Archive for Author Aneta Kwaśniewska

Przemysław Wilczyński „Dwadzieścia lat ciszy” Akurat Black Muza

Opublikowany Autor Komentarz

dwadziescia-lat-ciszy

Głębia koszmaru.

 

Zatrważający thriller o sile zła, która nie ma terminu ważności. Uderza z potężną mocą, aby przerwać codzienność i przenieść myśli gdzieś na granice światów. Co jest straszniejsze: tajemnica czy jej odkrycie?

 

„Żeby zrozumieć, trzeba uwierzyć” – takie słowa padają z ust jednego z bohaterów tej książki i są kluczem do zagadki, która z każdą stroną jest ostrzejsza od brzytwy. Nie ma tu prostych dróg i oczywistych rozstrzygnięć. Jest niepewność, lęk, wszechogarniająca pustka i ciemność, która towarzyszy najważniejszym momentom historii. Trzecioosobowa narracja potęguje efekt przyglądania się wydarzeniom z boku, bez bliższej relacji z bohaterami. Każda z postaci jest jakby pod szczelnym kloszem, który nie pozwala na ich pełne odkrycie. Te zabiegi powodują, że książka jest nieprzenikniona, a finał wcale nie przynosi jednoznacznych odpowiedzi.

 

Dwadzieścia lat temu zaginęła Anastazja, córka Bogny. To nie było jedyne zaginięcie dziecka w okolicy Raciborza. Wszystkie łączyła czarna furgonetka, która miała potężną moc przyciągania i natychmiastowego zniewalania. Ten pojazd stał się symboliczną furtką do innego świata. Bogna nie poddaje się w poszukiwaniach córki i robi to na własną rękę, wciąż wierząc, że Nastka żyje. Niespodziewanie na jej drodze staje Hubert, były wojskowy, który stara się rozliczyć z mrokami własnej przeszłości. Jest też nastoletni Niko, nieustraszony w walce o zaginionego przyjaciela, stłamszony przez ojca i jego chore ambicje. Jaką rolę w wydarzeniach odegra psychopatyczny uciekinier ze szpitala psychiatrycznego?? Czy mimowolnie stanie się narzędziem w rękach kogoś znacznie groźniejszego niż on sam?

 

Zagadkowa i wciągająca książka, odsłaniająca mroki zła i ludzkich słabości. Odkrywanie jej drugiego dna wymaga koncentracji i wyobraźni. Warto odsłonić głębię tego koszmaru.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 448
ISBN: 978-83-2871-594-3
Premiera: 10 lutego 2021

akurat

Opublikowany Recenzje, Thriller tagged with , ,

Magdalena Witkiewicz „Pracownia dobrych myśli” Filia

Opublikowany Autor Komentarz

pracownia-dobrych-mysli

Szczęście uszyte na miarę.

 

Tu jest przytulnie i swojsko. Wszystkie problemy nagle znajdują rozwiązanie. Bo pracownia dobrych myśli to miejsce z duszą. Stworzone po to, by dawać szczęście. Na czym polega magia? Przekonajcie się sami.

 

W Miasteczku, przy ulicy Przytulnej, przed laty była pracownia krawiecka. Można tu było uszyć wszystko, czego się pragnęło. Na miarę, więc zupełnie wyjątkowo. Pelagia miała dobrą rękę do oryginalnych strojów. Po jej śmierci pracownię zamieniono w zakład pogrzebowy, a potem zadomowili się tu specjaliści od szamb. Może wnuk Pelagii, Florian, przywróci temu miejscu dawną magię, gdy stworzy tu klimatyczna kwiaciarnię? Jego ekscentryczna matka, Grażyna, to artystka malarka. Chciała dla syna innej przyszłości, ale widocznie duszę artysty przekazuje się w genach. Na Przytulnej połączy go niezwykła przyjaźń z przypadkowo poznanymi ludźmi. W ich otoczeniu zrozumie potęgę miłości, szczerości, lojalności i cierpliwości. Bo każdy człowiek nosi własną historię i warto się w nią wsłuchać.

 

Magia miejsca, a może potęga empatii? Poplątane losy dają się rozplątać, a szczęście można uszyć na miarę. Jest jakaś lekkość w tej historii, ale tak naprawdę przekazuje potężną dawkę sztuki życia, w którym nie zawsze wszystko jest dane od razu. Czasem trzeba cierpliwości i wiary w szczęśliwe zakończenia, aby mogły one nastąpić. Bywa też i tak, że szczęściu trzeba nieco pomóc, a wtedy szeroko się do ciebie uśmiechnie. I tak to, z przeróżnych kawałków, można stworzyć piękny obraz pozytywnych myśli, które pomagają żyć głębiej, mocniej, lepiej. Klimatyczna i ciepła powieść z dużym ładunkiem dobrych emocji.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 191
ISBN: 978-83-8075-161-3
Premiera: 26 października 2016

Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Magdzie Witkiewicz.

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with , ,

Katarzyna Grabowska „Przeznaczenie ma twoje imię” Videograf

Opublikowany Autor Komentarz

przeznaczenie-ma-twoje-imie

Oszukać serce.

 

Droga do szczęścia bywa trudna, wyboista i kręta. Żeby dotrzeć do upragnionego celu, często trzeba postawić na egoizm. Ciągłe oglądanie się na innych może wypaczyć właściwy obraz i odrzeć z uczuć, które śpią skrywane głęboko w sercu czekając na ich odkrycie. Bo najtrudniej oszukać serce. Ono zawsze odpowie, który rytm jest właściwy.

 

Weronika Skarbierska sporo już przeszła. Kiedy wreszcie miała stanąć na prawdziwym ślubnym kobiercu, z Jusufem u boku, ktoś nieźle pomieszał im szyki. To uczucie nie przeszło ciężkiej próby. A może zabrakło sił, by walczyć? W efekcie Weronika wyjechała do Argentyny, gdzie urodziła synka Nicolasa. Gdy po latach przyszło jej wrócić do Polski, przeszłość znowu zapukała do jej drzwi, a znajome emocje dały o sobie znać. Rzeczywistość jednak nieco się zmieniła, więc Nika ulega propozycji przyjaciela Jacka i zaczyna zupełnie nowe życie. Czy można karmić się wspomnieniami i żyć u boku kogoś, kogo się nie kocha? Jak znaleźć drogę do spokoju i pogodzenia się z samym sobą? Dlaczego tak trudno wyrzucić miłość z serca?

 

Finał historii Weroniki Skarbierskiej to prawdziwa petarda. Trudne wybory to jedno, ale jest też ogromna odwaga do postawienia wszystkiego na jedną kartę, gdy wydaje się, że wszystko, co piękne, już dawno zostało stracone. Jakie imię ma przeznaczenie? Warto zajrzeć do tej książki i przekonać się, że czasem zdrowy egoizm jest lepszy od budowania zamków na piasku. Bo przyszłość wciąż jest na horyzoncie i nie warto stracić jej z pola widzenia.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 536
ISBN: 978-83-7835-814-5
Premiera: 23 lutego 2021

videograf

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with , ,

Nancy Bilyeau „Błękit” Prószyński i S-ka

Opublikowany Autor Komentarz

Blekit

Wszyscy pragną błękitu.

 

Najpiękniejszy odcień błękitu jest wielką tajemnicą, pilnie strzeżoną w fabryce porcelany Derby. Aby ją odkryć, trzeba udać się na szpiegowską akcję. Kto najlepiej sprawdza się w roli szpiega? Oczywiście, że kobieta!

 

Jest połowa dziewiętnastego wieku. W Anglii trwa moda na ręcznie malowaną porcelanę. Fabryki prześcigają się w pomysłach i patrzą sobie na ręce, bo konkurencja jest silna. Jak zachwycić świat i stanąć na czele pozostałych? Wszyscy pragną błękitu, który najtrudniej stworzyć. Ta unikatowa mieszanka składników staje się celem sir Gabriela Courtenaya, który obmyśla niecny plan, by wykraść alchemikowi jego tajną recepturę. Ten kolor jest inny niż wszystkie, a zdesperowana i pragnąca kontaktu ze sztuką kobieta, będzie idealnym narzędziem w drodze do upragnionego celu. Genevieve Planche przyjmuje ofertę, bo chce zrealizować swoje marzenia. Czy podoła zadaniu?

 

Niezwykle barwna, awanturnicza powieść o poszukiwaniu szczęścia, które niby jest na wyciągnięcie reki, a jednak tak trudno go chwycić. Nie brakuje tu pasji, ambicji oraz miłości, dzięki której łatwiej odkryć to, co najważniejsze. Anglia z czasów gorączki „białego złota” jest ukazana w ujmujący, plastyczny sposób. Nie brakuje kolorytu oraz silnych emocji, dzięki czemu książkę czyta się błyskawicznie. Watek szpiegowski doskonale komponuje się w klimacie powieści, a niepewność fabuły dodaje rumieńców intrydze. Przeczytajcie historie o pasji i pragnieniu bycia ponad przeciętność. Godna uwagi.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 472
ISBN: 978-83-8169-373-8
Premiera: 4 lutego 2021

Proszynski.logo

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with , ,

Natasza Socha „Zaczarowane” Edipresse Książki

Opublikowany Autor Komentarz

zaczarowane

To nie ta bajka.

 

Pragnienie bliskości, bycia piękną i pożądaną, tak bliskie każdej kobiecie. Łatwo zaślepić się wizją bajki, gdy tkwi się w szarej codzienności. Uleganie pokusie przychodzi bez trudu, gdy wciąż jest się w miękkim puchu komplementów. A gdy przychodzi otrzeźwienie, jest już za późno. Ta powieść jest głosem oszukanych kobiet, które postawiły na szalone uczucie, gdy na drugiej szali było ich ich poukładane, ale przewidywalne życie. Mając nadzieję na dosięgnięcie gwiazd, boleśnie się poraniły upadając w otchłań rozpaczy. Bo to nie była ta bajka.

 

Historia przedstawiona w tej książce oparta jest na prawdziwych wydarzeniach. Cztery kobiety zaufały mężczyźnie poznanemu na portalu randkowym. Dorian był ideałem. Przystojny, inteligentny, czarujący, zadbany, a do tego wrażliwy i zapatrzony w tę jedyną. Martyna, Anna, Karolina i Jadwiga uwierzyły w miłość i zaufały pięknym słowom mężczyzny. Dawał kwiaty, prezenty, doskonały seks i poczucie bycia kochaną. Ślepo oddały mu siebie i swoje pieniądze. Dorian okazał się oszustem matrymonialnym. Nieuchwytnym, perfekcyjnie przygotowanym, pewnym siebie. Czy kobietom z różnych światów uda się zjednoczyć, pokonać lęk, przyznać do własnej głupoty i odnaleźć oszusta, który zniszczył im życie?

 

Kilka pięknych chwil za cenę spokojnego, normalnego życia. Zaczarowane, oszukane, ogłupiałe, zaślepione. To smutne, że tyle jest samotności i pragnienia bycia kimś. Nadzieja na prawdziwą miłość uskrzydla, by potem te skrzydła boleśnie przyciąć czystym pragmatyzmem. Na szczęście jest jeszcze odwaga, solidarność kobiet i chęć zemsty, która przywraca wiarę w szczęśliwe zakończenie. Poruszająca i na wskroś refleksyjna, alarmująca opowieść. Bo każdy pragnie swojej bajki. Ważne, żeby trafić do tej właściwej.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 288
ISBN: 978-83-8177-533-5
Premiera: 10 lutego 2021

edipresse

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with , , ,
« Starsze wpisy Recent Entries »