Kocie sprawy.

 

Sympatyczne czworonogi w wydaniu, którego jeszcze nie znacie. Istna kocia encyklopedia w obrazkach. Życie kotów jest niezmiernie ciekawe, a poznawanie ich „własnych ścieżek” to prawdziwa lekcja spostrzegawczości.

 

Prawie dorosły, bo ośmioletni Maciek opowiada historię swojej rodziny, która ma kota na punkcie kotów. Mama Maćka przyjaźni się z Mirellą ratującą bezdomne koty. W domu mają jednego kota – Gbura, ale jest go pełno wszędzie, więc jakby było ich wiele. Przydałoby mu się jednak prawdziwe kocie towarzystwo i tak pojawia się Żabka. Co dwa koty, to nie jeden. Czy Gbur też tak uważa?

 

Warto sięgnąć po tę książkę, jeśli chcecie z dzieckiem poćwiczyć spostrzegawczość i zapoznać je z podstawowymi zasadami odpowiedzialności wynikającej z posiadania zwierząt w domu. Jest zabawnie, kolorowo i szalenie, ale też mądrze, rzeczowo i edukacyjnie, jak zwykle w serii „Opowiem ci, mamo”. Zachwycająco! Bardzo polecam.

 

Oprawa: twarda
Liczba stron: 26
ISBN: 978-83-10-12929-1
Premiera: marzec 2016

 

Zobacz też Katarzyna Bajerowicz „Opowiem ci, mamo. Skąd się bierze miód”

Marcin Brykczyński „Opowiem ci, mamo. Co robią samoloty”

 

Dziękuję Wydawnictwu Nasza Księgarnia za egzemplarz recenzencki.

Namiętna miłość do pustyni.

 

Smukła sylwetka, zielone oczy i rude włosy. To nie jest opis światowej sławy modelki, a podróżniczki pasjonatki – Gertude Bell. Niezły był z niej obieżyświat. I kłopotliwy. Zwłaszcza dla arystokratycznego środowiska, z którego się wywodziła. Gertrude nie zważała na obyczaje nakazujące kobiecie pokorę, skromność i pozostawanie w domowych pieleszach. Ona uwielbiała włóczyć się po świecie i odkrywać jego piękno ukryte w tradycjach i zwyczajach ludzi w innych zakątkach. Niespożyte pokłady energii pokierowały jej stopy na piaski pustyni, by odkrywać jedność tkwiącą w różnorodności. Podróżowała w sposób znany jak na owe czasy, ale niedogodności wcale nie zniechęcały jej do dalszych wędrówek, często niebezpiecznych i okupionych sporą dawka ryzyka. Im głębiej jej stopy zanurzały się w rozgrzanym słońcem piasku, tym większa była jej namiętna miłość do pustyni. I tak oto panna Gertrude Bell w 1915 roku wiedziała o Arabach i Arabii więcej niż wszyscy Anglicy, jak pisał lord Cromer, były Wysoki Komisarz w Egipcie. Co popchnęło ją do podróżowania? Czy oddając się swej niecodziennej pasji skazała na porażkę życie osobiste?

 

Zagłębiając się w niezwykłą historię podróży Gertude Bell czytelnik mimowolnie przenosi się do opisywanych miejsc, czuje smak deszczu, w którym musiała brodzić podróżniczka, zdrętwienie mięśni po długiej wędrówce, zapach rozpalonej ziemi, urok cudownych zabytków, grząskość błota i adrenalinę odczuwaną w chwilach niebezpieczeństw. Poszukiwanie wody czy choćby źdźbła rośliny zdatnej do spożycia to chwile porównywalne do niejednej sceny w thrillerze. Umycie głowy było jak luksusowy zabieg w gabinecie kosmetycznym, a ciepły posiłek, jak fatamorgana. Nie obyło się też bez problemów z szejkami, którzy niechętnie widzieli chrześcijankę na swoim terenie. Gertude Bell szybko zdobyła autorytet wśród Arabów. Jej wędrówki przerwała pierwsza wojna światowa, ale tuż po niej powróciła na bliski Wschód, by rozpocząć kolejny etap w życiu w Bagdadzie.

 

Piękna, choć również wzruszająca i emocjonalnie dramatyczna jest historia życia Gertude Bell. Zobaczyła i odkryła wiele, równie wiele podarowała innym, a co sama zyskała? Czy w jej życiu było miejsce na miłość? Czy tytuł „królowej pustyni” złączył ją z Bliskim Wschodem na zawsze? Przekonajcie się. Ta książka to wnikliwa biografia zdecydowanej i pewnej siebie kobiety, która osiągnęła więcej niż dawały możliwości owych czasów, a notatki z jej podróży są na tyle sugestywne, że z powodzeniem można oglądać opisane miejsca oczyma wyobraźni również dziś, choć minęło sto lat od poczynionych przez niezwykłą Gertrude Bell wnikliwych obserwacji.

 

Zobacz też Gertrude Bell „Opowieści królowej pustyni”

 

Oprawa: twarda z obwolutą
Tłumaczenie: Jacek Spólny
Liczba stron: 600
ISBN: 978-83-7785-850-9
Premiera: 29 marca 2016

Serdecznie dziękuje Wydawnictwu Zysk i S-ka za egzemplarz recenzencki.

Dramat poszukiwania i zgubność pozorów.

 

Niewiadome, które mnożą się w procesie poszukiwania zaginionej Leny, przytłaczają i wywołują niemoc. Bezsilność funkcjonariuszy policji frustruje. Przypadek kreujący rzeczywistość przeraża. Doskonała książka.

 

Joanna Opiat-Bojarska jak dotąd mnie nie zawiodła. Książki jej autorstwa są dopracowane, niebanalne, z mocnymi wątkami zmuszającymi do refleksji i skłaniającymi do dyskusji. „Koneser” i tematyka handlu narządami, „Zaufaj mi, Anno” i dopalacze, „Gdzie jesteś, Leno?”, chronologicznie wcześniejsza niż wspomniane, i ważny temat bezradności wobec przypadków, które tak mogą zapętlić drogi poszukiwań, że znalezienie właściwej ścieżki jest niemal niemożliwe.

 

Lena Pietrzak, studentka filologii angielskiej, pewnej piątkowej nocy bawi się wraz ze znajomymi w jednym z poznańskich klubów. Ma wyrzuty sumienia, bo jest tu bez swego chłopaka. Wychodzi wcześniej z klubu z zamiarem udania się do wynajmowanego mieszkania. Rusza ulicami miasta i znika bez śladu. Co się wydarzyło? Gdzie jest Lena? Zdesperowana matka dziewczyny nakłania policję do działań poszukiwawczych. Nakłania, bo procedury nie pozwalają im na użycie wszelkich możliwych środków. Trzeba sprytu i uciekania się do sposobu, by ruszyli z działaniami pełną parą. Tropem Leny podążają Przemysław Burzyński i Michał Majewski. Policjanci dość szybko „wsiąkają” w to śledztwo, gdyż działania poszukiwawcze odkrywają niespodziewane okoliczności. Czy „Burzy” i Majewskiemu uda się odnaleźć dziewczynę? Dokąd zaprowadzi ich trop? Jak bardzo skomplikowane relacje mogą łączyć pozornie bliskich ludzi?

 

Książka porusza niezwykle ważny problem. Liczba zaginięć ludzi wciąż rośnie. Każde z nich to dramat rodziny. Każde to nadzieja na szczęśliwy powrót. Nie każde kończy się happy endem. Bezsilność policji obarczonej procedurami połączona z emocjami najbliższych osoby zaginionej wywołuje niemy krzyk rozpaczy. Poszukiwania można porównać do wyścigu z czasem, który odgrywa niebagatelną rolę, gdyż każda minuta jest na miarę ludzkiego życia, a przeoczenie choć jednego drobiazgu może sprowadzić poszukiwania na manowce.

 

Historia przedstawiona w tej powieści odsłania mrok towarzyszący tego typu wydarzeniom. Pobudza wyobraźnię, bo nie zawsze to, co oczywiste jest prawdziwe. Podkreśla rolę przypadku, który może wpłynąć na ludzkie kroki. Skłania do przemyśleń na temat bezpieczeństwa, o którym tak często zapominamy. Warto przeczytać.

 

Zobacz też Joanna Opiat-Bojarska „Koneser”

Oprawa: miękka
Liczba stron: 324
ISBN: 978-83-7674-504-6
Premiera wydania II: 2016

Serdecznie dziękuję Wydawnictwu Replika za egzemplarz recenzencki.

Zgubna moc luksusu.

 

Życie w luksusie może przysłonić najważniejsze kwestie. Drżenie fundamentów związku może prowadzić do nieprzewidzianych zachowań, a buzujące emocje bywają początkiem zmian.

 

Czytelnicy, którzy znają „Perską miłość” na nowo przeniosą się do świata Orientu, by poznać dalsze losy Joanny, która poślubiła Alego, bogacza z Kuwejtu. Nie ma jednak żadnych przeszkód, by sięgnąć po „Perską zazdrość” bez znajomości pierwszej części historii, gdyż autorka doskonale wprowadza w tematykę i umiejętnie streszcza to, co Joanna już przeszła.

 

Klimat „Perskiej zazdrości” to bogactwo, dostatek, błogie nicnierobienie i opływanie w luksusach. Joanna zatraciła się w zbytku i totalnie nie ma pomysłu na to, co robić z nadmiarem pieniędzy. Wydaje je na rzeczy zupełnie niepotrzebne, chwilowe kaprysy i realizację wydumanych marzeń. Spędzając wolny czas w Dubaju wraz z przyjaciółką Angeliką planuje kupno luksusowej podwodnej willi. Bogactwo zaślepia jasność widzenia i Joanna zapomina o najważniejszych wartościach. Jej rozkapryszenie jest wręcz irytujące. Nic dziwnego, że pewnego dnia Ali zainteresuje się inną kobietą. Druga żona w domu to dla Joanny potężny cios, który sprawia, że grunt pod jej nogami staje się grząski i niepewny. Rozpoczyna się wyścig o mężczyznę i emocjonalna burza zwiastująca rychłą katastrofę. Zazdrość wstrząśnie całym domem, a jej konsekwencje mogą być dramatyczne. Czy Joannie uda się odzyskać zainteresowanie ukochanego? Czy jej głupota nie spowoduje, że dzieci się od niej odsuną?

 

Laila Shukri jak zwykle świetnie oddaje tradycje i zwyczaje panujące w kulturze orientalnej. Pokazuje jak wygląda życie we współczesnych haremach. Podkreśla rywalizację kobiet o względy mężczyzny i obnaża niecodzienne metody na ich zdobycie. Tym razem śledzimy tylko bogatą stronę medalu, więc również zmaganie się z mocą pieniądza, która może przytłoczyć i stoczyć do emocjonalnej bezradności. Warto przeczytać.

 

Zobacz też „Byłam służącą w arabskich pałacach”

 

Oprawa: miękka
Liczba stron: 464
ISBN: 978-83-8069-268-8
Premiera: 17 marca 2016

Serdecznie dziękuję Wydawnictwu Prószyński i S-ka za egzemplarz recenzencki.

Postawić wszystko na jedną kartę.

 

Czym może grozić złamanie złodziejskiego kodeksu honorowego? Czy złota maska – skarb Inków – może zachwycić tak wytrawnego kasiarza jak Heniek Wcisło? Czy bycie uciekinierem to pełnia szczęścia?

 

Łotrzyk, cwaniak, farciarz. Henryk Wcisło. Najważniejsze, by nie dać się złapać. I robić swoje. A do zrobienia jest całkiem sporo. Można wręcz mówić o rozzuchwaleniu kasiarzy. Pachnie przedwojenną Warszawą, ale czuć też górskie, zakopiańskie powietrze z połowy XIX wieku. Co łączy warszawskiego kasiarza, Japończyka i peruwiańską księżniczkę? Czy Karol Denhel, depczący Henrykowi po piętach policjant, wreszcie go dorwie i rozwiąże zagadkę?

 

Druga część historii utalentowanego w spektakularnych akcjach Henryka Wcisło jest zdecydowanie bardziej dynamiczna od pierwszej. Dużo się dzieje, a powiązania między zdarzeniami są niecodzienne. Z jednej strony spacerujemy spokojnymi uliczkami Warszawy, odwiedzając znajome restauracje, z drugiej przenosimy się na Podhale sprzed wieku, bo znów powrócić do stolicy, ale tym razem niespokojnej, bo trwa przewrót majowy. Robotnicy właśnie wyszli na ulice, by skandować chęć obalenia rządu Witosa. Czytelnik poznaje historię widzianą oczami uczestnika, a nie historyka i jest to niezwykłe doznanie. Jest też miłość. Romantyczna. Henryka do Leokadii Rostockiej, którą niezmiennie adoruje. O pięknej Lodzi marzy też Denhel, prymus szkoły policyjnej, tkwiący za biurkiem pełnym dokumentacji różnych występków. Chce się wykazać, by oddychać pełną piersią, stąd jego chęć ujęcia Wcisły. Jak to wszystko się zakończy? Czy miłość znajdzie swój happy end? Czym właściwie jest szczęście dla bohaterów tej powieści? I czy złota maska może aż tak zachwycić wytrawnego kasiarza, by postawić wszystko na jedną kartę? Przekonajcie się.

 

Zobacz też Grzegorz Kalinowski „Śmierć frajerom”

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 600
ISBN: 978-83-287-0212-7
Rok wydania: 2016

Za egzemplarz recenzencki serdecznie dziękuję Business&Culture