Powieść obyczajowa

Danuta Awolusi „Nie mówiąc nikomu” Prószyński i S-ka

Opublikowany Autor Komentarz

nie.mowiac.nikomu_m

Pozory pamięci.

 

Można przeżyć całe życie tworząc pozory pamięci i tkwiąc w skorupie, jak szczelnie zamknięta ostryga. Można wciąż być samotnym, bez oparcia w codzienności. Można mieć dwie twarze, nie zdając sobie sprawy, jak wiele złego czyni się samemu sobie. Można kochać bezgranicznie, mimo wszystko.

 

Milczenie zakradło się do związku Laury i Maksymiliana. Są w związku już od wielu lat, wychowują dziewięcioletnie bliźnięta, żyją razem, ale obok siebie. Między nimi jest mur, który trudno przebić. Im więcej milczenia, tym mniej zrozumienia. Może czas rozkruszyć skałę i zobaczyć coś więcej niż tylko pozory utkane w pamięci?

 

Maks jest właścicielem dobrze prosperującej firmy. Dochody wystarczają na utrzymanie całej rodziny. Ma kontrolę nad wszystkimi wydatkami. Wie, nawet to, o której jego żona robi zakupy. Tymczasem Laura ma dość tkwienia w domu. W tajemnicy przed mężem poświęca się pisarskiej pasji. Gdy poznaje Ukę, kobietę wyrzuconą na margines społeczeństwa, jej życie nabiera rozpędu. Odkrywając tajemnice tej kobiety, zaczyna dostrzegać sekrety, które zdominowały jej własne życie. Czy coś jest w stanie ocalić miłość i związek oparty w dużej mierze na kłamstwie?

 

Czytałam tę powieść z ogromnym przejęciem, bo losy bohaterów są na tyle emocjonujące, że trudno przejść obok nich obojętnie. Wielowątkowa, złożona, psychologiczna opowieść o samotności i tkwieniu w kłamstwach, jest tak poruszająca, że chwyta za serce i na długo zostaje w pamięci. Czy warto zrzucać maski pozorów? Po co komu prawda, która rani? I jedno wam powiem, podziwiam bohaterkę za jej otwartość, lojalność, wyrozumiałość i dobre serce. Nie każdego byłoby na to stać. To trzeba przeczytać!

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 552
ISBN: 978-83-8234-044-0
Premiera: 23 lutego 2021

Proszynski.logo

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with , ,

Beata Majewska „Kim dla ciebie jestem?” Jaguar

Opublikowany Autor Komentarz

kim dla ciebie jestem

Nie są sobie przeznaczeni.

 

Pochodzą z dwóch różnych światów. Zupełnie do siebie nie pasują. Uczą się siebie nawzajem i odkrywają, że rodzące się uczucie nie jest udawane. Ale oni muszą udawać, przed sobą i przed światem, bo nie są sobie przeznaczeni, nie mogą być razem. A wszystko zaczyna się od nagłej potrzeby bezinteresownej pomocy.

 

Susan tkwi w toksycznym związku z Calvinem. Nie ma dla niej za grosz szacunku, ale ona czuje się od niego zależna. Dzięki niemu czuje się lepsza, bo dotąd nie miała bajkowego życia. Nieobecny ojciec oraz matka narkomanka, nie zapewnili jej bezpieczeństwa i miłości. Namiastki tego nieznanego uczucia szuka więc u boku Calvina, którego tak naprawdę interesuje tylko cielesna strona ich związku. Wszystko się zmienia, gdy Susan zachodzi w ciążę. Czas przejrzeć na oczy i porzucić dotychczasowe życie.

 

Patrick żyje w puchu. Pławi się w luksusie, niczego mu nie brakuje. Otoczony wianuszkiem kobiet, czeka na ślub z Hope. Czy ją kocha? A komu potrzebna ta cała miłość? Ważne, że do siebie pasują. Jedno przypadkowe spotkanie zmienia życie Patricka. Co go przyciąga do beztroskiej, nieco naiwnej i opryskliwej Susan? Czemu jej pomaga? Czy ta historia znajdzie swój happy end?

 

Dwa bieguny i magnes, który je przyciąga. Historia z gatunku opowieści o Kopciuszku, ale z wieloma innymi problemami, niż tylko złą macocha. Tych dwoje dojrzewa do dorosłości i odkrywania prawdziwych uczuć, choć to niełatwe zadanie. Każde z nich musi odpowiedzieć na pytanie, kim jest dla niego ta druga strona. Wzbraniają się przed prawdą, dokonują wyborów i boją się samych siebie. Bo przecież nie są sobie przeznaczeni. Jak zakończy się ta opowieść? Przeczytajcie.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 352
ISBN: 978-83-768-6959-9
Premiera: 10 marca 2021

jaguar

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with , ,

Anna Rybkowska „Ślady życia. Smak wiosny” Replika

Opublikowany Autor 2 komentarze

Smak-wiosny

Odnaleźć radość życia.

 

Niejednoznaczna powieść, w której treści można się doszukać głębi zupełnie nietypowej dla powieść obyczajowych. Przyjemność odkrywania wymaga skupienia i wszechstronnej wyobraźni. I to czyni z tej książki istną delicję, która nie tylko pysznie smakuje, ale też nęci, intryguje, zaskakuje. Wyruszcie w podróż ku odnalezieniu radości życia tam, gdzie pozornie jej nie ma.

 

Berenika próbuje się zaaklimatyzować w Nabokowie, w dworku odziedziczonym w spadku. Nie przez wszystkich jest tu mile widziana. Wiosna przynosi zmiany nie tylko w przyrodzie, ale też w myśleniu bohaterki. Rozpamiętując przeszłość, zatraca się we wspomnieniach, zupełnie zapominając o przyszłości, która przecież może być lepsza. W tej małej miejscowości ludzie też mają poważne problemy i wcale nie pachnie tu sielskością. Berenika stawia czoła różnym przeciwnościom, a w dodatku ma do czynienia ze zjawiskami, których nie da się pojąć umysłem. A miało być tak pięknie, bezpiecznie, swojsko. Co jeszcze przyniesie jej los i czy mały domek pod lasem, na Podlasiu, gdzie mówi się gwarą, da jej upragniony spokój?

 

Niech nie zwiedzie was sielska okładka, bo autorka funduje czytelnikom solidną dawkę głębokich przeżyć i emocji. Potrzeba skupienia i zdolności odkrywania w słowach drugiego dna. Zatrzymanie się w gąszczu przemyśleń bohaterki powoduje szybsze bicie serca i ciarki na plecach. Tu nie ma miejsca na lekkość, bo życie też lekkie nie jest. Ukryta głębia wciąga, intryguje, chwilami przytłacza, a finał to już majstersztyk, który rozkłada na łopatki. Niełatwa, ale godna polecenia lektura. Czekam na ciąg dalszy.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 320
ISBN: 978-83-66790-14-8
Premiera: 9 marca 2021

replika

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with , , ,

Katarzyna Kielecka „Ślady. Psim tropem” Szara Godzina

Opublikowany Autor Komentarz

psim-tropem-slady-tom-1

Nie trzeba rozpaczać.

 

Tu nie ma łatwych rozwiązań, bo nieznana przeszłość puka do drzwi i w zależności od tego, kto je otworzy, przyniesie różne rozstrzygnięcia. Bo życie to nie bajka. Warto o tym pamiętać, nawet wtedy, gdy układa się jak w bajce.

 

Niech nie zwiedzie was lekka, klimatyczna okładka. Ponad dwieście stron to wachlarz emocji, wzruszeń, refleksji i zaskoczenia. Watki obyczajowe łączą się z sensacyjnym napięciem i niepokojem odczuwanym podskórnie. Bo w tej książce nic nie jest oczywiste. Trzeba pogłówkować i dodać dwa do dwóch, by w efekcie znaleźć się blisko rozwiązania, choć ono nie jest tak do końca wypowiedziane.

 

Jeśli czytaliście „Sedno życia” i „Piętno dzieciństwa” to z przyjemnością powrócicie do znanych bohaterów. Z kolei, jeśli to wasze pierwsze spotkanie z tymi postaciami, bez trudu odnajdziecie się w ich życiu dzięki licznym retrospekcjom. Edyta i Jędrek wreszcie żyją spokojnie i cieszą się swym rodzicielstwem. Ich adoptowany syn Grześ ma już dziewięć lat i potrzebuje trochę czasu żeby oswoić się z nową sytuacją. Wojtek i Ania oczekują narodzin małej Agatki, która już teraz jest ich oczkiem w głowie. Jak będzie po jej narodzinach? Edyta rozpoczęła nową pracę, a Jędrek czerpie radość ze swej ornitologicznej pasji. Niepokój wprowadza się do ich domu wraz z pojawieniem się byłej żony Jędrka oraz odkryciem guzka w piersi Edyty. Może te fakty wpłynęły na uśpienie czujności małżonków? Zniknięcie suczki Kufy, a potem syna Grzesia, to wierzchołek góry lodowej, która stanęła na drodze i ch spokoju i szczęścia. Komu na tym zależało?

 

Niewiarygodne, jak wiele dzieje się w tej książce! Są emocje, o których trudno zapomnieć, zdarzenia wywołujące ciarki, refleksje długo kołaczące się po głowie i groza, jak w rasowym thrillerze. Mnożące się pytania wywołują apetyt na więcej i, wierzcie mi, nie zawsze będzie łatwo o odpowiedzi. Fenomen stylu Kasi Kieleckiej polega bowiem na prowokowaniu czytelnika do główkowania i zaskakujących rozstrzygnięciach. Doskonała powieść, kolejna w dorobku tej autorki.

 

Oprawa: miękka
Liczba stron: 272
ISBN: 978-83-6657-351-2
Premiera: 10 marca 2021

szaragodzina

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with , , , ,

Katarzyna Kowalewska „Podmiejski na koniec świata” Zysk i S-ka

Opublikowany Autor Komentarz

podmiejski na koniec świata

Przedpremierowo

 

Nowa runda życia.

 

Czasem nowy początek bywa wskazany, żeby w końcu odnaleźć siebie. Ta ciepła, klimatyczna opowieść o nowym początku, który okupiony jest wieloma przeciwnościami, ale i tak wart jest zachodu, to furtka do nowej energii i życiowego optymizmu.

 

Alicja jest cenionym pracownikiem w firmie odzieżowej. Pewnego dnia prezes proponuje jej nowe stanowisko pracy, aby podjęła próbę ratowania jego drugiej, podupadającej firmy w Grodzisku. Ala waha się nad przyjęciem oferty, bo życie w Warszawie jest znacznie ciekawsze niż w małym miasteczku, ale jedna sytuacja z udziałem jej chłopaka Tymona wpływa na błyskawiczną decyzję. Z jednym plecakiem wyrusza na podbój Grodziska, który jest prawie końcem świata. Na miejscu okazuje się, że będzie mieszkać w spartańskich warunkach, ale to nie jedyny kłopot, z którym przyjdzie jej się zmierzyć. Bo świat bogaty jest w ludzi niekoniecznie miłych i przychylnych. Czy Alicji wystarczy odwagi, aby przyjąć ciosy i podnieść się z ringu w nowej rundzie życia?

 

Bohaterka zaraża optymizmem, wiarą w szczerość, odwagą, energią i optymizmem. Życiowe niepowodzenia potrafi przekuć w sukces. Nie zraża się złem, które na nią spada, wręcz przeciwnie – potrafi wyciągnąć z tego dobre wnioski. Powieść przesiąknięta jest pozytywnym myśleniem oraz przekonaniem, że po każdej burzy w końcu wychodzi słońce. Droga do poznania siebie najeżona jest wieloma przeciwnościami i prawdziwa sztuką jest ich pokonanie, a nie chowanie głowy w piasek i powrót do tego, co minęło. Jestem zauroczona tą historią. Polecam i wam.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 288
ISBN: 978-83-8202-176-9
Premiera: 16 marca 2021

zysk i ska

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with , ,
« Starsze wpisy Recent Entries »