Recenzje

Grażyna Jeromin-Gałuszka „Stary kuferek” Prószyński i S-ka

Opublikowany 26 stycznia 2021 Autor Aneta Kwaśniewska Komentarz

Obudzić przeszłość.

Zawartość starego kuferka może dużo zmieniać. Nieprzerwany dotyk kolejnych pokoleń to subtelna więź, która na stałe łączy ludzi i miejsca. Każde zdarzenie uruchamia ciąg kolejnych zdarzeń. Trzeba się dobrze zastanowić nad każdą decyzją.

Zwieńczenie losów rodziny Konarskich i Bogdanowiczów to porywająca, refleksyjna, a nawet nieco zaskakująca historia współczesnego pokolenia ludzi związanych z Osadą. Dwieście lat folwarku w dolinie rzeki i niewielkiej wioski, która powstała w okolicy, przyniosły wiele życiowych zawirowań. Były zabory, wojny, komunizm, przemiany ustrojowe. Trzeba było stawić czoła różnym przeciwnościom. Jak prezentuje się współczesność?

Dawny folwark podupadł, a karczma już dawno przestała istnieć. Przyszłość jawi się niepokojąco, bo dolinie grozi zalanie. Ma tu powstać zbiornik retencyjny, więc mieszkańcom grozi wysiedlenie. Nestorka rodu, Adela, za nic nie chce sprzedaży folwarku.urzędnicze decyzje powodują jej bezsilność. Na szczęście nie jest osamotniona w walce o wspomnienia. Oto Bartek postanawia odbudować dawną karczmę i nadać jej nowe życie. Odnaleziony na strychu stary kuferek budzi przeszłość i piękne wspomnienia. Rodzina Konarskich na nowo się jednoczy i pokazuje swoją moc.

Takie powieści czyta się z łezką w oku. Tyle tu pięknych emocji, siły ducha, historii, mierzenia się z przeciwnościami i odwagi do walki o tradycje. Nestorka rodu ma w sobie niesamowitą moc i zaraża nią innych z rodziny. Chciałoby się mieć tyle życiowego optymizmu i energii w tak zacnym wieku. nie brakuje też współczesnych nowinek i otwarcia na nowości. Wszystko cudnie się ze sobą przeplata. Rodzinny klimat, niezłomność i otwarcie na życie, zachwyca i dodaje otuchy. Zajrzyjcie do starego folwarku nad rzeką i uwierzcie w siłę tradycji.

Oprawa: miękka
Liczba stron: 400
ISBN: 978-83-8169-369-1
Premiera: 14 stycznia 2021

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with dwieście wiosen, Grażyna Jeromin-Gałuszka, Stary kuferek, Stary kuferek recenzja

Giovanni Careri „Caravaggio” Jedność

Opublikowany 25 stycznia 2021 Autor Aneta Kwaśniewska Komentarz

Stwarzanie widza.

Obraz to nie tylko przedmiot do oglądania, ale też miejsce stwarzania widza. To tu modeluje się sposób jego patrzenia, poznawania i odczuwania dzieła. Dlatego tak ważne są detale. Warto je odkryć.

Michelangelo Merisi, zwany Caravaggio, artysta uważany za prekursora nowoczesnego malarstwa. Wiernie odtwarzał rzeczywisty świat i pięknie oddawał intensywność światła. Jego obrazy mają to niezwykłe wnętrze, które wciąga widza, angażując go w przedstawiany świat.

W tej monumentalnej książce znajdziecie obrazy Caravaggia w dużym zbliżeniu, z podkreśleniem detali, wizualizacją myśli malarza. Światło, gra spojrzeń, gesty, mimika twarzy są furtką do przeżyć i emocji przedstawionych postaci oraz wyjątkowości zdarzeń upamiętnionych na obrazie. Bo stwarzanie widza to klucz do nadania obrazom wyjątkowego życia.

Autor prezentuje znane obrazy Caravaggia, opisując jego wyjątkowość, biorąc je pod lupę, wskazując na ważną grę świateł i oddanie prawdziwych emocji w plastyczny, wciągający sposób. Przypatrując się kolejnym dziełom, wchodząc w ich drobne elementy, można się przekonać o niezwykłym talencie tego malarza oraz uchwycić jego wrażliwość i refleksyjność. Potrafi wciągnąć widza w integrację z obrazem, nadać mu nowe, świeże znaczenie.

Nie sposób opisać wyjątkowości tego albumu. Wspaniałe rekonstrukcje obrazów, duży format, zbliżenia poszczególnych detali, a do tego merytoryczne opisy autora pokazujące klucz do konkretnych dzieł, to gwarancja wytrawnej lektury i wyjątkowego obcowania z wysoką sztuką. Godna polecenia pozycja wydawnicza.

Oprawa: twarda
Liczba stron: 384
ISBN: 978-83-8144-192-6
Premiera: 30 grudnia 2020

jednosc Caravaggio

Opublikowany Poradniki i albumy, Recenzje tagged with Caravaggio, caravaggio recenzja, jedność caravaggio, Stwarzanie widza

Kathinka Engel „Znajdź mnie. Teraz” Prószyński i S-ka

Opublikowany 24 stycznia 2021 Autor Aneta Kwaśniewska Komentarz

Miejsce na świecie.

Kojąca opowieść o poszukiwaniu miejsca na świecie i odkrywaniu własnej tożsamości na nowo.

Jedna odważna decyzja zmienia życie Tamsin. Chce zapomnieć i uciec od przeszłości. Nowy początek jest tak świeży, jak powietrze o poranku. Prawdziwe szczęście okazuje się proste i na wyciągnięcie ręki. Czy nowe miejsce na świecie będzie jej przystanią?

Rhys całą młodość spędził niewinnie osadzony w więzieniu. Kiedy wreszcie wychodzi na wolność, nie bardzo wie, jak ma żyć. Ma zaledwie dwadzieścia jeden lat. Tyle go ominęło, tak niewiele dobrego przeżył. Dzięki opiekunce Amy zatrudnia się w kawiarni i próbuje odnaleźć w obcym, dziwnym świecie. Czy uda się nadrobić to, co mogło się zdarzyć? Jak nie pogubić się w nieprzychylności i braku zrozumienia? Czy można odzyskać utracone zaufanie?

Kiedy dochodzi do przypadkowego spotkania Tamsin i Rhysa, świat nabiera całej palety barw. Łączy ich tak wiele, ze nie sposób obejść się bez siebie. Oboje mogą pomóc sobie nawzajem. Oboje mogą znaleźć swe miejsce na świecie. I żadne tajemnice z przeszłości nie są w stanie tego zmienić.

Piękna historia o pogubieniu i odnajdywaniu siebie na nowo. Odważne decyzje, dojrzałe wybory, lojalność, zaufanie, wsparcie i prostota są tu na pierwszym miejscu. Bohaterowie to ludzie z krwi kości, z wadami, słabościami, lękami. Wspierają się nawzajem i pokazują, jak można żyć zwyczajnie i w pełni, tu i teraz, bez balastu przeszłości, który ciąży niczym kamień. Jestem poruszona i zaintrygowana tą historią. Jaki będzie ciąg dalszy?

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 384
ISBN: 978-83-8234-023-5
Premiera: 14 stycznia 2021

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with kathinka engel, Znajdź mnie - recenzja, Znajdź mnie teraz

Penny Reid „Kochaj albo jedź” Prószyński i S-ka

Opublikowany 24 stycznia 2021 Autor Aneta Kwaśniewska Komentarz

Jak w krzesanym.

Miłość bywa zaskoczeniem. Ideały zwykle są przereklamowane, a los kapryśny. Brodacze w akcji! Pierwszy tom serii zapowiada mnóstwo emocji i pięknych chwil w kolejnych odsłonach. Przygotujcie się na uczuciowy rollercoaster.

Seria o Brodaczach zaczyna się z przytupem. Jest tu nieco jak w góralskim tańcu krzesanym: szybko, mocno, z ogromną dawką pozytywnej energii i stopniowym podążaniem za partnerką. Nie brakuje zaskoczenia, bo w życiu też jest ich całkiem sporo.

Jessica od dzieciństwa kocha się w Beau. Miły, uroczy, łagodny, zawsze uśmiechnięty, taki „do rany przyłóż”. A w dodatku zabójczo przystojny. I rudy. Z brodą. Jego brat bliźniak, Duane, to arogancki ponurak, istne przeciwieństwo Beau. Choć też nie brakuje mu seksapilu. W końcu to bliźniacy. Jedna pomyłka kieruje Jessicę ku Duanowi. I ta pomyłka stanie się początkiem wyjątkowego uczucia, które rozpala wszystkie zmysły. Duane ma trochę za uszami. Czy to nie będzie przeszkoda na drodze do realizacji miłosnych pragnień?

Trochę się przekonywałam, żeby sięgnąć po tę powieść, ale szkoda, że zwlekałam, bo jest całkiem dobra. Niby jedna z wielu powieści o miłości, jednak ma swój niezaprzeczalny urok. Autorka subtelnie opisuje rozterki uczuciowe zarówno damskiej, jak i męskiej strony. Cytaty po podróży na początku każdego rozdziału, pięknie wprowadzają w kolejny etap życia bohaterów, ubogacają czytelnika i są pretekstem do refleksji. Jest klimatycznie, z wrażliwością i jedyną w swoim rodzaju energią. Seria o brodatych braciach Winstonach zapowiada się bardzo dobrze.

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 512
ISBN: 978-83-8169-316-5
Premiera: 28 lipca 2020

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with Brodacze, Kochaj albo jedź, Kochaj albo jedź recenzja, Penny Reid

Anna Sakowicz „Zatrzymać czas” Edipresse Książki

Opublikowany 23 stycznia 2021 Autor Aneta Kwaśniewska Komentarz

Płynąć z wiatrem.

Kiedy wszystko wreszcie pięknie się układa, chciałoby się zatrzymać czas i delektować chwilą. Ponieważ nie jest to możliwe, trzeba poddać się losowi, który czasem płata różne figle. I płynąć z wiatrem.

Siostry Żółtaszek mają już prawie poukładane życie. Prawie, bo obie żyją w luźnych związkach z mężczyznami, których prawdziwie kochają. Obie nabierają coraz większej ochoty na ślub. Ten niby nic nie zmienia, a jednak daje poczucie stabilizacji. Może to symboliczna pieczęć nad pełnym miłości związkiem? A może gwarancja, że czas właśnie się zatrzymał?

Agata mieszka z Emilem. Razem wychowują kilkumiesięcznego Tymka. W ich domu aż kipi od pozytywnych emocji i miłości. Czego chcieć więcej! Może ślubu i większej motywacji do schudnięcia? Doskonałe poczucie humoru jest przecież znakiem rozpoznawczym Agaty.

Pola mieszka ze Sławkiem. Wszystko mają ustalone, nawet datę ślubu. Pola marzy o dziecku i wcale nie jej niepełnosprawność pokrzyżuje te plany. Czy to koniec niespodzianek? Obie siostry żyją po swojemu, obie pragną szczęścia, bliskości i stabilizacji. Tylko dotknąć, żeby wszystko zaczęło się układać. A wtedy wystarczy wcisnąć czarodziejski guzik i zatrzymać czas.

Jest zabawnie, refleksyjnie, wzruszająco i zaskakująco. Życie w pełnej krasie. Różne koleje losu, intrygi, nieoczekiwane przypadki, niedopowiedzenia i plany, które wcale nie muszą być zrealizowane punkt po punkcie, by szczęście się uśmiechnęło. Trzecia część serii „Plan Agaty” porywa bezkompromisowością i pozytywną energią. Polecam, a jakże!

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 336
ISBN: 978-83-8177-535-9
Premiera: 13 stycznia 2021

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with Anna Sakowicz, Plan Agaty, Zatrzymać czas, Zatrzymać czas recenzja

« Starsze wpisy Recent Entries »