Niedom boli.

 

Jakie znaczenie ma dom? Każdy wie, że niebagatelne. Dom to przystań, bezpieczeństwo, ostoja, pewnik, do którego z chęcią się wraca. Dom to nasze życie, spokojny port w codzienności. Nic dziwnego, że dom zbudowany na piasku staje się swego rodzaju traumą, bo człowiek wciąż nie jest pewny, czy on jeszcze jest, czy już za chwilę zniknie.

 

Bohaterami tej powieści są Helena i Henryk, którzy tuz po wojnie ruszają z Małopolski na ziemie odzyskane. Znajdują skromny dom w Strupicach koło Jeleniej Góry. Chcą żyć uczciwie i zbudować swą codzienność w bezpiecznym miejscu. Czekaja na urodzenie drugiej córeczki i liczą na spokojne życie. Los jednak nie ma dla nich litości. Codzienność wystawia ich na nieustanne próby. Spory sąsiedzkie, kradzieże i niegasnące poczucie zagrożenia są jak toksyna powoli wylewająca się na ich życie.

 

Koniec wojny wcale nie przyniósł upragnionego spokoju. W powietrzu wciąż wisi wrogość, lęk, niepewność, nieufność. Ci, którzy powinni być bliscy, są jak wilki, nigdy nie wiadomo, kiedy nastąpi atak z ich strony. Przejmujące oblicze powojennej rzeczywistości odciska piętno na bohaterach.

 

Tak wiele tu smutku, strachu, trudnych wyborów i nadziei, która jest twarda jak skała. Człowiek nosi w sobie wiele cierpliwości i siły, by wciąż wierzyć, że będzie lepiej, jaśniej, spokojniej. „Niedom” porusza i zastanawia. Pokazuje głębię ludzkiego smutku, bólu i potrzebę przynależności. W grupie człowiek czuje się raźniej, swojsko, więc chce do niej przynależeć. Gdy jest wyobcowany, jego poczucie bezpieczeństwa sięga parteru. Powojenne blizny powinny jednoczyć, ale prawda okazuje się zgoła inna. Każdy walczy o swoje, brakuje ufności, a dominuje wewnętrzna złość i podejrzliwość. Dom tworzy się z ludzkiej dobroci, gdy jej zabraknie nie ma szans na spokojną przystań. Warto przeczytać, przemyśleć, zwolnić tempo i docenić zwykłą codzienność. Bo niedom boli.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 216
ISBN: 978-83-6875-384-4
Premiera: 16 września 2026