Psychologia piękna.

 

Piękno tkwi w każdym z nas. Umiejętność jego dostrzeżenia, wydobycia i pokazania światu jest sztuką, ale warto wykonać to zadanie w pełni. Tkwienie w brzydocie, poczucie niskiej wartości i braku samoakceptacji jest bowiem równią pochyłą, która wciąż ciągnie w dół. A na dole? Od dna można się co prawda odbić, ale sięgnięcie go to wyzwanie dla psychiki. Po co ją narażać, skoro można inaczej. Okładka, zaiste, piękna. Co kryje? Otóż opowieść o brzydocie, mimowolnym spychaniu na margines i ciągłym braku samoakceptacji.

 

Nasturcja doskonale wie, co to brzydota, bo doświadcza jej codziennie, spoglądając w lustro. Żadne kanony piękna nie wezmą jej w swoje ramy. Godzi się z tym latami. A może tak często sobie to powtarza, że w końcu uwierzyła w swą niepiękność i pokazuje ją regularnie światu, wręcz wskazując palcem i mówiąc: „Patrzcie, to ja, ta brzydka”. W dodatku, tuż za własnym oknem widzi ideał piękna. Jej sąsiadka, Paulina, to dojrzała kobieta, która jest świadoma swej urody. Ona musi być szczęśliwa. Nasturcja jest o tym przekonana i dziwi ją fakt, że Paulina tez miewa problemy i gorsze dni. Przecież to nie przystoi! Piękno zobowiązuje do szczęścia!

 

Jak to jest z tą atrakcyjnością? Natasza Socha przypatruje się psychologii piękna i nie odpuszcza czytelnikom. Analizuje, metaforyzuje, porównuje. Wszystko po to, żeby pokazać jak bardzo liczy się to, co w środku, a nie na zewnątrz. Za fasada piękna mogą kryć się złe emocje, brak wrażliwości i problemy z samoakceptacją. Piękna, dojrzała, refleksyjna, naturalna książka. Musicie ją przeczytać.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 304
ISBN: 978-83-8164-050-3
Premiera: 15 maja 2019

Dziękuje Wydawnictwu Edipresse Książki.