Iluzja miłości.

 

Poruszająca, ale też dająca nadzieję powieść o szukaniu odrobiny szczęścia w miłości tam, gdzie jest ona prawie niemożliwa.

 

Mówi się, że nie sposób wejść dwa razy do tej samej rzeki. Albo inaczej – nie warto wracać do tego, co było, bo nie da się żyć wciąż dawaną drugą szansą. Bohaterowie tej książki łamią konwenanse pokazując, że nie ma nic pewnego w starych porzekadłach. Bo życie płynie własnym nurtem, każdy jest inny, a cierpliwość bywa motorem, który pozwala mieć nadzieję.

 

Małgorzata tkwi w związku przepełnionym strachem, przemocą i zależnością od męża tyrana. Odlicza dni do pełnoletności syna, żeby wreszcie, z podniesioną głową, odejść bez oglądania się za siebie. Jej małżeństwo z Piotrem to zbiór pozorów, które misternie ułożyła przez lata. Codzienność nie szczędzi jej niespodzianek, głównie tych niemiłych. Wśród szarości jest też promyk nadziei. Darek jest zupełnie inny. Troskliwy, wyrozumiały, ciepły i kochający… własną żonę. Póki czas trzeba zakończyć tę relację, aby za chwilę nie było za późno. Czy to dobry wybór?

 

Maskowanie przemocy domowej, ukryte demony przeszłości, strach o genetyczne przekazywanie złych zachowań, ucieczka przed uczuciem i toksyczne pragnienie przywiązania do siebie swojej ofiary, aby móc karmić się jej bezsilnością. Tyle ważnych wątków i emocji z nimi związanych, to gwarancja wyśmienitej lektury, która porusza serce i wywołuje skrajne odczucia. Gniew, złość, współczucie, niedowierzanie, lojalność, obsesja, oddanie i miłość. Wreszcie odzyskany spokój okazuje się ulotny. Wciąż trzeba stawiać czoła dręczeniu i braku wolności.

 

Podsumowując, sporo goryczy znajdziecie w tej książce, ale nie brakuje też słodyczy. I ta słodycz niesie nadzieję, promyk optymizmu i pewność, że wszystko jest po coś i czasem warto zadbać o swój egoizm oraz budować siebie na nowo, mimo wszelkich przeciwności. Polecam.

 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 384
ISBN: 978-83-8103-675-7
Premiera: 13 stycznia 2021