownie zmierzyć się ze stratą córki? Jak znaleźć drogę do szczęścia, gdy ostatnie dni definiuje strach, niepewność i łzy?
Autorka stawia przed czytelnikami trudne zadanie. Muszą się zmierzyć z niezwykle bolesną tematyką w urokliwych okolicznościach, które kojarzą się z relaksem i wypoczynkiem. Niełatwo odnaleźć się na nowo, gdy ma się świadomość przegranej. Najgorsze jest balansowanie między nadzieją, a jej nagła utratą. Życie jest zaskakujące i sztuką jest brać go takim, jakie potrafi być. W całym morzu negatywnych zdarzeń i emocji jest mały promyk optymizmu i trzeba podążać jego śladem. Nowa droga to jedyna furtka do nazwania własnego bólu, a stąd już tylko krok do życia na nowo. Mimo wszystko. Piękna, wzruszająca i pokrzepiająca powieść, którą trzeba przeczytać. Polecam.
Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 304
ISBN: 978-83-8202-343-5
Premiera: 5 października 2021
