Egzotyka i aromat ziół.

 

Znad Narwi wprost do Orientu. Od pasji ziołolecznictwa do handlu niewolnikami. Gdzie można liczyć na takie wrażenia? Oczywiście, że u Urszuli Gajdowskiej! Autorka po raz kolejny pokazuje, że ma niebywałą lekkość języka i umiejętność kreowania fabuły w sposób na tyle wciągający, że nie oderwiecie się ani na chwilę od lektury. Emocje i doskonałe dialogi gwarantowane!

 

W tomie 1. Z cyklu „Córki botanika” poznajemy historię baronówny Jaśminy Wigury i arystokraty Dalegora Kossakowskiego. Ich losy zaczynają się bardzo romantycznie. Nie brakuje konwenansów, nieśmiałości i dobrych manier. Z każdą stroną nabiera jednak rumieńców, bo Autorka postawiła na akcję! Dalegor Kossakowski jest bowiem dziedzicem arystokratycznego rodu i hodowcą ogierów czystej krwi arabskiej, a to otwiera mu furtkę do Orientu, gdzie jest tyle możliwości do zrobienia interesu. Podróż do krajów Orientu to piękna, niebanalna i niebezpieczna przygoda, którą przeżywamy wraz z bohaterami. Czasem tak bywa, że próby ratowania rodzinnego majątku przed ruiną prowadzą do jeszcze większych kłopotów, a rodzinne tajemnice i spiski dają początek niezłego galimatiasu. Jakie będą tego konsekwencje?

 

Przygody, niebezpieczeństwa, dobry humor, odwaga, emocje, egzotyka, konie i aromat ziół – oto na co możecie liczyć w pierwszej odsłonie historii z cyklu „Zielarki”. Dziewiętnasty wiek, ludowe praktyki i nauka stojąca tuż obok, dają czytelnikom niebywałą frajdę, bo losy bohaterów, choć rozgrywają się tak dawno, są jednak szalenie bliskie współczesności. Jak dla mnie, literacki smaczek, który wzmaga apetyt na kolejną część. Ciekawe, co wydarzy się u drugiej z sióstr bliźniaczek, czyli Rozalii Wigury?

 

Tom 2. z cyklu „Córki botanika” to historia Rozalii Wigura słynącej z wytwarzania ziołowych nalewek, mikstur i wszelkiego rodzaju maści na różne bolączki. Czy uleczy samą siebie, gdy jej drogę zastąpi zupełnie nieoczekiwany mężczyzna? Zwłaszcza, że Rozalia, mimo posiadania imienia królowej kwiatów, nie czuła się ani królową, ani pięknością, ani obiektem westchnień. Czuła za to ogromną energie do odkrywania różnych tajemnic, więc i tu miała dobre pole do popisu. Cóż z tego, że przeznaczony jej Julian Zaręba dal nogę, przecież „tego kwiatu jest pół światu!”.

 

Rozalia to dość krnąbrna dziewczyna. Wyrosła, a może nigdy nie miała skłonności do owijania w bawełnę, więc prawdę mówi prosto w oczy. Salonowe gierki nie są jej domeną. Za to uwielbia prostotę, prawdę i życiową energię. Aż trudno uwierzyć, że mogłaby być w życiu samotna. Kto wie, może los szykuje jej niejedną niespodziankę?

 

Energia, energia, energia! Za to uwielbiam prozę Gajdowskiej. Już mówiłam, że przypomina mi styl Julii Quinn? Czyta się genialnie, bo emocje i dobry humor są tu gwarantowane. Nietuzinkowe dialogi i komiczne sytuacje składają się na całość, którą się chłonie całym czytelniczym sobą. Polecam tę serię Waszej uwadze.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 296
ISBN: 978-83-6781-352-5
Premiera: 22 sierpnia 2024