7 sierpnia 2023

Maggie Shipstead „Zaskocz mnie” Znak

Opublikowany Autor Komentarz

Cena perfekcji.

 

Jak wiele porażek trzeba znieść, by osiągnąć upragniony szczyt? Czy perfekcja w każdym calu jest gwarancją szczęścia i jaką cenę trzeba za to zapłacić? Przenieście się do świata baletu i poznajcie nieidealną historię miłości Arslana i Joan.

 

Joan Joyce zaczęła tańczyć w wieku pięciu lat. już wtedy zdała sobie sprawę, że piękno promieniujące od teatru jest tym, do czego będzie dążyła. Miała wiele kompleksów, ale wszelkie niedoskonałości ciała da się jakoś wypracować. Kiedy spotkała Arslana Rusakowa, wszystko stało się jasne. Był doskonały i potrafił zaskakiwać choreografią. Oczarowana nim, nie zauważała nikogo więcej. Potem rozsądek nakazał jej wybrać innego.

 

Czas płynie. Nastoletni syn Joana, Harry, objawia talent baletowy. To czas, kiedy trzeba będzie wrócić do przeszłości i na nowo wejść do świata, o którym nie sposób zapomnieć, choć ten świat bez trudu już zapomniał o niej. Joan tkwi w beznadziejnym uczuciu do Arslana, dla którego nigdy nie była w pełni doskonała. Może po latach wyjaśnią się dawne sprawy?

 

Razem z bohaterami zaglądamy do eleganckiego Paryża lat siedemdziesiątych, słonecznej Kalifornii i brudnego Manhattanu. Wszędzie jest taniec, emocje i uczucia. Mierzymy się z niedoskonałościami, które kreowane są w ludzkim mózgu, gdy wciąż chce się piąć na szczyt. Miedzy pragnieniami, a rzeczywistością jest jednak mur, który często jest dziełem rąk ludzkich oraz misternie tkanych obaw i lęków. Im głębiej wchodzi się w pragnienie perfekcji, tym trudniej o jasne uczucia. Czy uda się jeszcze raz zaskoczyć świat? A może lepiej by było poddać się spontaniczności? Pełna emocji, ukrytych pragnień i dążenia do perfekcji opowieść, którą zdecydowanie warto przeczytać.

 

Oprawa: twarda
Liczba stron: 350
ISBN: 978-83-2406-674-2
Przekład: Maria Makuch
Premiera: 28 czerwca 2023

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with ,

Żaneta Pawlik „Światło po zmierzchu” Zysk i S-ka

Opublikowany Autor Komentarz

Deficyt miłości.

 

Życie to nie bułka z masłem, wiec czasem trzeba brać się z nim za bary. Ciągła ucieczka przed przeszłością skutecznie trzyma w miejscu. Czas nieubłaganie płynie, wiec może warto powiedzieć dość i rozliczyć to, co bolesne i trudne.

 

Julia niewątpliwie jest rozchwytywaną aktorką. Deski teatralne są jej drugim domem, a teraz film otwiera przed nią swe podwoje. Kapryśna i trudna we współpracy, pozwala sobie na gwiazdorzenie. I tak wiadomo, że zostanie wybrana. Może ta pewność siebie jest nieco zgubna? Medialna burza, która ostatnio się wokół niej rozpętała, tym razem wymaga wyciszenia. Julia wyjeżdża na wieś do przyjaciółki Bożeny, gdzie zamierza przeczekać najgorsze chwile.

 

Po kilku dniach Julia przeprowadza się do Kosmy, przyjaciela Bożeny. W domku pod lasem ma znaleźć jeszcze większy spokój. Kosma jest dość tajemniczy i, co tu kryć, nieco gburowaty, ale wkrótce nawiązuje się miedzy nimi nić porozumienia. Co ukrywa mężczyzna? Czy życie z dala od ludzi to też rodzaj ucieczki?

 

Teresa jest siostra Julii. Opiekuje się chorą mamą. Pragnie więcej od życia i wciąż szuka własnej drogi. Ma żal do siostry, że tak rzadko odwiedza własną matkę. Najbliższe dni będą dla obu sprawdzianem. Czy nie jest za późno by zacząć wszystko od nowa?

 

Wzruszająca opowieść o deficycie miłości i skutkach, które ze sobą niesie.  Bo najważniejszą sceną jest prawdziwe życie. Nie warto go przegapić. Dzięki tej książce można sobie o tym przypomnieć. Mimo wszystko pokrzepiająca i dodająca optymizmu oraz uświadamiająca, że nigdy nie jest za późno na poprawę tego, co było złe. Długo skrywane urazy są motorem napędowym dla złych emocji, a z nich nie da rady zbudować szczęścia opartego na normalności, wiec warto wybaczać. I jeszcze jedno: zaufanie. To ono jest fundamentem bliskich relacji.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 352
ISBN: 978-83-8202-947-5
Premiera: 4 lipca 2023

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with

Dorota Milli „Kobieta w burzy” Luna

Opublikowany Autor Komentarz

Odzyskać równowagę.

 

Czasem trzeba dać odejść przeszłości, która bywa ciężka i nie pozwala dalej iść. Po sztormowych falach i burzy musi kiedyś nadejść upragniony spokój i świeżość, która dodaje skrzydeł. Co zrobić z podciętymi? Najlepiej wyrzucić lub głęboko zakopać.

 

Arletta, Julia i Eryka zaczynają nowe życie. Każda z nich zostawia za sobą balast doświadczeń. Teraz trzeba zmierzyć się z wyzwaniami i przeć ostro do przodu. Determinacja pomoże mocno stanąć na nogach.

 

Psychoterapeutka Arletta urządza swój gabinet odziedziczony po mentorze. Poświęca się klientom, choć szybko okazuje się, że droga zawodowa nie będzie prosta. Testament stoi przed ryzykiem podważenia. Arletta nie ma zamiaru się poddawać, bo przyszłość już coraz śmielej rysuje się na horyzoncie.

 

Eryka zamierza otworzyć własną kafeterię. Walczy z demonami przeszłości i poddaje się terapii Arletty. Jej serce zamknięte na miłość może kiedyś na nowo zabije szybciej, ważne, by uwierzyć w siebie.

 

Julia zaczyna nowe życie po nieudanym, toksycznym związku. Odzyskać równowagę – to cel na najbliższy czas. Kto wie, może również dla niej zaświeci słońce?

 

Samotność wcale nie jest dobrym doradcą,  czas leczy rany, a nowe niesie optymizm. Pokrzepiająca książka o szukaniu nowych dróg, rozliczaniu się z przeszłością i planach na dalsze życie. Nie brakuje w niej energii, odwagi i determinacji. To dzięki nim bohaterki śmiało patrzą na horyzont, bo być może właśnie tam ujrzą jasną drogę.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 360
ISBN: 978-83-6779-032-1
Premiera: 26 lipca 2023

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje

Grzegorz Musiał „Ja, Tamara” Zysk i S-ka

Opublikowany Autor Komentarz

Przekroczyć siebie.

 

„Wtedy i tylko wtedy wszystko znów odzyskamy, gdy to, co kochaliśmy, do reszty utraci swą materialność i zyska formę eteryczną… lekką i czystą, jak pożar ducha. Ale czy to był wystarczający powód, aby w sercach tych, którzy CIEBIE kochali, pozostawiać zgliszcza?”

 

Tamara Łempicka. Jedni ja kochali, drudzy nienawidzili. Nie dało się inaczej. Żadne letnie emocje i uczucia nie pasowały do tej charyzmatycznej malarki. Przeciętność była dla Tamary czymś prawdziwie znienawidzonym. Jej życiem było kulą, nie taśmą. Wyjątkowa, zjawiskowa, nieposkromiona.

 

Nagrywała taśmy do Pablo, rzeźbiarza. Stąd autentyczne wypowiedzi Tamary w tej książce. Czuć w nich ducha. Kochał ją, to oczywiste. Ich relacja była jednak czysta. Ot, przyjaźń między dwójką artystów. To wielka przyjemność czytać słowa płynące z jej ust. Kobieta z charakterem, bądź z ikrą, jak wolą niektórzy. To nie tylko słowa do Pablo, ale również obserwacje otaczającej rzeczywistości. Dlatego ta książka jest tak piękna. Poznajemy nie tylko Tamarę Łempicką, ale też ówczesny świat.

 

„Ile kłamstwa można unieść w swoim życiu? Och, mnóstwo, ono jest lekkie, puszyste, zabawne, a prawda ma powagę i ciężar, dlatego nikt jej nie chce.”

 

Z tej książki można czerpać życiowe prawdy garściami. Niebywale szczera i poruszająca forma spowiedzi malarki, która brała się z życiem za rogi. Gdziekolwiek była, w Rosji, w Paryżu, czy we Włoszech, budziła te same emocje. Czarująca, wyjątkowa, krnąbrna, inteligentna i niezależna. Poznawanie historii jej życia, relacji z innymi, to niebywała przygoda. Gorąco polecam. Wyjątkowa, absolutnie fenomenalna i pełna mądrości książka.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 592
ISBN: 978-83-8202-972-7
Premiera: 27 czerwca 2023

Opublikowany Recenzje tagged with , ,

Mark Twain „Tajemniczy nieznajomy” Dwie Siostry

Opublikowany Autor Komentarz

Poza czasem i przestrzenią.

 

Nieznajomy widział wszystko, wiedział wszystko i niczego nie zapominał. Bez emocji podchodził do swych opowieści, choć były one z piekła rodem.

 

Był fascynujący i w dodatku wszystko, czego się nie dotknął, mu wychodziło. Tak bardzo idealny, że aż ciarki przechodziły po plecach. Po co przybył na ziemię? Co takiego ujrzał w ludziach, skoro wszystko mu było obojętne? Nie było sensu apelować do jego uczuć, bo zwyczajnie ich nie miał.

 

Szatan przybrał ziemskie imię, by nie wyróżniać się z tłumu, ale nie miało to dla niego znaczenia, bo i tak robił, co chciał. Philip Traum powstał na potrzeby społeczeństwa, dla trójki przyjaciół nadal był Szatanem. Najpierw bowiem było ich trzech: Nikolaus, Seppi i Theodor, który jest tu narratorem. Kiedy pojawił się w ich towarzystwie, wzbudził zachwyt. Czy to naprawdę upadły anioł? A może ktoś całkiem inny? Ktoś z wielka nieprzeniknioną mocą? Choć nie miał zmysłu moralności, był idealny. Na miarę czasów, a może nawet o wieki wyprzedzający epokę. Był rok 1590. W małej austriackiej wiosce żyje się z dnia na dzień. Wielką wagę przykłada się do pobożności, bo ona wydaje się ważniejsza niż zdobywanie wiedzy. W rajskim życiu łatwo o zburzenie spokoju, zwłaszcza gdy na drodze staje ktoś taki jak Szatan.

 

Wielki smutek i pustka wypływa tak naprawdę z tej barwnej i pełnej zdarzeń książki. Zycie jawi się tu jedna wielka nostalgią i oczekiwaniem, choć zwykle jest ono złudzeniem. Fascynacja przeradza się w zawód, a piękno w brzydotę. Doświadczanie życie pozbawionego emocji i moralności tylko pozornie jest atrakcyjne. W takim życiu dominuje bowiem pustka, z której wyzierają mroczne cienie kiedyś przeżytych dobrych, pełnych emocji chwil. Fascynacja nieznajomym blednie, gdy dostrzega się to, co ukrywa. Magnetyczny wpływ Trauma jest jak senne marzenie, które znika wraz z nastaniem poranka. Niezwykła książka, która gorąco polecam. Ilustracje potęgują emocje.

 

Oprawa: twarda
Liczba stron: 184
ISBN: 978-83-8150-398-3
Tłumaczenie: Anna Bańkowska
Ilustracje: ATAK
Premiera: 17 maja 2023

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with , ,
« Starsze wpisy Recent Entries »