Powieść obyczajowa

Adrianna Michalewska, Izabela Szolc „Dziewczyny chcą się zabawić” Muza

Opublikowany Autor Komentarz

dziewczyny-chca-sie-zabawic

Marzenia i rozczarowania.

 

Zupełnie z innych światów ponurej peerelowskiej rzeczywistości. Odmienne, biorąc pod uwagę temperament. Tak różne z uwagi na wygląd. Los połączył te dziewczyny ze sobą, by razem stworzyły coś niebanalnego. Musiały przejść wyboistą drogę, ale warto było zadać sobie jej trud. Poznajcie dziewczyny z Łodzi. Marzyły i kochały, były niepewne i odważne, czasem zniechęcone, jednak ambitne. Wyruszcie w podróż sentymentalną do końcówki lat osiemdziesiątych minionego wieku.

 

Robotnicza Łódź. Cztery dziewczyny z różnych warstw społecznych. Amelia, Monika, Iza i Paula. Różne, a tak podobne. Pragnące lepszego życia, marzące górnolotnie, kochające i pełne niezdrowego wręcz optymizmu. Życie okrutnie je rozczarowuje, ale one wciąż marzą i pragną czegoś więcej, niż zwyczajność. Zakładają zespół muzyczny, który ma być odskocznią od szarości miejskich bloków i wiecznych wyrzeczeń. Muzyka jest ich pasją i kanwą do wykrzyczenia buntu. Wkraczające w dorosłość dziewczyny chcą się zabawić, ale będą musiały udźwignąć ciężar prawdziwego życia, w którym zbyt wiele miejsca na zabawę nie ma.

 

Autorki niezwykle ekspresyjnie opisują łódzkie realia końca lat osiemdziesiątych minionego wieku. można wejść w tamten świat i poczuć, jak wówczas się żyło. Nie brakuje elementów, które każdy z nas wspomina z nostalgią. Są też te, o których nie chcemy pamiętać. Refleksyjnie, emocjonalnie, na wskroś prawdziwie. O życiu. Po prostu.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 480
ISBN: 978-83-7758-204-6
Premiera: 6 lutego 2018

Podziękowania dla Wydawnictwa Muza.

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with ,

Lauren Graham „Być może kiedyś” Zysk i S-ka

Opublikowany Autor 2 komentarze

byc_moze_kiedys_1400

Przedpremierowo/Rekomendacja okładkowa

 

Trampolina do sukcesu.

 

Szukanie własnej drogi może być błądzeniem we mgle. Upór i wiara w jej odnalezienie dodają sił do przedzierania się przez odmęty chaosu, niepowodzeń i wielokrotnych prób dotarcia do celu. Czy gra jest warta świeczki?

 

Historia Franny, która od dwóch i pół roku mieszka w Nowym Jorku i próbuje sił w realizowaniu wielkiej pasji, jaką jest aktorstwo, ale póki co błądzi wśród rozpędzonego życiem miasta wielu możliwości. Dorabia jako kelnerka, mobilizuje się do zdrowego stylu życia opartego na dietach i uprawianiu sportu, nakłania samą siebie do właściwej organizacji czasu i chodzi na castingi do reklam, które mają być trampoliną do aktorskiego sukcesu. Z jaki skutkiem wykonuje te zadania? W całym tym szaleństwie jest odwaga, młodzieńczość, nadzieja i wiara w sukces. Jest też niepewność, czasem trudna do zwalczenia. Jak potoczą się losy Franny?

 

Czerpanie nauki z porażek świadczy o wewnętrznej dojrzałości i tego można się nauczyć poznając historię rozczarowanej codziennością, ale wciąż nie tracącej nadziei w sukces, dziewczyny, która zmaga się z przeciwnościami i wytrwale szuka szczęścia i zawodowego zadowolenia. Lekki styl autorki sprawia, że książkę czyta się z przyjemnością. Dodaje otuchy, energii i optymizmu oraz uczy poszukiwania sensu życia w świecie ogarniętym pędem i wieczną gonitwą za bliżej nieokreślonym celem. Historia Franny udowadnia, że z każdej porażki można czerpać naukę, która przyczynia się do osiągnięcia wewnętrznej dojrzałości. Optymistyczna i wysoce energetyczna powieść!

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 400
ISBN: 978-83-811-6451-1
Premiera: 29 października 2018

Za propozycję napisania rekomendacji na okładkę serdecznie dziękuję Wydawnictwu Zysk i S-ka.

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with ,

Clarissa Goenawan „Deszczowe ptaki” Prószyński i S-ka

Opublikowany Autor Komentarz

deszczowe.ptaki

Szukając ukojenia.

 

Ból po stracie bliskiej osoby trudno opisać słowami. Wewnętrzne przeżycia i poczucie żalu potęgują pustkę. Szukając ukojenia, można spotkać samego siebie. Ta wzruszająca książka o poszukiwaniu czegoś, co zapełni pustkę po stracie, przenosi do świata realizmu magicznego, gdzie widać, słuchać i czuć więcej.

 

Ren Ishida otrzymuje wiadomość o śmierci starszej siostry Keiko, która jakiś czas temu wyjechała do prowincjonalnego japońskiego miasteczka Akakawa. Była tam powszechnie lubiana, tym bardziej dziwi fakt, że została zamordowana. Ren wyrusza do Akikawy, by przygotować  uroczystości pogrzebowe oraz podążać śladem przeszłości siostry. Ta wędrówka zadziwi go wieloma odsłonami, w tym tą, która będzie dotyczyć jego samego. Szukanie śladów mrocznej historii zaprowadzi go do własnego dzieciństwa.

 

Ulotność ludzkiego życia jest tu ukazana w refleksyjnej, poetyckiej wręcz formie. Piękne opisy detali, takich jak smaki, zapachy, potrawy, rośliny czy zjawiska przyrody, zachwycają i przenoszą do nieco odrealnionego świata. Dla kontrastu, jest też realna rzeczywistość, wcale nie bajkowa. Wsłuchajcie się w tę opowieść i poczujcie zapach deszczu i smak łez. Poznajcie historię kroczenia ku ukojeniu i wychodzeniu z emocjonalnej pustki. Absolutnie zjawiskowy debiut.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 376
ISBN: 978-83-8123-364-4
Premiera: 11 października 2018

Podziękowania dla Wydawnictwa Prószyński i S-ka.

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with ,

Ewa Zdunek „Lekarstwo na żal” W.A.B

Opublikowany Autor Komentarz

lekarstwo na żal

Dystans do przeszłości.

 

Strach przed konfrontacją ze sobą jest najsilniejszy. Niełatwo go pokonać, zwłaszcza, gdy na co dzień konfrontuje się ze sobą ludzi zawodowo jako mediator. Przed trudnym zadaniem stanęła bohaterka książki Ewy Zdunek. Czas odnaleźć lekarstwo na nieutulony żal przeszłości.

 

Marta wreszcie czuje życiową stabilizację. Były mąż siedzi w więzieniu, relacje z matką stają się prostsze, a dziewczynki nie sprawiają większych problemów wychowawczych. Marta szykuje się do wyjazdu na Sycylię, by nabrać dystansu do minionego. Właśnie w takiej sytuacji przeszłość się o nią upomina. Telefony od tajemniczej kobiety, która przedstawia się jako jej biologiczna matka, wprowadzają spory niepokój i burzą misterną układankę rzeczywistości. Czyżby cała przeszłość była wielkim kłamstwem? Jak znaleźć wytłumaczenie dla decyzji, które kiedyś zapadły? Gdzie znaleźć lekarstwo na żal wypełniający serce?

 

Bagaż doświadczeń zdaje się być przeładowany, gdy czarę goryczy dopełniają sekrety sprzed lat. Trudno się pogodzić z niedopowiedzeniami, a jeszcze trudniej przebaczyć i zapomnieć o żalu. Historia bohaterki tej książki pokazuje, że znalezienie radości po sporym ładunku smutku jednak jest  możliwe i warto jej szukać. Uruchomienie nieznanych dotąd emocji może być kosztowne, ale warte zachodu. Kontynuacja „Mediatorki” zaskakuje przewrotnością zdarzeń i znaczeniem drugiej szansy, która może być wyjściem z patowych sytuacji. Pełna emocji. Przeczytajcie.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 400
ISBN: 978-83-280-4548-4
Premiera: 17 września 2018

Podziękowania dla Wydawnictwa W.A.B

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with ,

Nina Lykke „Nie, po prostu nie” Muza

Opublikowany Autor Komentarz

nie-po-prostu-nie

Burza uczuć.

 

Co wybrać? Dojrzałe uczucie czy młodzieńczą namiętność? Tkwić w emocjonalnej obojętności czy dać się porwać szaleńczej burzy uczuć? Stojąc na rozdrożu można się zagubić. Jak potem się odnaleźć?

 

Mnóstwo pytań pozostawia po sobie ta książka. Akcja toczy się niespiesznie. Fabuła nie jest zbyt bogata. Tu chodzi raczej o psychologię uczuć i rozkminianie dojrzałość w starciu z młodością. Ingrid i Jan są małżeństwem od dwudziestu pięciu lat. Mają dwóch dorosłych synów i bagaż różnych doświadczeń. Żyją z dnia na dzień. Wypaleni uczuciowo nie szukają w sobie ognia namiętności. Ingrid wchodzi w okres menopauzy i tym tłumaczy uśpione libido. Tymczasem Jan odkrywa drugą młodość. Czuje się jak młody bóg, gdy dużo młodsza podwładna Hanne zaczyna się nim interesować. Nie wierzy we własne szczęście, nic dziwnego, że pierwsze zachłyśnięcie nim jest tak niebezpieczne. Dokąd zaprowadzi go ta niebezpieczna gra?

 

Autorka brutalnie i naturalnie przedstawia rozterki dojrzałego małżeństwa, żyjącego we współczesnym zelektronizowanym świecie. Ukazuje ich problemy, niepewność i ułudę, by za chwilę zaczerpnąć sporą porcję sprawdzonych uczuć i emocji stamtąd, gdzie nie powinno ich już być. Ta książka zmusza do zatrzymania się i docenienia tego, co mamy, nawet wtedy, gdy to nudna i mało pasjonująca rutyna codzienności.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 320
ISBN: 978-83-287-1017-7
Premiera: 19 września 2018

Podziękowania dla Wydawnictwa Muza.

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with ,
« Starsze wpisy Recent Entries »