W cieniu nostalgii.

Miłośnicy prozy Hemingwaya zauważą, że „Za rzekę, w cień drzew” nie jest typową dla pisarza książką. Nie ma w niej zwięzłego, dziennikarskiego stylu, a dominuje monolog wewnętrzny i liczne dygresje bohatera. Trudno się dziwić, skoro Hemingway napisał ją w czasie, gdy przebywał z czwarta żoną we Włoszech, kiedy podupadł na zdrowiu. Chętnie sięgał pamięcią do własnych wojennych wspomnień, stąd tak wiele podobnych wątków w tej powieści. Można odnaleźć elementy humorystyczne, ale są one skrzętnie ukryte w zawartych w książce kontekstach. Według wielu krytyków jest to najsmutniejsza książka na świecie i coś w tym jest, bo właśnie smutek i nostalgia w niej dominują.

„Lepiej nie mieć zbyt wielu marzeń. Bo zawsze mogą się spełnić.”

Oto pięćdziesięcioletni pułkownik Richarda Cantwella odczuwa rychły koniec życia. Stąd szereg przemyśleń dotyczących jego życia. Wspominając służbę wojskową podczas pierwszej i drugiej wojny światowej, zatapia się w tym, co było. Swe opowieści kieruje do młodziutkiej Renaty, którą jest zafascynowany. Jego towarzyszka podroży do Włoch z namaszczeniem wysłuchuje tych wspomnień. Obdarzają się wzajemnie wyznaniami o miłości i zapewnieniami, że ich uczucie jest trwałe.

„Straciłem w życiu trzy bataliony i trzy kobiety, a teraz mam czwartą, najcudowniejszą, i jak to się skończy, do diabła?”

Znawcy twórczości Hemingwaya z pewnością dopatrzą się wielu wątków autobiograficznych w tej książce. Dla laików to powieść przepełniona smutkiem, marazmem, oczekiwaniem na ostateczne. Starcie dojrzałości z młodzieńczością nie nosi tu znamion fajerwerków emocji, a raczej jest swego rodzaju ukojeniem, wyciszeniem, zrozumieniem. Niewątpliwie nowy przekład warty jest uwagi, więc polecam sięgnięcie po tę powieść.

Oprawa: twarda
Liczba stron: 360
ISBN: 978-83-6767-443-0
Przekład: Agnieszka Wilga
Premiera: 28 czerwca 2023