Poradniki i albumy

Anna Lerke „Spowiedź Marylin Monroe” Bellona

Opublikowany Autor Komentarz

Ikona piękna.

 

Kiedy była małą dziewczynką nikt nigdy nie powiedział jej, że jest ładna. Większość swojego dzieciństwa spędziła w sierocińcach i rodzinach zastępczych. W wieku ośmiu lat padła ofiara molestowania seksualnego. Nieśmiała, skromna, zwyczajna. Wtedy nikt nie pomyślał, ze wkrótce stanie się ikoną popkultury i seksapilu wszech czasów. Wtedy była Normą, by niebawem stać się Marylin.

 

Norma Jean Mortenson nie miała łatwego życia, ale jej upór i determinacja doprowadziły ją na szczyt sławy. Kiedyś obiecała sobie, że zdobędzie Hollywood i tak się stało. Za sławę zapłaciła wysoką cenę. Świat zapamiętał ją na zawsze. Rozpoznawalna, piękna, wyjątkowa. Kusicielka, mistrzyni gry aktorskiej i niewątpliwy talent wokalny. Udowodniła, głównie sobie, że wszystko jest możliwe, gdy się tego bardzo chce.

 

Pierwsze małżeństwo Marylin to był ślub z rozsądku, drugie – ślub z nadziei i trzecie – ślub z ambicji. Te małżeństwa pokazują, jak Marylin się zmieniała, dojrzewała i decydowała o własnym losie. Życie u boku takiej kobiety nie mogło być zwyczajne i łatwe. Charyzmatyczna, zdeterminowana, a wkrótce potem szalenie sławna, była wymagającą partnerką. Kwintesencja kobiecości, była wyzwaniem dla mężczyzn. Jej trzeci mąż, Arthur Miller powiedział: „będąc z nią, człowiek pragnie umrzeć”.

 

Druga strona medalu była zupełnie inna. Sława miała słodko-gorzki smak. Marylin Monroe zmagała się z depresją i uzależnieniami. Wciąż szukała miłości, choć nie zawsze w odpowiednich łóżkach. Pragnęła prawdziwego uczucia, a tak trudno było je odnaleźć. Jej nagła śmierć wstrząsnęła światem. Będąc u szczytu sławy, odeszła, pozostawiając niedosyt.

 

Poznajcie historię ikony popkultury z jej własnej perspektywy. Autorka dotarła do źródeł, które odkrywają szczere wypowiedzi Marylin Monroe. Ta spowiedź jest przesiąknięta skrajnymi emocjami – od samotności, odrzucenia i bólu porażki do euforii i byciu w centrum światowego zainteresowania. Mnóstwo fotografii przybliża postać tej wyjątkowej kobiety. Ta książka to absolutny must read dla miłośników Marylin Monroe. I nie tylko.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 352
ISBN: 978-83-1116-994-4
Premiera: 12 lutego 2025

Opublikowany Poradniki i albumy, Recenzje tagged with , , ,

Karolina Felberg „Osiecka. Rodzi się ptak” Znak literanova

Opublikowany Autor Komentarz

Wymykając się schematom.

 

Dziennikarka, pisarka, poetka. Z nadwyrazistym spojrzeniem na otaczającą rzeczywistość. Realna aż do bólu. Nie godziła się na bierne śledzenie wzrokiem oddalającego się horyzontu. Ten horyzont powinien być bowiem w zasięgu ręki.

 

Osiecka nie chciała tracić życia na resentymenty. Nie znosiła dni, kiedy czas przeciekał jej przez palce. Bezczynność i myślenie o głupstwach było dla niej stratą czasu. Wstydem ludzkości był spleen, chandra, znudzenie, bo wciąż jest tyle do zrobienia. Nie warto żyć poniżej swojego własnego poziomu. Zaabsorbowała światem, zafascynowana codziennością, wciąż odkrywała nowe.

 

Optymistka z głową pełną pomysłów. Odważna w poglądach, głośno wyrażała własne zdanie, choć przyszło jej żyć w ciężkich czasach. Daleka od „gęsiowatości” stawiała na rozwój, bo szczęście zależy od nas samych, a życie nigdy nie jest za długie.

 

Osiecka wyprzedzała swoje czasy. Była jak ptak, który umiłował sobie wolność. Przedwcześnie dorosła, maturę zdała w wieku szesnastu lat. Czuła się inna, ale starała się przynależeć do społeczności. Wolała „ja” od „my”, ale nie stroniła od towarzystwa. Kreowała siebie, żyła intensywnie i prędko.

 

Karolina Felberg stworzyła monumentalną, wnikliwą biografię Agnieszki Osieckiej. Jej lektura jest podróżą do życia i kariery poetki wymykającej się wszelkim schematom. Co kryje się pod warstwą imponującej twórczości Osieckiej? To trzeba przeczytać. Ja jestem pod wielkim wrażeniem tej biografii. Czapki z głów dla Autorki.

 

Oprawa: twarda
Liczba stron: 688
ISBN: 978-83-2409-664-0
Premiera: 27 listopada 2024

Opublikowany Poradniki i albumy, Recenzje tagged with , , ,

Linn Skaber „Starość. O tym, co najważniejsze” Wydawnictwo Literackie

Opublikowany Autor Komentarz

Spójrz na życie jak na piątek.

 

Życie. Co takiego mu zawdzięczamy? Oznacza ono konkurencję od wczesnego ranka do późnego wieczora. W młodości boimy się różnych rzeczy, choćby starości, czy ciemności. Na starość te rzeczy, których się baliśmy, staja się oswojone, inne.

 

Dobrze jest spojrzeć na życie jak na piątek. Przecież lubimy piątek. Jest jak nieotwarty list, jak czas, którego jest więcej, jak niespieszna kawa z mlekiem. Delektujmy się nią. Kto wie, co będzie w niedzielę.

 

Po „Młodości” i „Dorosłości” czas na „Starość”. Choć wywołuje ona powszechny strach, to akurat ta książka jest najbardziej optymistyczna z całej serii. Zawarta w niej mądrość życiowa, niespieszność, delektowanie się chwilą i zauważanie drobiazgów, na które nigdy nie było czasu, jest jak ukojenie, pokrzepienie i wsparcie dla każdego z nas. Tak dużo tu serdeczności, ciepła, szacunku i wniosków, które mogą być jak drogowskazy na dalszej drodze. A nade wszystko znajdziecie tu spokój i brak obaw przed tym, co przyniesie kolejny dzień. Człowiek stary to człowiek dojrzały, doświadczony i spokojny. Uczmy się tego już teraz.

 

Każda historia to kawałek ludzkiego życia i obserwacje, którymi bohaterowie dzielą się z czytelnikami. Autorka nie zapomina o chorobach i bolączkach ludzi w starszym wieku. Ukazuje ich godzenie się z przebywaniem z dala od rodziny, bo w domu spokojnej starości, mówi o ich samotności i swego rodzaju rozczarowaniu, ale jest w tym wszystkim nutka szaleństwa.

 

Starość to również ciekawość i wciąż nieposkromiony apetyt na życie. To również śmierć, ale nieco bardziej oswojona, bo pewna. Dzięki tej książce nieco inaczej patrzy się na zmarszczki, obwisłe policzki czy niedołężność staruszków. Refleksyjny tekst dopełniają poruszające ilustracje Lisy Aisato, która jest niezawodna w przedstawianiu ludzkich emocji w formie rysunków. Kolejne twarze wydają się znajome, jakby wyjęte z naszego otoczenia. To niebywały efekt, który porusza do głębi czytelniczą wyobraźnię. Nie brakuje tu poczucia humoru i inteligentnych wniosków z różnych etapów życia. Może warto się zatrzymać, pomyśleć i dostrzec to, co naprawdę w życiu ważne?

 

Oprawa: twarda
Ilustracje: Lisa Aisato
Przekład: Milena Skoczko-Nakielska
Liczba stron: 256
ISBN: 978-83-0808-477-9
Premiera: 28 sierpnia 2024

Opublikowany Poradniki i albumy, Recenzje tagged with , , ,

Filip Zawada „Z punktu widzenia ziemniaka” Znak

Opublikowany Autor Komentarz

Ziemniak, jaki jest, każdy widzi.

 

Jak odkryć naturę i źródła własnych problemów leżących w psychice? Najlepiej spojrzeć w głąb siebie z nieco innej niż zwykle perspektywy. Można skorzystać z dobrodziejstw psychologii analitycznej, inaczej jungowskiej, która polega na możliwości odkrywania siebie przez cierpliwe analizowanie codziennych zachowań. Z punktu widzenia jungisty codzienność jest prosta, niewymagająca, trzeba tylko umieć ją taką zauważyć. Można też sięgnąć po książkę Filipa Zawady, utrzymanej w stworzonym przez autora nurcie „Jung Jang”, czytać ją na wiele sposobów i odkrywać niezwykłości w zwyczajności.

 

„Najwięcej kosztują rzeczy, które dostajemy za darmo.”

 

Z punktu widzenia ziemniaka sprawy i pojęcia wyjaśniają się szybciej. Nowa perspektywa wciąga i zaskakuje. Ten prosty ziemniak wyjaśnia, jak podejść do tego, czego się nie rozumie. I wiecie co? To działa! Ta książka jest genialna w swojej prostocie i można ją czytać na różne sposoby. Jakby nie patrzeć na kolejne rysunki, w końcu przychodzi myśl: ile każdego z poznanych ziemniaków jest we mnie?

 

„Wszystkie moje nieumiejętności ocierają się o genialność.”

 

Życiowe porady, obserwacje, dywagacje i wnioski. Ta książka to wspaniały zestaw mądrości na każdy dzień. Co ciekawe, te mądrości są tak naprawdę bardzo proste, wręcz oczywiste, ale prawdziwą sztuką było ich stworzenie. Wiadomo, to co najistotniejsze jest zwykle najmniej widoczne.

 

„Duma z porażki jest kluczem do szczęścia malkontenta.”

 

Filip Zawada przedstawił czytelnikom kilkadziesiąt propozycji, które mogą być lekarstwem na poranioną psychikę, drogowskazem na kolejne dni, bądź poradnikiem dla szukających własnej drogi. Każda z propozycji to jednokadrowy komiks z nieco nieporadnie narysowanym ziemniakiem i krótkim zdaniem, w którym tkwi klucz do refleksji. Z ziemniakiem codzienność staje się wreszcie w pełni zrozumiała. Ta książka jest wyjątkowa. Gorąco polecam. To trzeba przeczytać!

 

Oprawa: miękka
Liczba stron: 384
ISBN: 978-83-2406-170-9
Premiera: 31 lipca 2024

Opublikowany Poradniki i albumy, Recenzje tagged with , , , , , , ,

Wisława Szymborska „Poczta literacka” Znak

Opublikowany Autor Komentarz

Nałogi wyobraźni.

 

Jak zostać (lub nie zostać) pisarzem. Zbiór przydatnych i wciąż aktualnych wskazówek dla adeptów sztuki pisarskiej, których przyszła noblistka udzielała niegdyś na łamach „Życia Literackiego”.

 

Mówią, że poetą pięknie być… Dla niektórych to marzenie, dla innych wyzwanie, są też tacy, którzy w poezji upatrują sposobu na życie. Jest tylko jedno pytanie: czy aby na pewno każdy nadaje się do tworzenia? Był taki czas, że początkujący literaci mogli wysłać swoje próbki tekstów do czasopisma „Życie Literackie”, aby poddać się recenzji i przeczytać kilka słów o swoim talencie. Wskazówek udzielali Wisława Szymborska i Włodzimierz Maciąg. To on prowadzili „Pocztę literacką”. Ujrzenie swojego wiersza na łamach tygodnika literacko-kulturalnego to było coś. Nieważne, że krytyka była bardzo prawdopodobna. Liczyło się to, że się w jakiś sposób zaistniało.

 

Typowe nerwice prawie każdego początkującego wieszcza. Uleczalne, jeżeli w porę uświadomione.

 

W tej książce czytelnicy odnajdą zbiór przeróżnych odpowiedzi udzielonych adeptom sztuki pisarskiej. Uwierzcie, to świetna lektura! Szymborska pokazuje tu swój talent, a gra słów tylko go potwierdza. Pokazuje rzeczy elementarne w sztuce pisania, zachęca do refleksji oraz krytycyzmu wobec siebie. Czasem wylewa kubeł zimnej wody, ale robi to w sposób tak piękny, że nie sposób nie wyciągnąć z tego wniosków. Pokłady inteligencji, poczucia humoru i lekkości pióra wypływają z kolejnych wyrazów i zdań. To wielka przyjemność czytać takie opinie, nawet te krytyczne. Ta książka to istny kurs odmawiania, co często przychodzi nam z trudem. Szymborska udowadnia, że odmawianie też może być piękne. Paradoks?

Niedorozwój upodobań estetycznych.

 

Co można wynieść z tej książki. Oj, bardzo wiele! Przyszli poeci znajdą tu klucz do samokrytycyzmu, recenzenci poznają sztukę dobierania słów, by nie być sztampowym, a „zwyczajni” odbiorcy zetkną się z talentem noblistki w zupełnie innym wydaniu, niż to czysto poetyckie. Zdecydowanie książka jest godna uwagi. Lektura obowiązkowa dla wszystkich miłośników sztuki literackiej.

 

Oprawa: twarda
Liczba stron: 204
ISBN: 978-83-2406-904-0
Premiera: 3 lipca 2024

Opublikowany Poradniki i albumy, Recenzje tagged with , ,
« Starsze wpisy Recent Entries »