Recenzje

Ewa Woydyłło „Świętowanie życia” Wydawnictwo Literackie

Opublikowany Autor 2 komentarze

Sztuka codzienności.

 

Życie z dnia na dzień często porównywana jest do kołowrotka, który plecie nić przez wytyczone tory. Tak często zatracamy się w tym rytmie i schematach. Gdy ktoś lub coś zaburzy tę codzienną rutynę, czujemy się nieswojo, niekomfortowo. Jednocześnie stale narzekamy, że codzienność jest taka przewidywalna i nudna.

 

Świętowanie ozdabia szarą codzienność niczym piękna broszka zdobiąca prostą suknię. Czy świętować trzeba? Nie jest to konieczne, ale działa na nas jak eliksir pełen wyzwalającej energii i optymizmu. Co zrobić, by subtelnie połączyć codzienność ze świętowaniem? Jak sprawić by do prozy życia wpleść odrobinę luksusu świętowania?

 

Właśnie o tym subtelnym połączeniu jest ta książka. Zdecydowanie warto po nią sięgnąć i wziąć sobie do serca zawarte tu rady. Tak niewiele trzeba, aby zmienić życie w coś pięknego i niepowtarzalnego. Tak mało kosztuje rozpieszczanie siebie i innych. Sztuka codzienności to umiejętność korzystania z pozytywnej energii, doceniania siebie i budowania pozytywnych relacji z innymi. Gotowi?

 

Książka składa się z trzech części świętowania życia: „Sekrety kobiet”, „Buty szczęścia” i „Droga do siebie”. Każda z nich to drogowskaz na lepsze jutro. Inspirują do poznania siebie, docenienia własnych cech, odnalezienia tego, co najlepsze i zrozumienia, że uczynienie święta z codzienności zależy tylko od nas. Czy chodzi o obdarowanie siebie szczyptą lenistwa? Dla niektórych może tak, ale dla innych będzie to raczej obdarowanie siebie tym, czego po prostu nam brakuje. Fundujmy sobie ciche triumfy i zróbmy z nich nasze wewnętrzne święto. To działa!

 

Przestańmy skupiać się na zmartwieniach i zacznijmy cieszyć się z dobrych rzeczy. To niewiarygodne, ale sporo tych pozytywów mamy każdego dnia. Cóż, nie zauważamy ich, bo rozkminiamy troski. Ot co!

 

Warto sięgnąć po tę książkę i czerpać z niej garściami. Wasze samopoczucie z pewnością się poprawi. Stanowczo polecam.

 

Oprawa: twarda
Liczba stron: 496
ISBN: 978-83-0808-803-6
Premiera: 15 października 2025

Opublikowany Poradniki i albumy, Recenzje tagged with , ,

Ewelina Konopczyńska-Tota „Rozmowy z Aktorami ze Starego Teatru”

Opublikowany Autor Komentarz

Waga zawodu aktora.

 

Być aktorem. Piękna sprawa. Zawód podziwiany, oklaskiwany, wyjątkowy. Widzowie oglądają to, co aktor ma do przedstawienia na ekranie, czy na scenie. Wczuwają się w wyjątkowość postaci, identyfikują z nimi. Gdy aktor gra całym sobą, można zapomnieć, że to tylko rola. Często postać filmowa czy sceniczna ma twarz aktora. Aktorstwo to sława, rozpoznawalność, niebanalność i to coś, o czym niejednokrotnie się marzy.

 

„Aktorstwo to jest taki zawód, którego nie da się uprawiać bez ogromnej empatii.”

 

„Rozmowy z Aktorami ze Starego Teatru” to zbiór szczerych rozmów z aktorami Narodowego Starego Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie. Poznajemy ich prywatność, poglądy, punkt widzenia na różne sprawy. Wchodzimy w skórę aktorów, zaprzyjaźniamy się z nimi, śledzimy ich losy. Przenosimy się w różne czasy i możemy dokonać porównania, jak żyło się kiedyś, gdy królował szary PRL.

 

„Aktorstwo jest bardzo zaborczym zawodem, z trudem znosi jakąkolwiek konkurencję.”

 

Ewelina Konopczyńska-Tota z pasją odkrywa przed czytelnikami wagę zawodu aktorskiego i przybliża osobowości znane z ekranu i ze sceny. Czytając kolejne wywiady, można lepiej poznać codzienne życie aktorów, ich troski, lęki i marzenia.

 

Po przeczytaniu tej wyjątkowej opowieści o ludziach tworzących Stary Teatr, zupełnie inaczej patrzy się nie tylko na osoby, które podzieliły się swymi doświadczeniami w rozmowach z Autorką, ale też na sam zawód aktora. W aktorstwie można się zatracić.

 

„Nie ucieknę przed sobą w aktorstwo.”

 

Dlaczego warto sięgnąć po tę książkę? Choćby po to, by przeczytać coś wyjątkowego, niesztampowego i przenieść się, nawet na kilka krótkich chwil, do świata, w którym sztuka odgrywa niebagatelną rolę. Serdecznie polecam.

 

Oprawa: miękka
Liczba stron: 580
ISBN: 978-83-6761-375-0
Premiera: 22 września 2025

Opublikowany Poradniki i albumy, Recenzje, Wywiady tagged with ,

Soli Lazarus „ADHD. Jak to ogarnąć?” Znak Emotikon

Opublikowany Autor Komentarz

Ogarnąć chaos w głowie.

 

ADHD to nie wada. Od tego warto zacząć. Wiele mitów narosło wokół tematyki nadpobudliwości psychoruchowej. Wiadomo, ktoś z syndromem niespożytej energii jest inny, więc się wyróżnia, a jak się wyróżnia, to niedobrze. Taka prawda. Każda forma wyróżniania się poza utarte schematy to ryzyko bycia wytykanym palcami i pretekstem do szeptania po kątach. Co z tym fantem zrobić? Może oswoić? Ale jak? Są sposoby. Pierwszy z nich to ZROZUMIENIE. To klucz do furtki, która zaprasza was do nieco innego świata, niż ten, który znacie.

 

Osoby z ADHD da się polubić. Serio! Trzeba tylko chcieć wejść na chwilę do mózgu osoby z zaburzeniem uwagi. Sporo się tam dzieje, uwierzcie!

 

Książkę napisała nauczycielka, a zarazem matka dorosłego już syna z ADHD. Wiedzcie, że osoba z takim doświadczeniem z pewnością dużo wie na ten temat. Prezentuje tu lifehacki dla nastolatków, którzy potrzebują odrobiny zrozumienia i wsparcia zarówno w szkole, jak też w domu, w codziennych relacjach z rówieśnikami, rodziną i obcymi osobami. Dzięki nowatorskiej i pełnej energii formie przekazu zdecydowanie łatwiej zrozumieć, jak funkcjonuje mózg osoby z ADHD i co wspólnego mają ze sobą neurony z pikselami z komputera. Wyjątkowości dodają opinie młodych ludzi, którzy każdego dnia mierzą się z własnymi deficytami, a może raczej tym czymś więcej, co dostali?

 

„Nie jesteś osobą uszkodzoną i nie trzeba cię naprawiać.”

 

Dowiedzcie się, z jakimi problemami mierzą się każdego dnia osoby z nadpobudliwością psychoruchowa, wejdźcie w ich skórę, poznajcie ich emocje, lęki i frustracje. Tak będzie łatwiej pojąć, o co w tym wszystkim chodzi. Może czas odrzucić stereotypy i otworzyć się na inność, która wcale nie jest czymś gorszym od normatywności? Neuroróżnorodność jest fascynująca. Gorąco polecam zgłębienie tej tematyki.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 128
ISBN: 978-83-8367-653-1
Premiera: 13 sierpnia 2025

Opublikowany Poradniki i albumy, Recenzje tagged with ,

Magdalena Witkiewicz „Wiatr od morza. Sztil” Pracownia Dobrych Myśli

Opublikowany Autor Komentarz

W porę przepakować walizki.

 

Małżeństwo z rozsądku i dojrzewanie do głębokiego uczucia. Układanie codzienności partej na kłamstwie, które miało być tym „lepszym złem”. Podświadome oczekiwanie na kolejny życiowy sztorm po długim okresie sztilu. Cóż, w czasie flauty trudno żeglować, ale żyje się całkiem dobrze. Po co to zmieniać, gdy spokój i poczucie bezpieczeństwa na dobre zagościły w rodzinie? Tylko czy da się znaleźć absolutne ukojenie, gdy z tyłu głowy, wciąż słuchać echa przeszłości?

 

„Czasem szczerość niesie ze sobą zbyt wielkie ryzyko – ryzyko utraty kogoś, kogo kochasz, gdy zobaczy cię takim, jakim naprawdę jesteś.”

 

Anna wyszła za mąż za Andrzeja. Jako dziewiętnastoletnia matka Karolinki stara się odnaleźć w trudnej codzienności. Na bok zeszły jej młodzieńcze marzenia. Teraz jest dom i obowiązki, które piętrzą się niczym wielka góra piasku hamująca wszelkie ruchy. Rodzi się uczucie do męża, a niedługo potem na świat przychodzi Agatka. Dzień mija za dniem, zostały tylko wspomnienia z młodości i dawnej miłości do Władka.

 

Andrzej nie ma odwagi, by wyznać żonie prawdę z przeszłości. Wybiera „lepsze zło”, gdyż boi się konsekwencji prawdy. Jest szczęśliwy u boku ukochanej. Nadszedł długo oczekiwany spokój, którego nie warto burzyć.

 

Nikt się nie spodziewa, że prawda upomni się o siebie po wielu latach. Wtedy Anna jest już w mackach uzależnienia. Coraz trudniej udźwignąć własne emocje. Czy przyjdzie pora na przebaczenie i oczyszczenie?

 

Piękna, klimatyczna, refleksyjna kontynuacja „Wiatru od morza. Sztormu”. Historia o dorastaniu, dojrzewaniu do prawdy, przebaczeniu i nieograniczonych pokładach nadziei, która ma szanse dochodzić do głosu, gdy otworzymy dla niej furtkę we własnym sercu i umyśle. Poruszająca opowieść o uzależnieniu i współuzależnieniu, o lękach i odwadze, która idzie z nimi w parze. Zdecydowanie warto przeczytać i przemyśleć. Kto wie, może nawet podać dalej, by ta historia dotarła do jak największej liczby czytelników.  

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 320
ISBN: 978-83-6835-10-1
Premiera: 13 sierpnia 2025

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with , , ,

Eric-Emmanuel Schmitt „Callas, moja rywalka” Znak Literanova

Opublikowany Autor Komentarz

Dar i przekleństwo.

 

Czy można podporządkować własne życie ciągłej obserwacji rywalki, bólowi niespełnienia, ciągłej rywalizacji i pojedynkowi na emocje? Dlaczego tak łatwo zatracić się w niechęci do innej osoby i trwać w irracjonalnej walce? Ten cudzy blask może zaślepić na tyle, ze zupełnie nie zauważa się własnych walorów. Bo tu chodzi o coś więcej niż sława. To wewnętrzne piękno, które wzbudza zazdrość, a stąd już tylko krok do obsesji.

 

Maria Callas, choć przeciętnej urody, niewątpliwie błyszczała na scenie operowej. Jej głos zniewalał, a rywalki powalał na łopatki. Carlotta Berlumi całe życie marzyła, by być rozpoznawalna i wciąż obserwowała Callas. Otwarcie mówiła o niej, jako o rywalce. Callas miała wszystko: głos, sławę, kochanków. Berlumi była ciągle w cieniu i nie potrafiła poradzić sobie z obsesyjna niechęcią do rywalki.

 

Ból niespełnienia bywa gorszy od otwartych ran. To nieustanne psychiczne zdołowanie  i porównywanie się do kogoś niedoścignionego. Berlumi do końca swych dni wyrażała niechęć do Callas. Czy było warto?

 

W tej książce znajdziecie emocje, które przez życie towarzyszyły Carlottcie Berlumi. Jej szczerość jest niebywała. Nie waży słów, czasem mówi o rywalce w grubiański sposób. Zazdrość czy psychiczna obsesja? Wszystkie chwyty dozwolone? Bycie gwiazdą to nie bułka z masłem. Dążenie do splendoru popycha do okropnych czynów.

 

Carlotta Berlumi nigdy nie istniała, ale w tej powieści jest postacią symboliczną, która ma odzwierciedlać postawy, emocje i uczucia wielu innych śpiewaczek operowych, które właśnie tak mogły odbierać Marię Callas. Ikona opery miała niezwykły dar – potrafiła nawet zmienić operę, gdy była przekonana do swoich racji. Ci patrzący z boku nie potrafili cieszyć się z sukcesów rywalki, za to z pełnym zaangażowaniem obmyślali plan zemsty. W efekcie zostawali z niczym, a Callas święciła triumfy nawet po własnej śmierci. I na tym polegał geniusz tej wielkiej artystki. Ta historia udowadnia, że zawsze warto robić swoje, bez względu na nienawistne spojrzenia rywali. Eric-Emmanuel Schmitt w krótkiej formie prezentuje niepodrabialne emocje. Warto ich doświadczyć.

 

Oprawa: twarda
Liczba stron: 144
ISBN: 978-83-8367-806-1
Przekład: Adriana Celińska
Premiera: 2 lipca 2025

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with , ,
« Starsze wpisy Recent Entries »