Bezmiar samotności.

 

Przejmująca opowieść o samotności wśród ludzi, o poszukiwaniu wolności dającej złudną wizję spokoju oraz o odkrywaniu sekretów, które latami drzemią ukryte tuż obok nas.

 

Bezmiar samotności dominuje w fabule tej książki. Pozornie Artie Dam ma wszystko: rodzinę, dom, satysfakcjonującą pracę. Uczy życia młode pokolenie, a sam nie radzi sobie z uniesieniem jego ciężaru. Dla każdego ma dobre słowo i życiową mądrość, choć sam bije się z egzystencjalnymi myślami. Dlaczego tak się dzieje? Co drzemie w zakamarkach umysłu tak pozytywnego dla świata bohatera? Do czego się posunie, żeby spróbować znaleźć ukojenie? Jak wiele cichych tragedii przyjdzie mu znieść?

 

„Bez względu na to, co nam się wydaje, nigdy nie jesteśmy w stanie w pełni zrozumieć, jak postrzegają nas inni.”

 

Artie Dam jest nauczycielem historii liceum. Uczniowie go podziwiają. Jego żona Evie zawsze znajduje czas na wysłuchanie opowieści o kolejnych obserwacjach męża. Dla syna Robiego jest jak zwiadowca. Artie lubi żeglować. Ma bliską przyjaciółkę, Flossie, z którą uwielbia się śmiać. Pozornie jego życie jest poukładane, spokojne, dojrzałe. Skąd u Artiego tyle przejmujących myśli? Dlaczego ma tak wielką ochotę zrobić krok, który wszystko zmieni? Jak bardzo może przytłoczyć bezmiar samotności wśród ludzi?

 

„Wszyscy jesteśmy wyspami.”

 

Elizabeth Strout niespiesznie prowadzi czytelnika przez meandry ludzkich losów. Nie serwuje ekstremalnych wydarzeń, a porusza do głębi. Wchodzi w psychikę bohatera z przenikliwością, która wywołuje ciarki. Zastanawia i zostaje na długo w pamięci czytelnika. Prozę Strout trzeba analizować niespiesznie i delektować się każdym wyrazem. Odkrywanie zawartej tu głębi jest smakowitą literacką ucztą. Gorąco polecam.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 256
ISBN: 978-83-8360-407-7
Przekład: Kaja Gucio
Premiera: 21 lipca 2026