Powieść obyczajowa

Libby Page „Kąpielisko” Czarna Owca

Opublikowany Autor Komentarz

kapielisko

Oswoić lęk.

 

Dodająca otuchy powieść o sile przyjaźni, wielkiej mocy tkwiącej w małych społecznościach, wspomnieniach kreujących rzeczywistość i lękach, które można oswoić.

 

Przyjaźń, nadzieja i wiara w powodzenie niemożliwych przedsięwzięć dominuje w tej książce. Dwie bohaterki dzieli przepaść, jeśli chodzi o wiek, ale łączy wspólny cel. Kate jest młodą dziennikarką, dla której artykuł o rychłej likwidacji publicznego kąpieliska ma być trampolina do sukcesu. Rosemary od urodzenia mieszka w Brixton. Ma osiemdziesiąt sześć lat i jest związana z każdym zakątkiem w tym mieście. Musi patrzeć jak kolejne bliskie jej miejsca są sukcesywnie likwidowane. Wkrótce ten los spotka tez miejskie kąpielisko, na którym spędziła i nadal spędza mnóstwo czasu. Czy wspólnymi siłami uda się uratować to, co ważne?

 

Banalny tytuł, nieporywająca okładka i dość infantylna tematyka książki to tylko pozory, pod którymi skrywa się głęboka, dodająca otuchy historia o sile tkwiącej we współdziałaniu i zrozumieniu. Walka z wewnętrznym niepokojem i atakami paniki niekoniecznie jest walka z wiatrakami. Poważne problemy natury psychicznej można zniwelować zwykłymi, prostymi metodami. Przyjaźń dwóch kobiet, które dzieli sześćdziesiąt lat, jest przedstawiona w tak ujmujący sposób, że aż chce się o niej czytać. Ta książka zmusza do zastanowienia.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 408
ISBN: 978-83-8015-809-2
Premiera: 1 sierpnia 2018

Podziękowania dla Wydawnictwa Czarna Owca.

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with ,

Sofia Lundberg „Czerwony notes” W.A.B

Opublikowany Autor Komentarz

czerwony-notes

Przedpremierowo.

 

Miłość nigdy nie umiera.

 

Wystarczy potrafić się razem śmiać, by stworzyć udany związek. Bo żeby kochać, trzeba przede wszystkim lubić. Wzruszająca powieść o wspomnieniach, które trzymają przy życiu, a także o miłości, która nigdy nie umiera.

 

Kochać na zawsze, mimo wszystko i całym sercem. Rozstania wcale nie leczą z miłości, bo jeśli ta jest prawdziwa, nic jej nie zabije. Doris ma dziewięćdziesiąt sześć lat i stoi u progu śmierci. Trzeba jej pomagać przy podstawowych czynnościach. Co tydzień przyjeżdża do niej jedyna kuzynka Jenny, której staruszka opowiada o swoim życiu. Ściskając w rękach czerwony notes, który w dzieciństwie dostała od taty, wyrusza w sentymentalną podróż do przeszłości. Wspomnienia ożywają. Doris wiele doświadczyła. Była gosposią w Szwecji, modelką w Paryżu, a tuż przed wojną wyjechała za ukochanym do Nowego Jorku. Tam spotkało ją spore zaskoczenie. Choć minęło tyle lat, jej miłość do Allana nigdy się ustała. Co ich rozłączyło? Co skrywa tajemniczy czerwony notes?

 

Piękna książka o miłości, która nigdy nie umiera. Nieprzewidziane koleje losu, niedopowiedzenia wywołujące burze, wiele ciosów prosto w serce i całe morze emocji zdominowały te książkę. Nie sposób się oderwać. Zajrzyjcie do czerwonego notesu skrywającego spory bagaż wspomnień, uczuć i emocji. To warto przeczytać.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 336
ISBN: 978-83-2805-831-6
Premiera: 5 września 2018

Podziękowania dla GW Foksal.

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with ,

Magdalena Kawka, Małgorzata Hayles „Kobiety nieidealne. Magda” Replika

Opublikowany Autor Komentarz

Kobiety-nieidealne

Uwierzyć w miłość.

 

Szukając szczęścia można minąć je niezauważenie i pójść dalej, niezmiennie za nim tęskniąc. Może warto szerzej otworzyć oczy i serce?

 

Nikt nie jest idealny, choć każdy ideału poszukuje. Pierwsza z historii o kobietach nieidealnych zachwyca prostotą i szczerością. Autorki nie słodzą rzeczywistości, przedstawiają ją bez zbędnych ozdobników. Magda jest kobietą samotną. Wychowuje dorastającego syna i nawet nie marzy o miłości. Trudno w nią uwierzyć na nowo, gdy na koncie ma się bolesne rany w sercu. Przyjaciółki Magdy zadbają jednak o to, aby coś w jej życiu się zmieniło. Ciąg przypadków prowadzą do Gustawa. Czy Magda otworzy przed nim swe serce?

 

Jest zabawnie, współcześnie i wyjątkowo. Lekkość tej powieści kryje w sobie sporą dawkę emocji i prawdy o współczesnych kobietach, którym niełatwo znaleźć drugą połówkę. Pęd życia, bak czasu, wirtualny świat nie sprzyjają odkrywaniu prawdziwych uczuć. Trzeba o nie zawalczyć, a gdy zostaną wreszcie odkryte, zadbać  o nie w sposób wyjątkowy.

 

Ta powieść przypomina o niebagatelnej roli przyjaźni i kobiecego zrozumienia. Jakże pięknie jest, gdy można wesprzeć się na wyrozumiałym i pomocnym ramieniu. Historia Magdy to preludium losów kobiet nieidealnych, ale zgranych i empatycznych. Polecam.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 384
ISBN: 978-83-7674-716-3
Premiera: 21 sierpnia 2018

 

Pierwsza z kolekcji książek z zawieszkami.

DSC06204

Podziękowania dla Wydawnictwa Replika.

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with ,

Joanna Marat „Trzecia siostra” Prószyński i S-ka

Opublikowany Autor Komentarz

Trzecia_siostra

Droga do zrozumienia.

 

Rozsypana miłość, rozsypane życie. Nieustanne pragnienie bycia zauważonym i choć odrobinę ważnym może na zawsze być emocjonalnym balastem wpływającym na odbieranie rzeczywistości. Tylko że przeszłości nie da się wymazać, bo to ona determinuje teraźniejszość.

 

Trzy siostry i totalny brak miłości między nimi. Obcość, pogarda, nastawienie na wzajemny krytycyzm, to je łączy. Powinny być bliskie ze względu na biologiczne więzi, a są dalekie we wzajemnych relacjach. Najchętniej nie widywałyby się wcale, lecz śmierć matki wywołuje konieczność spotkania. Nathalie jest najstarsza. Gwiazdorzy. Już sama zmiana imienia ze swojskiej Natalii na wytrawne Nathalie o czymś świadczy. W końcu grywa w amerykańskich serialach. Daleko od Polski łatwiej o brak więzi z siostrami. Agata jest neurologiem. Topi własne smutki w morzu alkoholu. Od lat czuje się niechciana i niepotrzebna. Miłka jest zakonnicą. Nie potrafi uporać się z siostrzanymi relacjami. Czy siostry znajdą w końcu wspólny język i rozplączą zagmatwaną przeszłość, by wreszcie śmiało spojrzeć w przyszłość?

 

Niełatwy temat podjęła autorka i przedstawiła go w sposób daleki od sztampy. Trudne relacje, bolesne wspomnienia, poczucie bycia odrzuconym i próba zrozumienia wyborów przeszłości, od których nie da się uciec. Do tego ciągła psychiczna gonitwa za odkryciem własnych uczuć, emocji i odpowiedzialnością. Ta książka porusza i zastanawia. Udowadnia, że czasem trzeba mocnego wstrząsu, żeby znaleźć drogę do zrozumienia. Bo prawda, nawet bolesna, jednak wyzwala.

 

Oprawa: miękka
Liczba stron: 456
ISBN: 978-83-8123-312-5
Premiera: 23 sierpnia 2018

Podziękowania dla Prószyński i S-ka.

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with ,

Katarzyna Grochola „Pocieszki” Wydawnictwo Literackie

Opublikowany Autor Komentarz

POCIESZKI_okladka_DRUK_T

Zmienić kierunek myślenia.

 

Życiowa mądrość przychodzi z wiekiem. Czasem o nią trudno, czasem jest naturalna skłonnością do dzielenia się nią z innymi. Warto się zatrzymać i odnaleźć odrobinę pociechy w tych drobnych pocieszkach, które przynosi codzienność. Trzeba je tylko zauważyć i… rozważyć.

 

Katarzyna Grochola opowiada o zwyczajnych, prostych sprawach, ale też o rzeczach wielkich, które dzieją się każdego dnia. Zwykle ich nie zauważamy, nie doceniamy, gubimy się w przytłaczającej szarości. Tymczasem, warto zauważyć najdrobniejszy promyk słońca i nadziei, która wielokrotnie dodaje sił i energii do działania. Tak często potrzebujemy otuchy. Właśnie po to są „Pocieszki”. Można czytać je odcinkami lub w całości, by wyciągnąć jeden wielki wniosek dotyczący życiowej mądrości i dojrzałości. Grochola wie, jak zaczarować słowem i uruchomić myślenie. Wie, co jest w życiu ważne i dzieli się tym z czytelnikami. To tylko twoja sprawa czy zrozumiesz przekaz. Może też potrzebujesz procesu dojrzewania?

 

W tej książce nie do końca jest śmiertelnie poważnie, bo na humor i dowcip też można liczyć. Siła tkwi w zrozumieniu i docenieniu pięknych drobiazgów składających się na życie. A może spojrzeć na nie z innej perspektywy? mniej wymagająco? bardziej wyrozumiale? „Pocieszki” zmieniają kierunek myślenia. Krótko mówiąc, polecam. Czy wśród grocholskich pocieszek mam swą ulubioną? Owszem, to „Święta przyjaźń”.

 

Oprawa: twarda
Liczba stron: 368
ISBN: 978-83-08-06562-4
Premiera: 23 sierpnia 2018

Podziękowania dla Wydawnictwa Literackiego.

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with ,
« Starsze wpisy Recent Entries »