Recenzje

Wojciech Wójcik „Miałeś tam nie wracać” Zysk i S-ka

Opublikowany Autor Komentarz

miales-tam-nie-wracac

Pod zasłoną tajemnic.

 

Nieczysta gra zwykle ma swój dramatyczny finał. Jak dotrzeć do prawdy i sedna, które jest ukryte pod zasłoną tajemnic i niedopowiedzeń?

 

Kiedy Adam wraca po latach do Hajnówki, by wziąć udział w pogrzebie przyjaciela, nie wie, że przyjdzie mu się zmierzyć nie tylko z przeszłością, która zostawiła w nim trwały ślad, ale także ze sprawą znacznie większej wagi. Jego żona Aśka wciąż go napomina, by nie wchodził do starej rzeki, która dawno już zmieniła swój bieg, ale Adam nie może odpuścić, bo utonięcie Krzyśka jest zbyt wielką niewiadomą, a fotografia znaleziona w domku na działce, gdzie Krzysiek często pomieszkiwał, nie pozostawia złudzeń, że cicha i spokojna Hajnówka skrywa niejedną tajemnicę, a mundur wcale nie chroni przed nieczystymi gierkami. Ta gra jest warta świeczki, więc Adam zostaje, choć miał tam nigdy nie wracać.

 

Styl Wójcika jest na tyle wciągający, że dość obszerną powieść czyta się w mgnieniu oka. Powód? Doskonałe tempo akcji, plastyczny język, wielowątkowość sprowadzona do wspólnego mianownika i wartości, które nie tracą na aktualności mimo szybkiego stylu życia, zapracowania czy pogubienia we współczesności. Wątek kryminalny to jedno, a drugie to sensacja okraszona odrobiną romantyzmu i rumieńców młodzieńczości, która zwykle jest świetną niwą dla przyjaźni na całe życie. Proponuję tę niebanalną podróż na Podlasie i przyjrzenie się ludzkim emocjom z bliska, prawie przez lupę. Doskonała książka. Gorąco polecam.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 632
ISBN: 978-83-8116-631-7
Premiera: 28 maja 2019

Podziękowania dla Zysk i S-ka.

Opublikowany Kryminał, Powieść obyczajowa, Recenzje, Sensacyjne tagged with ,

Arthur Conan Doyle „Przygody brygadiera Gerarda” Wydawnictwo Dragon

Opublikowany Autor Komentarz

przygody-brygadiera-gerarda

Żołnierz niepospolity.

 

Przygody dość niepospolitego żołnierza wojsk napoleońskich, który zrobił błyskotliwą karierę wojskową, a przy tym nie zatracił smaku artystycznego i potrafił wykorzystać swoje wykształcenie do różnych strategii. Jego odwaga, spryt, poczucie humoru fascynują, a styl Doyle’a sprawia, że czytanie tej powieść jest prawdziwą ucztą.

 

Pułkownik Etienne Gerard z Trzeciego Pułku Huzarów nie wypadł sroce spod ogona. To nie przypadek, że od dwudziestego ósmego roku życia jest czynnym huzarem. Gerard to człowiek czynu i wielokrotnie potrafił wybrnąć z kryzysowej sytuacji. Czasem pomógł mu łut szczęścia, innym razem spryt, ale zawsze był bohaterem, który potrafił sam siebie zagrzewać do walki.

 

Przygody opisane w tej książce to przekrój przez ludzkie charaktery, emocje i sposób na życie. Ten, kto kombinował, był też taki na wojnie. Ten, kto dobrze żył z innymi ludźmi, taki sam był podczas potyczek. Szczera opowieść Gerarda o losach podczas wojny w różnych miejscach Europy to fascynująca podróż do czasów napoleońskich, gdzie rządziły ideały. I to jakie!

 

Wrodzona nieśmiałość Gerarda jest ujmująca, a wysokie poczucie godności warto naśladować. Oczywiście, była też słabość do pięknych kobiet. Doyle wciąga w historię swego bohatera na tyle, że chce się mu kibicować podczas różnych perypetii. I wiecie, co jest jeszcze piękne w Gerardzie? A to, że nie ma w sobie pychy. Umiejętność przyznawania się do własnych błędów i pomyłek, które mogły zmienić los świata, jest ujmująca. Miłośnikom klasycznej literatury brytyjskiej polecam koniecznie. Wszystkim malkontentom też, bo warto! To książka inna niż wszystkie. Na uwagę zasługują też oryginalne ilustracje W.B. Wollena.

Oprawa: miękka
Liczba stron: 424
ISBN: 978-83-7887-885-8
Premiera: 27 lutego 2019

Podziękowania dla Wydawnictwa Dragon.

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with ,

Marta Mazuś „Historie dziwnych samotności” Wielka Litera

Opublikowany Autor Komentarz

historie-dziwnych-samotnosci

Skaner ludzkich dusz.

 

Istotą człowieczeństwa jest samotność, która wywołuje rozrywający ból duszy. Żeby nie wiem jak się przed nią bronić i udawać, że nas nie dotyczy i tak łatwo ją odnaleźć w wielu drobnych i większych ludzkich sprawach.

 

Marta Mazuś wzięła pod lupę samotności dziwne, nietypowe i takie, o które trudno wręcz trudno byłoby podejrzewać. Okazuje się, że nie to, co na głównej arenie, ale to, co dzieje się w jej cieniu jest prawdziwe i często bolesne. Bohaterowie przedstawiają swe historie i wcale nie są z papieru. To ludzie utkani z uczuć, emocji, nostalgii i bólu. Znajdziecie tu prawdziwych pasjonatów, których coś blokuje, a także poszukiwaczy miłości, wciąż bez wyraźnego skutku. Są też co, którzy mają nadzieję, choć ich skrzydła dawno już zostały podcięte. Irenka, Krystyna, Grześ poddają się skanerowi dusz jak rutynowemu badaniu. Przypatrzcie się ich życiu, pomyślcie, a może znajdziecie odpowiedzi na pytania, dlaczego są oni tak bardzo samotni.

 

Potężny ładunek emocji ma w sobie ta dość nietypowa dla współczesnej prozy obyczajowej książka. Ścierają się tu niby proste sprawy, ale z tak przejmującym podłożem, że nie sposób obojętnie przerzucać kolejnych stron. To trzeba przeżyć, pomyśleć i wyciągnąć wnioski. Inspirującej lektury życzę.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 248
ISBN: 978-83-8032-267-7
Premiera: 10 kwietnia 2019

Serdecznie dziękuję Wydawnictwu Wielka Litera.

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with ,

Sophie Collins „Co wie twój pies?” Wydawnictwo Alma-Press

Opublikowany Autor Komentarz

co-wie-twoj-pies

Psia percepcja.

 

Pies. Wierny przyjaciel człowieka. Niby go znamy, ale co o nim wiemy? Wejdźcie do świata psiej percepcji, aby dostrzec to, co dla nich najbardziej charakterystyczne.

 

Świat widziany oczami psa jest inny od tego, który widzimy my. On odkrywa go zmysłami. Węch, wzrok, znaczne wyczulenie na ruch i kontrast oraz specyficzne fobie. Wszystko ma ogromne znaczenie, a odkrycie ich fenomenu to klucz do poznania psiej natury. Łatwiej zrozumieć zachowanie psa, gdy wie się o nim więcej. Bo pies to specyficzny organizm, którym rządzą zmysły.

 

Z tej książki dowiecie się o zdolnościach ponadzmysłowych psa. Jak to się dzieje, że pies z dużym wyprzedzeniem wie, że jego właściciel wraca do domu? Skąd u zwierzęcia niezwykła zdolność empatii wobec swego pana? Warto pochylić się nad tym tematem.

 

Psy żyją obok człowieka już od wieków. Uznawane są za najlepszych zwierzęcych przyjaciół, a to doskonały powód, aby poznać sposób ich rozumienia świata. Warto sięgnąć po tę książkę, aby przekonać się skąd wiemy to, co wiemy i poznać kilka nowych, pomysłowych sposobów na nawiązanie lepszego kontaktu ze swoim pupilem. A już prawdziwą gratką dla miłośników psów są praktyczne testy, które pozwolą ocenić ich inteligencję i pobudzić ją do rozwoju. I wszystko w jednej książce! Zajrzyjcie koniecznie.

 

Oprawa: twarda
Liczba stron: 192
ISBN: 978-83-7020-736-6
Premiera: 18 stycznia 2019

Podziękowania dla Wydawnictwa Alma-Press.

Opublikowany Poradniki i albumy, Recenzje tagged with ,

Agnieszka Dydycz „Dzisiaj należy do mnie” Muza

Opublikowany Autor Komentarz

dzisiaj-nalezy-do-mnie

W dbałości o jutro.

 

Gdziekolwiek jesteś, wiedz, że twoja wyjątkowość jest nie do przecenienia, a wytrwałe dążenie do szczęścia zawsze się opłaca. Wielkie pokłady optymizmu i refleksji znajdziecie w tej powieści. Agnieszka Dydycz wie, jak zawładnąć czytelniczą duszą i sprawić, że długo nie można zapomnieć o historii przedstawionej w książce.

 

Co jest wyjątkowego w bohaterce tej książki? Z pewnością to, że czuje więź z ludźmi, którzy żyli gdzieś, kiedyś, inaczej, ale podobnie. Różne realia, odmienne płcie, ale wspólny mianownik – dążenie do wolności, szczęścia i radości życia. Nie każdemu było łatwo ją odnaleźć. Kama uczy się na błędach innych, choć nie uniknie popełniania własnych. W dbałości o jutro warto pomyśleć o dzisiaj. Jeśli wykorzystasz je w pełni, może dotrzesz do mety, która zwie się szczęściem.

 

Blaski, cienie, słodycz i gorycz. Samo życie. Wiele tu barwnych postaci, ich przemyśleń, lepszych i gorszych wyborów, zdarzeń mrożących krew w żyłach i tych rozgrzewających serce. Ta książka was przytuli, otuli ciepłym kocem, rozgrzeje malinową herbatką zaparzoną przez opiekuńczą babcię, ale też otrzeźwi na realia życia i pobudzi do myślenia. Nigdy nie jest za późno na zauważenie drobiazgów składających się na życie i nigdy nie jest za wcześnie na myślenie o przyszłości. Bo czy będzie druga szansa? Hm… no właśnie.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 480
ISBN: 978-83-287-1180-8
Premiera: 17 kwietnia 2019

Podziękowania dla Wydawnictwa Muza.

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with ,
« Starsze wpisy Recent Entries »