Powieść obyczajowa

Ilona Gołębiewska „Teatr pod Białym Latawcem” Muza

Opublikowany Autor Komentarz

teatr-pod-bialym-latawcem

Wzbić się aż do chmur.

 

Klimatyczna opowieść o miłości, która pojawia się niespodziewanie oraz o przywracaniu wiary we własne możliwości. Warto podążać za marzeniami. Zgodnie z tą zasadą żyją bohaterowie tej książki. Wcale nie jest to łatwa droga, bo kłód pod nogami jest wiele, ale upór i wewnętrzne przekonanie o szczęściu, które przecież musi gdzieś czekać, dodaje nadziei i wiary w swoje siły.

 

Zuzanna przypadkiem trafia do fundacji organizującej Festiwal Magicznych Nut dla osób z niepełnosprawnością. Przypadkiem poznaje Elenę, aktorkę teatralną i filmową z czasów PRL-u. Również przypadkiem wiąże się z teatrem na Woli i Jakubem, który zdecydowanie stroni od tego miejsca. Powolne odkrywanie kolejnych kart z przeszłości daje odpowiedzi na wiele pytań. Konfrontacja z minionym może być zbawieniem i przekleństwem. Jak będzie w przypadku bohaterów tej powieści?

 

Niewątpliwy atut tej książki to słowa, które czarują i wciągają w rytm opowiadanej historii. Jest klimatycznie, ciepło, emocjonalnie i wzruszająco. Dziejące się na oczach czytelników metamorfozy postaci są na tyle romantyczne, że chwytają za serce. A do tego ta cudowna atmosfera teatru. Można doszukiwać się symboliki i dwuznacznego rozumienia wielu aspektów życia przedstawionych w tej książce, bo autorka lubi tak „ubierać” swe historie, ale mniej wnikliwy jej odbiór również wystarczy, by zrozumieć sens zmienności ludzkiego losu i wiary w powodzenie realizacji marzeń. Polecam.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 480
ISBN: 978-83-287-1089-4
Premiera: 17 października 2018

Dziękuję Wydawnictwu Muza.

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with ,

Simone van der Vlugt „Niebieska porcelana” Zysk i S-ka

Opublikowany Autor Komentarz

niebieska-porcelana

Dążąc do spełnienia marzeń.

 

Nieoczekiwana miłość i pasja, która może się przerodzić w sukces. Imponująca stylem, charakterem i emocjami powieść o odkrywaniu siebie w trudnych realiach. Oczekiwania względem przyszłość mogą jednak zostać skonfrontowane z przeszłością, a ta czasem bywa przeszkodą w realizacji planów.

 

Akcja książki toczy się w siedemnastym wieku. Catrijn nie miała łatwego startu w dorosłe życie. Urodziła martwe dziecko, a jej mąż umarł krótko po ślubie. Musiała opuścić wioskę, gdyż nie mogła znieść wnikliwych i wścibskich spojrzeń mieszkańców. Zbieg okoliczności rzucił ja do wielkiego świata. Została służącą u pewnej rodziny w Amsterdamie. Blichtr bogactwa i styczność z wysoką kulturą metropolii otworzył przed dziewczyną nieznane, ale wymarzone furtki. Pomagając swojej pani przy pobieraniu lekcji malarstwa, sama mogła wreszcie podjąć próbę realizacji wielkiej pasji – malowania na porcelanie. Nie sądziła, że jej artystyczne uzdolnienia, ukryte pod zasłoną niemożliwości ich spełnienia, staną się tak ważne. Tylko czy przeszłość nie zechce zniweczyć jej działań?

 

Piękna książka o dążeniu do spełnienia marzeń i realizacji własnych pasji w czasach, gdy nie było to łatwe. Siła charakteru, upór i wewnętrzny optymizm stają tu na pierwszym miejscu. Jest też miłość, która rodzi się niespodziewanie i cudowne odkrywanie siebie, krok po kroku, nienachalnie. Książka godna uwagi.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 350
ISBN: 978-83-8116-409-2
Premiera: 24 września 2018

Dziękuję Wydawnictwu Zysk i S-ka.

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with ,

Goliarda Sapienza „Sztuka radości” Wydawnictwo Kobiece

Opublikowany Autor 2 komentarze

sztuka-radosci

Ustrzec się przed miłością.

 

Tu nie ma reguł, jest wyzwolenie. Z czego wynika? Chyba nikt nie wie. Niezwykle intymna opowieść o poszukiwaniu własnego przeznaczenia. Niepewność towarzysząca tym poszukiwaniom oraz zaskakująca prostota mówienia o przeżyciach z głębi serca i duszy, może zaskakiwać, odstraszać, ale też zachwycać. Dualizm tej powieści trzyma w napięciu, a oczekiwanie na finał jest niezwykłym przeżyciem, aż do ostatniej strony.

 

Można poczuć się oszołomionym, gdy wchodzi się w intymny świat Modesty. Brak zahamowań, szczerość, która zawstydza odbiorców, ale nie porusza nadawcy, jest niezwykłym doznaniem. Przedziwna to powieść. Jakże dużo tu piękna i brzydoty, marzeń i prozy życia, bogactwa i nędzy, cielesności i zrywów serca, niepewności i tęsknoty, nieświadomości i sztuki poznawania własnych pragnień. Historia opowiedziana przez Modestę, choć nie zawsze w pierwszoosobowej narracji, jest jak zimny wodospad, który spadając swą kawalkadą, zniewala, zachwyca i przeraża zarazem. Tu niemal każde zdanie ma drugie dno, żyje swoim życiem i ma się wrażenie, że wciąż nie odkrywa przed czytelnikami swoich tajemnic. Skąd ta niezwykłość przekazu? Zagadka tkwi w stylu Goliardy Sapienzy, który jest wręcz brawurowy. Niby prosty, urywany, od niechcenia, a jednak szalenie bogaty i dwuznaczny. Wciąż chce się więcej i więcej. Podążając drogą Modesty ku jej szczęściu, snuje się refleksje o sztuce życia, tej niekłamanej radości, którą ze sobą niesie, pełnego wyzwań rzucanych czasowi. Bohaterka, szukając miłości, chciała się przed nią ustrzec. Czy znalazła rozwiązanie? Przeczytajcie. Niezwykła książka. Przy okazji, warto zgłębić historię życia autorki, może to też klucz do zrozumienia „Sztuki radości”.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 662
ISBN: 978-83-657-4035-9
Premiera: 26 października 2018

Podziękowania dla Wydawnictwa Kobiecego.

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with ,

Kasia Bulicz-Kasprzak „Spadek” Edipresse Książki

Opublikowany Autor Komentarz

spadek bulicz

Z nurtem zmian.

 

Czasem w spadku można dostać nie tylko dobra materialne, ale też zgubione uczucia i emocje. Pragnąc szczęścia zapominamy o tym, czego tak naprawdę potrzebujemy. Historia opowiedziana w tej powieści jest jak bezpieczna przystań, którą początkowo traktuje się nieco po macoszemu, a z biegiem czasu okazuje się idealnym miejscem na ziemi.

 

Dorota, po niedawnym rozstaniu z chłopakiem, marzy o lepszej przyszłości. Wypatrując swego szczęścia, nie zauważa tego, co podsuwa jej los. A ten jest wyjątkowo przewrotny i przynosi same niespodzianki. Zostaje poinformowana, że jej dziadek jest w szpitalu i nie ma się kto nim zająć. I, choć nigdy nie widziała dziadka, bo sądziła, że nie żyje, jednak wyrusza na spotkanie z przeszłością. Przyjdzie jej zmierzyć się z prawdą o sobie i swojej rodzinie. Zajmując się dziadkiem odkrywa znaczenie przyjaźni, zaufania, tolerancji i wyrozumiałości. Przy okazji spotyka też prawdziwą miłość i zaczyna rozumieć własne potrzeby. A wszystko w pięknej scenerii urokliwej Zamojszczyzny.

 

Ciepła opowieść o prawdziwych uczuciach, które dojrzewają może nie w szaleńczym przypływie pragnień, ale raczej w sztuce rozumienia tego, co istotne. Trudne relacje i brak klarownej przeszłości nie sprzyjają budowaniu stabilności i poczucia bezpieczeństwa. Bohaterka tej książki miała sporo szczęścia w spotykaniu na swej drodze życzliwych ludzi. A może potrafiła ich dostrzec? Podążając z nurtem zmian, śmiało kroczyła ku szczęśliwej przyszłości. Książka naładowana pozytywną energią. Przeczytajcie.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 352
ISBN: 978-83-811-7629-3
Premiera: 2 października 2018

Serdecznie dziękuję Edipresse Książki.

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with ,

Izabella Frączyk „Wszystko nie tak!” Prószyński i S-ka

Opublikowany Autor Komentarz

Wszystko_nie_tak

Chwyć byka za rogi!

 

Ta książka przypomina, że nawet, gdy wszystko idzie nie tak, można dojść do upragnionego celu. Trzeba optymizmu i elastyczności względem tego, co przynosi los. To co? Z uśmiechem na twarzy czytamy?

 

Ewa jest architektem. Póki co, rzemieślnikiem, choć marzy o realizowaniu bardziej ambitnych wizji. Wzdycha do prawdziwej miłości i czasem gubi się we własnych uczuciach. Łatwo wpada w sidła pozorności i właśnie przez taką pozorność jej życie nagle nabierze innego kolorytu. Niemożliwe stanie się łatwe do realizacji, a miłość wtargnie do jej serca z przytupem.

 

Dużym poczuciem humoru wykazał się w tej książce autorka. I bardzo dobrze! Tego nam trzeba! Zamiast tkwić w szarości i wypatrywaniu własnych marzeń, czas po nie sięgnąć i czerpać ile się da! Niespodzianki losu? Proszę bardzo! Są po to, by je wykorzystywać na drodze do szczęścia. Czasem trzeba zmiany, a strach przed nią dławi marzenia. Duży ładunek optymizmu zaczerpniecie z tej powieści. Bo gdy wszystko idzie nie tak, to znak, że słońce nad naszymi planami wkrótce zaświeci znacznie jaśniej. Polecam.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 424
ISBN: 978-83-8123-325-5
Premiera: 4 września 2018

Serdecznie dziękuję Wydawnictwu Prószyński i S-ka.

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with ,
« Starsze wpisy Recent Entries »