Zachwycić się życiem.

 

Karmiąc się iluzjami tak łatwo przeoczyć to, co prawdziwe. Zmiany w życiu zawsze zaczynają się od drobiazgów. Czas je zauważyć.

 

Dwoje zagubionych ludzi spotyka się pewnej nocy na moście. Oboje mają jedno pragnienie – skoczyć do Warty i zakończyć swój nędzny żywot. Oboje uważają się za przegranych i nie widzą nawet cienia szansy na zmiany. Prześladujący ich pech jest wręcz niewyobrażalny. Gdy zaczynają opowiadać o swoim życiu zgodnie stwierdzają, że nie wiadomo, które z nich miało gorzej i kto powinien uzyskać pierwszeństwo w skoku z mostu. Dają sobie miesiąc na to, bo poszukać dobrych odpowiedzi.

 

Sonia jest zdesperowana bo od lat tkwi w nijakim życiu. Nic jej nie cieszy, wszystko ma gorzki smak, nędzny zapach i szary kolor. Może to depresja? A może brak możliwości na realizację życiowych pasji? Mati to pechowiec jakich mało. Nie widzi pozytywów, a to, co dotąd mu się przydarzyło jest jak potworny balast, który wciąż ciągnie go w dół. Nadopiekuńcza matka jest wisienką na tym gorzkim torcie.

 

Dwoje desperatów szuka drogi, która będzie jaśniejsza, normalna, a może nawet radosna. Wzajemnie się wspierając, kroczą niełatwą ścieżką do odzyskania zaufania względem świata. Czasem wystarczy się zatrzymać, żeby dostrzec prawdziwe piękno i zmierzyć się z tym, co boli. Analizując swoje życie można dotrzeć do odległej przeszłości, która kreuje rzeczywistość na kolejne lata. Widząc świat w pełnej palecie barw łatwiej o odpowiedzi na ważne pytania. I jeżeli sądzicie, że zakończenie tej powieści jest przewidywalne, to możecie być zaskoczeni.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 304
ISBN: 978-83-8177-445-1
Premiera: 3 czerwca 2020