Tajemnica spowita mgłą wspomnień.

 

Elektryzująca fabuła tej powieści jest tak niezwykła, że aż dziwna. Czy opisane zdarzenia mogły mieć miejsce? Czy zamknięta społeczność jednej wioski mogła aż tak ulegać wpływom jednej osoby i tkwić w swoich mniejszych lub większych zaburzeniach?

 

Saladina i Dolores, siostry znane jako Zimowe Panny, powracają po trzydziestu latach do rodzinnego domu w małej galisyjskiej wiosce. Jako małe dziewczynki musiały stąd uciekać. Dlaczego? Minęły trzy dekady, a w wiosce i mentalności ludzi ją zamieszkujących niewiele się zmieniło. Sam powrót sióstr wywołuje pewne zawieszenie w ich spokojnej egzystencji. Dlaczego mieszkańcy wstrzymują oddech na widok tych kobiet? Co takiego zrobił ich dziadek, że wszyscy mają względem niego zobowiązania?

 

Przedziwne to miejsce. Czego by się nie dotknąć jest jakieś naznaczone, nienormalne, skrzywione i deprymujące. Tajemnica unosi się w powietrzu, dziwactwa przybierają obsesyjną formę, a normalność… chyba nie istnieje.

 

Oryginalna fabuła, która zadziwia, a chwilami wywołuje złość i obrzydzenie, z pewnością stawia tę książkę wśród nietypowych i trudnych do opowiedzenia. To trzeba poczuć własnymi zmysłami i spróbować ogarnąć własnym rozumem.

 

Cristina Sánchez-Andrade wymyka się schematom. Jej wyobraźnia nie należy do typowych, a wciągający sposób prowadzenia akcji elektryzuje. Ciekawa książka, która nurtuje długo po przeczytaniu.

Oprawa: miękka
Liczba stron: 320
ISBN: 978-83-287-0110-6
Premiera: 24 lutego 2016

Egzemplarz recenzencki otrzymałam od Business&Culture. Dziękuję!

 

Premierowo

 

Smak niemożliwego.

 

Czasem mocno stąpając po ziemi trudno uwierzyć, że gdzieś mogą unosić się cudowne feromony miłości. Ta wspaniała powieść intryguje dwuznacznością. Z jednej strony dodaje otuchy, przynosi błysk nadziei, że prawdziwa miłość nie zrażając się trudnościami w końcu zatriumfuje. Z drugiej, przytłacza gwałtownymi cięciami, gdy uszkodzone skrzydła nie są już w stanie unieść do góry. Nie warto tracić czasu, bo ten płynie szybciej niż sądzimy. Trzeba go wykorzystać do maksimum i czerpać z życia pełnymi garściami to, co najlepsze. Czy warto się w tym jednak zatracić na tyle, by ranić innych? I tak właśnie można znaleźć się w życiowym potrzasku…

 

„Kiedy widzisz samo słońce i nie rozglądasz się dokoła, możesz nie zauważyć chmury deszczowej, a ona przecież wcześniej czy później się zjawi. Ale po deszczu jest tęcza, a potem znowu słońce…”.

 

Rozstanie z wymarzonym facetem to jeszcze nie koniec świata. Trzeba wziąć się w garść nawet, gdy miłość bezgranicznie i uparcie nie daje o sobie zapomnieć. Ważne, by zupełnie nie popaść w tęsknotę i nie zaniedbać tych sfer życia, które nie bez trudu zostały już wypracowane.

 

Kolejne spotkanie z Kaśką Laską to wspinaczka po trudnym i nieprzyjaznym podłożu, na którym napotkamy całkiem sporo przeszkód. Każdy „kamień” boleśnie wciska się w stopy. To emocje, które wywołują trudne do zasklepienia rany. Im wyżej, tym ich więcej, a droga do szczęścia jest kręta i wyboista. Może rzucić wszystko i poddać się zniewolonym niemocą? Hm, ale wtedy nie ma co liczyć na piękne widoki ze szczytu, zapowiedź szczęścia i spełnienia…Czy warto zawalczyć o miłość, gdy po drodze tyle przeszkód?

 

Pierwsza część książki z Kaśką Laską w roli głównej, czyli „Szkoła latania”,  skupiała się na dodawaniu otuchy w poszukiwaniu własnego „ja”, samoakceptacji, pokładów asertywności wobec toksycznych ludzi i wiary w lepsze jutro. W „Blisko chmur” pojawia się niepewność, zwątpienie, chęć poddania się, buntu własnej siły, pokusa porzucenia tego, co już się osiągnęło, jakaś natrętna słabość, którą trudno odgonić. Jak temu podołać? Czy Kaśka wytrwa w postanowieniach? Jaką rolę odegra w tych rozterkach przyjaźń? Czy uczuciowy cios ostatecznie nie powali na matę, pozbawiając szansy na podjęcie dalszej walki? A wreszcie, czy w ogóle warto walczyć, gdy wiadomo, że własne szczęście będzie okupione cierpieniem innych osób?

 

Dylematy, rozterki, brak prostych rozwiązań, skomplikowane relacje, pogmatwane uczucie, brak spełnienia, oczekiwanie, ból tęsknoty – to miszmasz, na który możecie liczyć w tej powieści. Zakończenie pozostawia sporo znaków zapytania, wiec chrapka na ciąg dalszy rośnie. Bardzo polecam!

Oprawa: miękka
Liczba stron: 286
ISBN: 978-83-7835-466-6
Premiera: 22 marca 2016

 

Za zaproszenie do napisania rekomendacji do tej książki serdecznie dziękuję Sylwii Trojanowskiej 🙂 Ukłony dla Wydawnictwa Videograf

 

Przeczytaj recenzję książki Sylwii Trojanowskiej „Szkoła latania” KLIK

Współczesna czarownica na tropie rodzinnej zagadki.

 

Odrobina magii w życiu nie zaszkodzi, a wręcz dodaje mu rumieńców. Jednak zbyt duża ilość tajemnicy i niewytłumaczalnych zdarzeń może stać się czymś niepokojącym. To sen czy jawa? Real czy wytwór wyobraźni? I ten rudzik…jaką rolę odegra w życiu bohaterki?

 

Sonia Hunamska to pewna siebie dziennikarka prasowa. Lubi tajemnice historii, zwłaszcza te dotyczące obrzędów. Badanie tropów sprzed wieków podnosi poziom adrenaliny i pobudza ciekawość. Sonia dąży do odkrycia prawdziwej historii pochówków przy lokalnym kościele, ale ktoś depcze po piętach jej dziennikarskiemu śledztwu.

 

Noce to dla Soni czas dotykania innej rzeczywistości. Tajemnicze sny sprawiają, że zaczyna samą siebie podejrzewać o niezwykłą moc. Krok po kroku okazuje się, że ma rację. Kobiety w jej rodzinie posiadają dar, który daje im niecodzienną energię, choć tkwi w nim również pewne ryzyko. Bo bycie czarownicą to nie tylko zyski…

 

Powieść rozbudza wyobraźnię i wciąga swym magicznym wątkiem. Niecodzienne przeżycia senne, pozostawiające ślad na jawie oraz obcowanie z tajemnicą i powolne jej odkrywanie są dopracowane i intrygujące. Wewnętrzna siła, upór i ciekawość bohaterki zgrabnie łączy się z elementami magii i dawnej obrzędowości. Odrobina miłości i namiętności stanowi wysmakowany element dodający powieści pieprzu i pazura. Nie łudźcie się jednak, że uczucie przysłoni realne postrzeganie świata tak silnej bohaterce jak Sonia. Ona uwodzi niecodzienne, niby mimowolnie lecz świadomie. Kto ulegnie jej czarowi? I czy to faktycznie czary?

 

Ciekawa, intrygująca, bardzo dobra książka, subtelnie łącząca historię ze współczesnością i twarde stąpanie po ziemi z urokiem niezbadanej magii. Można ulec jej czarowi. Godna uwagi.

 

Oprawa: miękka
Liczba stron: 400
ISBN: 978-83-2404-102-2
Premiera: 14 marca 2016

Serdecznie dziękuję Wydawnictwu Znak za egzemplarz recenzencki.