Miłość to dar.
Wielki spokój i targanie emocjami, miłość i zdrada, pewność i poszukiwanie. Niezwykle psychologiczna Wassmo po raz trzeci zabiera czytelników do północnej Norwegii, gdzie natura przenika egzystencję człowieka, a odmienność toczy walkę ze społecznym tabu.
W niezwykle kontemplacyjny, a przez to wzniosły sposób prowadzona jest narracja w tej części sagi. Drobiazgowość w przedstawianiu realiów, w jakich toczy się akcja oraz psychologiczna wnikliwość w rysie bohaterów, zachwycają, zniewalają i wciągają do krainy miotanej sprzecznymi uczuciami. Zamknięcie sagi intryguje i zastanawia.
Po śmierci matki Karna wyprowadza się z ojcem do rodzinnego Reinsnes. Tu żyje się inaczej niż w Kopenhadze. Nie tak łatwo zrozumieć społeczne hamulce. Doświadczona przez życie dziewczyna potrzebuje wsparcia, by zmierzyć się z własnym dziedzictwem. Epilepsja jest przyczyną odrzucenia przez społeczność. Widząc w Karnie niezrozumiałe zagrożenie, izolują ją od siebie. Trzeba stawić czoła odrzuceniu i zmierzyć się z własnym żarem w sercu.
Jak zwykle u Wassmo, jest doskonale. Ta opowieść żyje własnym życiem, jak gawęda przekazywana z pokolenia na pokolenie. Każdy drobiazg ma znaczenie i można się nim delektować, bo tak pięknie jest ubrany w słowa. Na okładce napisano: „wielka Wassmo”. To prawda. Fascynujące zwieńczenie sagi.
Oprawa: miękka
Liczba stron: 672
ISBN: 978-83-657-3130-2
Premiera: 24 stycznia 2018
Podziękowania dla Wydawnictwa Smak Słowa.
