Tag Aneta Kwaśniewska

Gabriela Gargaś „Wiem, co czujesz” Wydawnictwo Literackie

Opublikowany Autor Komentarz

wiem-co-czujesz

Chwytając szczęście.

 

Wzruszająca, ale też pokrzepiająca opowieść o sztuce chwytania szczęścia i umiejętności cieszenia się z prostych rzeczy, tu i teraz, bo jutro może być za późno.

 

Samotność. Tak naprawdę każdy z nas ją na swój sposób przeżywa. Może nawet nie zdajemy sobie sprawy, jak bardzo nas dotyka. To nic, że żyjemy w związkach, mamy znajomych w pracy, rodzinę. Ona drzemie w zakamarkach duszy i czasem daje o sobie boleśnie znać. Właśnie o różnych odcieniach samotności jest ta niezwykła opowieść. Dajcie się w niej zaczytać.

 

Iga trzy lata temu rzuciła pracę w Warszawie i odcięła się od przeszłości. To nie tak, że wymazała z pamięci bliskich i zaszyła się w podwarszawskiej wsi, by nie mieć z nimi kontaktu. Nie! Potrzebuje azylu, by móc spokojnie tworzyć. Pisze trzecią, najważniejsza dla niej książkę i poświęca ją samotności. Słucha zwierzeń różnych osób i stara się im jakość pomóc. Ella, Mateusz, Michał. Każde z nich boryka się z innymi problemami. Samotność nie jest bowiem tylko w kolorze szarym, miewa różne, dość zaskakujące odcienie. Oni mają swoje smutki i potrzeba im odrobiny zrozumienia, bliskości i ciepła.

 

Iga jest pełna energii, optymizmu, wiary w sens życia. Czasem irytuje swą nieposkromioną radością. W starciu z egocentryzmem Michała, wypada wręcz niebywale. Patrząc na nią z boku, można by było podejrzewać, że to najszczęśliwsza kobieta pod słońcem. Tymczasem Iga nosi bolesne brzemię. Ukrywa swój sekret przed innymi, ale cieszy się każdą chwilą. Docenia potęgę codzienności i drobiazgi, na które reszta nie zwraca uwagi. Czy ma ku temu ważny powód?

 

Niezwykła to powieść. Tak wiele tu różnych emocji, uczuć, zatartych prawd. Aż kipi od trafnych, życiowych spostrzeżeń. Zaskakuje i poraża finałem. Dzięki tej historii łatwiej docenić chwile szczęścia, smakują bardziej wyraziście. Kolejna książka spod pióra Gargaś, która utwierdziła mnie w przekonaniu o niebywałym talencie i wrażliwości Autorki. Może warto się chwilę zatrzymać, wybaczyć, nie tłumić spontaniczności i zwyczajnie cieszyć się życiem? Dlaczego to, co tak banalnie proste, jest tak karkołomnym zadaniem?

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
liczba stron: 328
ISBN: 978-83-0808-079-5
Premiera: 12 kwietnia 2023

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with , , ,

Dominika Rosik „Czulsza niż dotyk” Zysk i S-ka

Opublikowany Autor Komentarz

czulsza-niz-dotyk

A może to przeznaczenie?

 

Dwoje artystów o wrażliwych duszach, bolesna przeszłość i spotkanie, które wcale nie wróżyło głębokiego uczucia. Mazurskie wschody i zachody słońca, ukojenie w sztuce oraz dojrzewanie do uczucia silniejszego niż przeszłość, która potrafi wrócić ze zdwojoną mocą. Historia pełna emocji i rozedrganych uczuć. Wejdźcie do jej świata.

 

Gorące lato na Mazurach ma przynieść ukojenie rzeźbiarce, która po wypadku musi zapomnieć o swej największej miłości – rzeźbieniu. Niechciane sąsiedztwo nieco jej w tym przeszkadza. Właściciel labradora jest równie arogancki, jak atrakcyjny. Okazuje się, że to również artysta. Mężczyzna zajmuje się fotografią i coraz bardziej intryguje kobietę. Czy między Marietą i Maksem może się nawiązać nic porozumienia?

 

On nie chce już czuć, bo sprawia mu to ból. Ona nie czuje i pragnie na nowo tego doświadczać. Siła przyciągania tak różnych i dalekich sobie ludzi jest ogromna. Każde z nich ma swoje tajemnice i podświadomie chce się nimi z kimś podzielić. Bronią się ze wszystkich sił, aby ta nie była akurat ta osoba, z którą przyszło dzielić sąsiednie domki na Mazurach. Co z tego wyniknie?

 

Pokrzepiająca i wzruszająca opowieść o uczuciu, do którego długo się dojrzewa. Gra warta jest zachodu, bo może przynieść ukojenie tak potrzebne bohaterom. Bolesna przeszłość na trwale wycisnęła piętna w ich sercach, stąd tak mało miejsca na nowe uczucia. Okazuje się, że można zdziałać wiele, gdy odrzuci się grę w pojedynkę na rzecz duetu. Człowiek potrzebuje drugiego człowieka, żeby móc podzielić się swym bólem, pragnieniami i planami. A może to przeznaczenie zapisane w gwiazdach? Przeczytajcie koniecznie.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 384
ISBN: 978-83-8202-821-8
Premiera: 14 lutego 2023

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with , , ,

Iwona Mejza „Miejsce na ziemi” Dragon

Opublikowany Autor Komentarz

miejsce-na-ziemi

Patronat medialny

 

Suma doświadczeń życiowych.

 

Nie tak łatwo dobić do bezpiecznego portu, gdy dźwiga się pokaźny bagaż doświadczeń. Znalezienie swojego miejsca na ziemi to wielka sztuka i czasem wymaga potknięć, aby zrozumieć, gdzie ono tak naprawdę jest. Bywa, że tuz obok nas, w spokojnym miasteczku, gdzie wszyscy się znają, a czasem jest bardzo odległe i warto wybrać się w podróż właśnie tam. Czy bohaterowie znani z serii „Miasteczko Anielin” znajdą je bez trudu?

 

W życiu Marty i Marcina przychodzi długo wyczekiwana stabilizacja. Zaręczyny dają im poczucie bezpieczeństwa i radosnego oczekiwania na ślub, który ma przypieczętować ich uczucie. Pola zaczyna czuć ciepło domowego ogniska.

 

Kiedy po latach pobytu we Włoszech, w miasteczku Anielin pojawia się Eliza Prodi, lokalna społeczność wstrzymuje oddech. Ta znana pisarka, celebrytka, modelka i influencerka, zawsze wzbudzała podziw, a teraz jest na dotknięcie ręki. Nie gdzie indziej, tylko w Anielinie, chce tworzyć kolejne powieści i promować je wraz z braćmi Ksawerym i Teofilem Pruskimi, filantropami i właścicielami ekskluzywnej księgarni. W dodatku chce w Anielinie obchodzić swe okrągłe urodziny, co jest zapowiedzią wielkiej fety dla mieszkańców miasteczka. Największa niespodzianka czeka na Teofila. Co to będzie?

 

Suma doświadczeń życiowych to coś więcej niż lekcja, z której wyciąga się wnioski. To bagaż, dzięki któremu łatwiej zrozumieć siebie i bliskich. Czasem warto go rozpakować i przyjrzeć się każdemu drobiazgowi z bliska. W ten sposób można zyskać pewność, że droga, która się przeszło, warta była zachodu. W miasteczku Anielin życie toczy się zwyczajnym rytmem, ale w tej zwyczajności tak wiele magii, która zachwyca. Cudne zamknięcie trzytomowej serii. Gorąco polecam.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 320
ISBN: 978-83-8172-260-5
Premiera: 8 marca 2023

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with , , , ,

Anna Paszkiewicz, Kasia Walentynowicz „Idea” Widnokrąg

Opublikowany Autor Komentarz

idea

Kiedy myśl staje się działaniem.

 

Pouczająca, mądra, pomysłowa książka o tym, jak z idei może zrodzić się działanie. Od działania już tylko krok do wielkich rzeczy. Warto go zrobić, by spełniać swe marzenia, a przede wszystkim być z innymi. Bo samotność nie jest twórcza. Samotność zabija chęć do działania, zamyka w sobie, trzyma w pięści wszelkie marzenia i wywołuje strach, który paraliżuje i sprawia, że człowiek staje się odludkiem.

 

„Ludzie potrzebują innych ludzi. Są jak krople wody. Oddalone od siebie pozostają jedynie małymi kroplami. Dopiero połączone tworzą ocean.”

 

Książka w formie leporello jest przede wszystkim pomysłowa, inna niż wszystkie, przyciągająca uwagę i rozwijająca kreatywność. Tak to już jest, że to, co inne, jest wciągające. Czytające tę książkę nabiera się ochoty na działania, a także na próbę stworzenia czegoś podobnego na inny temat. Leporello dość łatwo wykonać samodzielnie, wystarczy idea. Właśnie! Idea! To ona jest tu królową. Zrodziła się z jednej spontanicznej myśli, a potem przysiadła na ramieniu dziewczynki, która miała tyle smutku w oczach, że nie sposób było ją ominąć. Skąd ten smutek? Z samotności. Dziewczynka mieszkała na jednej z wysp, z której było widać inne wyspy, ale była na niej zupełnie sama. Widziała inne dzieci, niby na wyciągnięcie ręki, a jednak tak odległe. Dzięki idei dziewczynka zapragnęła coś zmienić. W jej głowie zakiełkowało marzenie, które było jak powiew wiosny, piękne, świeże, dające nadzieję. Co było dalej? To trzeba przeczytać!

 

„Idea” jest jedną z tych książek, które łamią wszelkie schematy i przekazują terapeutyczne, mądre treści. Dzięki niej łatwiej pojąć sens bycia razem z innymi ludźmi. Różnorodność przynosi nowe pomysły, ubarwia relację międzyludzkie, daje możliwość rozwoju, cieszy, rozwija i nadaje wielu działaniom niebywałego kolorytu. Warto to docenić, zwłaszcza w popandemicznym czasie, kiedy każdy na własnej skórze miał możliwość poczucia, czym jest izolacja. Warto przeczytać tę książkę ze swoimi pociechami, w różnym wieku, bo walor edukacyjny jest tu ogromny. Nie bójmy się podsuwać tego typu lekturę dorastającym nastolatkom, którym też brakuje kontaktów społecznych. Zamknięcie w wirtualnym świecie ma zły wpływ na rozwój młodego człowieka, więc trzeba im przypominać, że życie polega na kontaktach międzyludzkich i odkrywaniu w innych cudnej różnorodności. Sprawmy, by myśl stała się ideą, z której zrodzi się marzenie i działanie.

 

Oprawa: twarda/leporello
ISBN: 978-83-9660-907-6
Premiera: luty 2023

Opublikowany Dla dzieci, Recenzje tagged with , , ,

Sylwia Stano „Opera na trzy śmierci” Znak

Opublikowany Autor Komentarz

opera-na-trzy-smierci

Ludzka harfa.

 

Nazywaną ludzką harfą. Gusta Star, czyli Gustawa Starewicz. Była jak feniks: istny dowód żywotności i niezniszczalności Polski, co udowadniała śpiewem. Ona nie była diwą tylko na scenie, lecz całą dobę.

 

Powojenna Warszawa mozolnie podnosiła się ze zgliszczy. Ludzki zapał pozwalał wykrzesać z siebie jeszcze więcej sił po to, by znów mieć przed oczami piękną, żywą stolicę. Napotykano na wiele przeciwności, ale czym one były wobec nowej wiary w przyszłość? Brak perspektyw nadrabiano tym, co było pod ręką. Poszukiwano odskoczni również w formach artystycznych, to one dodawały skrzydeł.

 

„Muzyka była jej schronem z dźwięków.”

 

Dla Gustawy Starewicz śpiew był wszystkim. Jej nauczycielka śpiewu wierzyła w tkwiący w niej potencjał. Kiedy Tamara Baden-Bantyjska, znana jako Baden-Baden, umiera niemal na oczach Gusty, nadchodzi dla niej szansa na zupełnie nowe życie. Zastąpienie diwy podczas koncertów inaugurujących scenę operową w Puszczy Białowieskiej już na zawsze zmieni życie dziewczyny. Bezlitosna walka o pozycję na szczycie może stać się pułapką bez wyjścia.

 

Trzy zbrodnie, trzy śmierci, gusła, miłość i nienawiść. Niesamowity klimat przeplata się tu z podnoszeniem Warszawy z wojennych ruin. Niezłomność, wiara w sukces i dzika, puszczańska natura idą tu ze sobą w parze. Jest też kryminalna zagadka, która dodaje książce wyjątkowego smaczku.

 

Z jednej strony to kryminał z powojenną Warszawą i środowiskiem operowym w tle, z drugiej niebywała wręcz powieść psychologiczna, w której nie brakuje mądrych przemyśleń, porównań, fascynacji życiem. Niewątpliwie to kawał dobrej literatury, która niesie wiele ważnych lekcji, a poza tym zaraża wysoka kultura. Gorąco polecam.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 352
ISBN: 978-83-2406-657-5
Premiera: 22 lutego 2023

Opublikowany Powieść obyczajowa, Recenzje tagged with , , ,
« Starsze wpisy Recent Entries »