4 sierpnia 2023

Bohdan Dyakowski „Zgrana kompania na wiejskim podwórku” Zysk i S-ka

Opublikowany Autor Komentarz

W zgodzie z naturą.

 

Kochamy przyrodę, ale czy na pewno ją znamy? A może dostrzegamy tylko te jej elementy, które są oczywiste, zupełnie nie widząc mnóstwa małych i większych stworzeń stanowiących zgraną kompanię? Ta książka przybliża czytelnikom wiejskie podwórko z całym jego dobrodziejstwem. Wiedzcie, że czytanie jej stanowi nie lada przygodę z naturą oraz doskonałą lekcję przyrody.

 

Zapoznając się z bliską nam przyrodą, dostrzegamy związki między jej elementami. Warto patrzeć na nią umiejętnie, b  o dzięki temu łatwiej zrozumieć istnienie poszczególnych gatunków w bliskiej korelacji. Na wsi widać to dobitnie, stąd wędrówka Autora właśnie na wiejskie podwórku.

 

Oj, dzieje się tu, dzieje! Wiosna, lato i jesień to istny róg obfitości dla wesołej gromadki zwierząt, które można tu napotkać. Różne gatunki ptaków, owady, cały szereg ssaków żyją w symbiozie, która godna jest pozazdroszczenia. Opisom ich charakterystycznego wyglądu i zachowania towarzyszą barwne fotografie.

 

Prawa rządzące naturą to coś więcej niż doskonałość. To one warunkują życie, również człowieka. Nie warto się im przeciwstawiać, bo natura i tak pokaże swój pazur. Dzięki tej książce inaczej patrzy się na wiejskie podwórko. Dostrzega się więcej, a przy okazji bardziej rozumie, co zwiększa sympatię nawet do powszechnie nielubianych gatunków. Ta książka jest świetną przewodniczką po wiejskiej zagrodzie, lasach, polach, łąkach. Przyroda czeka!

 

Oprawa: zintegrowana
Liczba stron: 148
ISBN: 978-83-8202-945-1
Premiera: 11 lipca 2023

Opublikowany Popularnonaukowe, Recenzje tagged with ,

Agata Sawicka „Zapisane w sercu” Dragon

Opublikowany Autor Komentarz

Cena odwagi.

 

Kiedy los ludzi nie jest w ich własnych rękach, tylko ktoś inny może o nim decydować, życie staje pod znakiem zapytania. W ogarniętym piekłem nienawiści Wołyniu, nie było miejsca na człowieczeństwo. Wartości moralne zostały zepchnięte na margines. Na szczęście nawet tam zdarzały się osoby, które potrafiły zapalić iskierkę miłości i pozostać sobą. Odwaga miała swoją cenę. Wielką cenę.

 

Helena, Wirka i Chajka. Polka, Ukrainka i Żydówka. Przyjaciółki od serca. Zawsze wierne, lojalne, oddane. Ich życie miało być piękne. Tyle planów, marzeń, młodzieńczych pasji. Wojna przerwała wszystko jednym cięciem. Życie stało się wieczną ucieczką i próbą przetrwania. Pragnienie miłości zostało zastąpione oglądaniem cierpienia i śmierci. Naród stanął przeciw narodowi. Umysły ludzkie karmione były ideologią, zamiast wartościami moralnymi.

 

Banderowcy. Armia nieśmiertelnych, która nie cofała się przed wrogiem, a tak naprawdę potrafili zabijać jedynie bezbronnych ludzi. Armia, która miała w sobie tak wiele bezduszności i okrucieństwa, że nie sposób porównać ją z żadną inną. Omamieni wizją stworzenia wolnej Ukrainy, zabijali nawet najbliższe osoby: żony, dzieci. Ich metody zabijania były bestialskie. Prawdziwa miłość nigdy nie ustaje, nawet wtedy, gdy inni zachęcają do zamordowania bliskich. Przekonała się o tym Helena, która pokochała Jurija całym sercem. Rodziła dziecko akurat wtedy, gdy banderowcy napadli na Torczyn. Wierzyła, że Jurij nigdy jej nie zdradzi dla ideologii.

 

Po latach, wnuczka Kajetana i Zofii, jedzie do Łucka, aby poznać prawdę. Ela ma w ręku różaniec i zapiski Heleny. Właśnie tu, na Ukrainie, wchodzi w rodzinną historię, aby wreszcie poznać prawdę. Ta okazuje się zupełnie inna, niż sądzono w rodzinie przez długie lata. Ela nareszcie poznaje własną tożsamość.

 

„Kto ratuje jedno życie, ratuje całe pokolenia.”

 

Poruszająca historia o miłości silniejszej niż strach i śmierć. Opowieść o przyjaźni, która miała przetrwać wszystko. Wstrząsający obraz płonącego Wołynia i przelanej krwi niewinnych ludzi. Jestem absolutnie poruszona tą historią i wyrażam wielki podziw dla Autorki za trud włożony w tę wyjątkową książkę. Niech nie zmyli Was lekka w odbiorze okładka i dotychczasowy dorobek Agaty Sawickiej, bo ta historia jest zupełnie inna, wymykająca się utartym schematom, wzruszająca i dająca do myślenia. Pokazuje okrucieństwo zbrodni ukraińskich nacjonalistów, ale wskazuje też na to, że żadnego narodu nie należy oceniać jednoznacznie. Bo zawsze znajdzie się ktoś, kto ma odwagę, by wyrazić własne zdanie. Nawet, jeśli ceną jest życie.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 320
ISBN: 978-83-8172-943-7
Premiera: 12 lipca 2023

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with , ,

Katarzyna Kubisiowska „Kora. Się żyje” Znak

Opublikowany Autor Komentarz

Elektrospiro kontra zanzara.

 

Walka nocy i dnia, dwie ścierające się od początku świata siły, odwieczne opozycje, dobro i zło, yin i yang, elektrospiro i zanzara. Jak nie zgubić człowieka w tempie życia?

 

Scena, bisy, fani. Tłuste lata, które trwają latami. Sława, podróże, nagrania. I rewers, czyli samotność, pustka, brak czasu, bezsenność, zmęczenie, romanse bez perspektyw. Kora. Się żyje!

 

Biografia Kory prowadzi czytelników przez pełne dramatycznych zwrotów życiem kobiety, która z wad czyniła zalety, pustkę przemieniała w pełnię, a słabość przekuwała w silę. Epoka i ludzie znacząco wpłynęło na to, jaka Kora była, ale też i ona kształtowała najbliższe otoczenie. Charyzmatyczna, pewna siebie, z pozytywną energią, nigdy się nie poddawała. Jej niezwykłość w głównej mierze opierała się na prostocie.

 

Kobieta – żywioł. Ikona polskiej muzyki rozrywkowej. Siłę często budowała na własnym strachu i słabości. Tak różna w wielu okolicznościach. Bezkompromisowa, żywiołowa, kochająca i zagubiona. Niebywale, jak wiele oblicz miała ta jedna kobieta.

 

Niełatwe dzieciństwo i trudna młodzieńcza droga być może wyrobiły jej charakter i charyzmę. Poddawała się emocjom, by wkrótce znów czuć się skrajnie samotną. Tę biografię czyta się z wypiekami na twarzy. Trudna droga doprowadziła Korę na szczyt. Trzeba było wielkiej siły, by nie zwariować i pozostać sobą.

 

W życiu Kory nie brakowało zwrotów, również tych dramatycznych. Podziwiana, sama podziwiała innych. Gdzieś w zakamarkach serca skrywała własne kompleksy i tęsknoty. W wywiadach nie odkrywała siebie w pełni, zawsze pozostawał jakiś niedosyt. Autorce biografii udało się odsłonić wiele, ale też jest jakiś cień, który okrywa pełnię życia Kory tajemnicą. Może tak powinno pozostać?

 

Oprawa: twarda
Liczba stron: 496
ISBN: 978-83-2406-681-0
Premiera: 31 maja 2023

Opublikowany Recenzje tagged with , ,

Katarzyna Kielecka „Trzykrotki” Szara Godzina

Opublikowany Autor Komentarz

Młodzieńczy wiatr w dojrzałych skrzydłach.

 

Kasiasta, Olutka i Kama. Trzy „zramolałe staruszki” wędrujące śladem młodości, czyli Gai. Podróż kamperem po Europie ma być ledwie preludium do wyprawy życia, czyli losowej podroży na Kilimandżaro. Katarzyna, Aleksandra i Kamilla są w wieku już lub prawie emerytalnym, wiec ich pomysły można uznać za nieco szalone. Ale co tam! Raz się żyje, przecież! Nie chodzi tylko o zwykły kaprys, ale o dobro dzieci, a właściwie wnuków!

 

Zwariowane przyjaciółki, które uwielbiają grać w karty i piją wino w barwach Widzewa (czerwone-białe-czerwone) staną na głowach, by doprowadzić misję do końca. Plan jest nie byle jaki, a i czasu nie za wiele. Rozsądne, wydajne i nawet oszczędne są nasze bohaterki. A jakże! Na podróż życia (tę na Kilimandżaro) składały przez równe dwadzieścia la. I naskładały! Bez trudu wystarczy na drobne przyjemności.

 

Trzykrotki w akcji to coś więcej niż dobra zabawa. To przygoda, o której nie da się zapomnieć. Mnóstwo odwagi, szaleństwa, młodzieńczego wiatru w dojrzałych skrzydłach i woli walki o najbliższych. To przyjaźń i lojalność. Determinacja na drodze do celu, nieustanna wiara w zwycięstwo i chłodna kalkulacja, gdy jest akurat potrzebna. To niesamowite źródło neutralizowania negatywnych emocji oraz niebywała energia życiowa. Zbilansowany zastrzyk pozytywów. Choćby dlatego warto przeczytać „Trzykrotki”. Kto wie, może ta energia zaraża?

 

Oprawa: miękka
Liczba stron: 360
ISBN: 978-83-6710-288-9
Premiera: 10 lipca 2023

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with ,

Marzena Hryniszak „Poza nawiasem” Zysk i S-ka

Opublikowany Autor Komentarz

Na dnie.

 

Jak to jest być na dnie? Kiedy nie liczy się nic, brak potrzeby zwyczajnego umycia się, a codzienność sprowadza się do zdobycia butelki jakiegokolwiek alkoholu. Tak łatwo oceniać po pozorach. Tymczasem może się okazać, że bezdomność to wcale nie wybór, a raczej efekt ciągu zdarzeń, które doprowadziły te osobę na samo dno. Na szczęście każde dno ma to do siebie, że można się od niego odbić i znów ruszyć do przodu. Trzeba tylko chcieć. Ta ochota najczęściej wiąże się z powrotem do przeszłość i rozliczeniem jej na dobre.

 

Żaneta obecnie jest bezdomną alkoholiczką. Kiedyś miała zwyczajne, poukładane życie, marzenia, pasje, ludzi, których kochała. Teraz sięgnęła dna, bo musiała uciekać. Każdy dzień pogłębiał jej nałóg. Jej życie stało się pasmem przegranych, które coraz trudniej udźwignąć. Ludzie stali się jej obcy. Najlepszym kompanem jest bezpański kundel i butelka. Kiedyś Żaneta była kimś. Czy to oznacza, że teraz jest nikim?

 

Ukryta w krzakach czasami widzi za dużo. Jedną z tych obserwacji jest mężczyzna, który wrzuca do rzeki tajemniczy worek. Od tej chwili trudno o spokój. W dodatku naszyjnik znaleziony obok miejsca prawdopodobnej zbrodni wydaje się podejrzanie znajomy.

 

Kornelia wyciąga do Żanety rękę, choć sama ma niemałe problemy. Kto wie, może czyjeś słabości łatwiej pokonać nic te własne? To moment przełomowy dla Żanety. Czy uda się jej odbić od mulistego dna i wrócić do dawnego życia. Tylko czy to dawne życie na nią czeka?

 

Wykluczenie, marazm, wieczna ucieczka, samotność, pogubienie, życie poza nawiasem. Tak wiele trudnych problemów dotyka ta bolesna książka. Brawa dla autorki za tak wnikliwe przedstawienie bezdomności i choroby alkoholowej. Sugestywne obrazki z życia bohaterki dają wiele do myślenia. Tak wiele tu niełatwych emocji i dokonywania wyborów oraz pozorów i przypadków, które składają się na ciąg zdarzeń prowadzących do życia bez możliwości wyjścia z otchłani. Gdzieś w oddali majaczy promyk nadziei, ale czy na pewno nie jest tylko ułudą? Refleksyjna, poruszająca opowieść, dzięki której oczy pozostają bardziej otwarte, a pochopne ocenianie innych zostaje zamienione na odrobinę empatii, tak pożądanej we współczesnym, bezdusznym świecie.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 512
ISBN: 978-83-8202-959-8
Premiera: 1 sierpnia 2023

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with ,
Recent Entries »